Την είδηση γνωστοποίησε η Ισπανική Ακαδημία Κιηματογράφου: η Μαρίσα Παρέδες, η μούσα του Πέδρο Αλμοδόβαρ, η σπουδαία Ισπανίδα ηθοποιός με καταγωγή από τη Μαδρίτη, πέθανε χθες σε ηλικία 78 ετών από καρδιακή ανεπάρκεια. Η ίδια διετέλεσε και πρόεδρος της Ισπανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου (2000-2003), αφήνοντας το δικό της στίγμα στον χώρο του πολιτισμού, που τόσο στη χώρα της, όσο και πανευρωπαϊκά, δεν ήταν κι από τους πλέον ευνοημένους από τις κατά καιρούς κυβερνήσεις.
«Ο ισπανικός κινηματογράφος μένει χωρίς μία από τις πιο εμβληματικές ηθοποιούς του, τη Μαρίσα Παρέδες, η οποία αφήνει πίσω της μια μακρά καριέρα στη μεγάλη οθόνη» ήταν η ανακοίνωση της Ακαδημίας. Ο ίδιος ο Αλμοδόβαρ την αποχαιρέτησε κοινοποιώντας στα κοινωνικά του δίκτυα φωτογραφίες της από τις ταινίες του στις οποίες πρωταγωνίστησε: «Ψηλά τακούνια», «Το μυστικό μου λουλούδι», «Ολα για τη μητέρα μου», «Μίλα της», «Το δέρμα που κατοικώ» και «Αμαρτωλές καλόγριες». Είχε προταθεί δύο φορές για το Βραβείο Γκόγια Α’ Γυναικείου Ρόλου για τις ταινίες «Cara de acelga» και «Το μυστικό μου λουλούδι» καθώς και για το Βραβείο Σωματείου Ηθοποιών Καλύτερου Καστ για την ταινία «Η ζωή είναι ωραία» του Ρομπέρτο Μπενίνι. Η ίδια είχε συμμετάσχει και σε άλλες διεθνείς παραγωγές, όπως το «Στη ράχη του διαβόλου», του Μεξικανού Γκιγιέρμο Ντελ Τόρο.
Η Μαρίσα Παρέδες γεννήθηκε σε μια εργατική γειτονιά της Μαδρίτης στις 3 Απριλίου 1946, ενώ ξεκίνησε ως κινηματογραφική ηθοποιός ήδη από την εφηβεία της [στα 14 της πρωταγωνίστησε στην ταινία «Esta noche tampoco» («Ούτε απόψε») του Χοσέ Οσούνα και στην κωμωδία «Οικονομικά ανάπηροι» («Los económicamente débiles») του Πέδρο Λασάγα]. Παράλληλα, έκανε τηλεόραση και διέπρεψε στο κλασικό θέατρο, ερμηνεύοντας έργα Τσέχοφ και Ιψεν. Η καριέρα της πήρε νέα κατεύθυνση το 1980 με τον ρόλο της στην ταινία «Ópera prima» του Φερνάντο Τρουέμπα, ενώ έγινε παγκοσμίως γνωστή μέσα από τις ταινίες του Αλμοδόβαρ. «Ισχυρές, αμφιλεγόμενες, συντετριμμένες, παθιασμένες, μυστηριώδεις και τελικά πολύ ανθρώπινες γυναίκες αποτέλεσαν το υποκριτικό έργο της γυναίκας από τη Μαδρίτη» δήλωσαν τα μέλη της Ακαδημίας για την ίδια. Για τον Αλμοδόβαρ, που τόσο ασχολήθηκε με το γυναικείο φύλο, η Παρέδες ενσάρκωνε μια γυναίκα γεμάτη εσωτερική δύναμη και πάθος, αλλά και το όραμά του για τον ισπανικό πολιτισμό, που ήταν γεμάτος αντιφάσεις, περιπλοκότητες, με τα απομεινάρια της πολυετούς δικτατορίας του Φράνκο ακόμα επάνω του.
Το 1996 της απονεμήθηκε το Εθνικό Βραβείο Κινηματογράφου από το υπουργείο Πολιτισμού της Ισπανίας και το 2007 της απονεμήθηκε στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Gijón ένα Εθνικό Βραβείο Κινηματογράφου που πήρε το όνομα του Nacho Martinez. Η τελευταία της κινηματογραφική επιτυχία ήταν το 2015 με την ταινία «Latin lover». Εν τέλει τιμήθηκε και με το Βραβείο Goya για τη συνολική προσφορά της, το 2018. Το λιγότερο ίσως που μπορούσαν να κάνουν για μια μεγάλη καλλιτέχνιδα, μια γυναίκα που ενσάρκωσε τόσες πολλές άλλες.
