Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Το ευρωπαϊκό σινεμά χθες ξαφνικά πάγωσε. Η Βελγίδα σκηνοθέτρια Σαντάλ Ακερμαν αυτοκτόνησε το βράδυ της Δευτέρας, σε ηλικία 65 χρόνων. Τον περασμένο Αύγουστο, η τελευταία της ταινία «No Home Movie» είχε συμμετάσχει στο διαγωνιστικό τμήμα του Φεστιβάλ του Λοκάρνο. Ηταν, σύμφωνα με τη «Λιμπερασιόν», «ένα βαθιά συγκινητικό πορτρέτο της μητέρας της, στη διάρκεια των τελευταίων ημερών της ζωής της, και την ίδια στιγμή μια επιστροφή στα πρόσωπα του τεράστιου έργου της».

Διότι η Σαντάλ Ακερμαν ήταν κεντρική φιγούρα του μοντέρνου κινηματογράφου της δεκαετίας του ’70 και είχε σταθεί καθοριστική για το έργο πολλών σημαντικών σκηνοθετών, από τον Γκας Βαν Σαντ μέχρι τον Τσάι Μινγκ-λιανγκ. Η ίδια είχε επηρεαστεί στο ξεκίνημά της από το πειραματικό αμερικανικό σινεμά (Μάικλ Σνόου, Αντι Γουόρχολ) και έμεινε μέχρι το τέλος πρωτοπόρα, γεμάτη ερωτήματα, να παλεύει με το σπάσιμο της φόρμας και της αφήγησης σε ταινίες που η μυθοπλασία έμπλεκε με το ντοκουμέντο.

Γεννημένη στις Βρυξέλλες, έκανε το ντεμπούτο της στα 17 της με τη μικρού μήκους «Saute ma ville» (1968), στην οποία έπαιζε η ίδια: πρώτα δημιουργούσε χάος σε μια κουζίνα και μετά ανατίναζε τον εαυτό της και ολόκληρη την πόλη χώνοντας το κεφάλι της στον φούρνο και ανάβοντας ένα σπίρτο.

Γύρισε μερικές εξαιρετικές ταινίες. Ξεχωρίζει η «Jeanne Dielman, 23, quai du commerce, 1080 Bruxelles» (1975), που θεωρείται αριστούργημα του μοντερνισμού, αλλά και φεμινιστικό ορόσημο. Η Ντελφίν Σεϊρίγκ ζει μπροστά στην κάμερα τη μονότονη καθημερινότητα μιας νοικοκυράς, που κάνει και την πόρνη για να ζήσει την εαυτό της και τον γιο της.