Θεωρούνται εξαιρετικά σημαντικά βραβεία και φέτος έκλεισαν ακριβώς ογδόντα χρόνια παρουσίας στην καλλιτεχνική σκηνή. Αλλά επειδή μετράμε και τον πρώτο χρόνο τους (1944), κάνουμε λόγο για τη 81η τελετή απονομής των Χρυσών Σφαιρών, που είναι ο προάγγελος των Οσκαρ. Προχθές Κυριακή (7/1) το βράδυ, στο ομώνυμο ξενοδοχείο του Μπέβερλι Χιλς στην Καλιφόρνια, η τελετή πραγματοποιήθηκε δίχως ιδιαίτερες εκπλήξεις, αλλά με ιδιαίτερες χαρές (τουλάχιστον για τη χώρα μας, από σπόντα βέβαια, αλλά έστω) και μάλιστα διπλές: διότι στην απονομή δεν διακρίθηκε μόνον ο Γιώργος Λάνθιμος με το «Poor Things», αλλά και ο επίσης αγαπημένος μας Ελληνοαμερικανός (κι από το 2022 πολιτογραφημένος κατ’ επιλογήν του Ελληνας) σκηνοθέτης, σεναριογράφος και παραγωγός Αλεξάντερ Πέιν για «Τα Παιδιά του Χειμώνα». Κι ας τον ξέχασαν αυτόν στα συγχαρητήρια μηνύματά τους και ο πρωθυπουργός και η υπουργός Πολιτισμού και όλοι.
Η ταινία του Γιώργου Λάνθιμου «Poor Things» έλαβε δύο βραβεία, αυξάνοντας τις ελπίδες για ένα ή και περισσότερα βραβεία Οσκαρ. Η ταινία βραβεύτηκε με τη Χρυσή Σφαίρα στην κατηγορία «Καλύτερη κωμωδία ή Μιούζικαλ» και η πρωταγωνίστριά της, Εμα Στόουν, έλαβε το βραβείο της Καλύτερης Γυναικείας Ερμηνείας (σε κωμωδία ή μιούζικαλ). Ο ίδιος ο σκηνοθέτης παραλαμβάνοντας τη Χρυσή Σφαίρα εκ μέρους των συντελεστών της ταινίας, γύρισε και απευθύνθηκε πρώτα στον (υποψήφιο για Καλύτερο Τραγούδι) Μπρους Σπρίνγκστιν, που καθόταν μπροστά του στα πρώτα τραπέζια της σάλας, λέγοντας πως έχουν την ίδια μέρα γενέθλια και πως μεγάλωσε με το έργο του. Φυσικά μίλησε για τους συντελεστές της ταινίας, που φέρει αμφιλεγόμενες κριτικές από το ελληνικό κοινό (παίζεται ήδη στους κινηματογράφους από τη Feelgood) με κάποιους να κάνουν λόγο για αριστούργημα, ωδή στον φεμινισμό και να συγκρίνουν τον Λάνθιμο με τον Ταρκόφσκι και τον Κουροσάβα και άλλους να τη θεωρούν μία μέτρια ταινία, με αρκετά λάθη ως προς την οπτική της πάνω στον φεμινισμό και τη γυναικεία απελευθέρωση. Πάντως τα βραβεία τα πήρε, αν και κατά τη γνώμη μας από τις καλύτερες ερμηνείες της ταινίας ήταν αυτή του Μαρκ Ράφαλο, εξαιρετικού ούτως ή άλλως ηθοποιού, που παρότι σε δεύτερο ρόλο, ερμήνευσε ανεπανάληπτα όλη την γκάμα ενός άνδρα που θεωρεί τη γυναίκα σχεδόν φυσική ιδιοκτησία του. Θυμίζουμε ότι η ταινία είχε λάβει τον Χρυσό Λέοντα στη Βενετία τον προηγούμενο Σεπτέμβρη.
Αργότερα με μηνύματά τους συνεχάρησαν τον Λάνθιμο, ο πρωθυπουργός, η υπουργός Πολιτισμού, ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ κ.ά. Πάντως χαρακτηριστική ήταν η επισήμανση που πρόσθεσε στο δικό της μήνυμα η τομεάρχης Πολιτισμού του ΣΥΡΙΖΑ, Κυριακή Μάλαμα, δηλώνοντας πως «με τη βράβευσή του, ο Γιώργος Λάνθιμος, αλλά και με όλα όσα έχει δηλώσει για τις δυνατότητες της ελληνικής οπτικοακουστικής παραγωγής, θα πρέπει να μας κάνουν όλους να σκεφτούμε πώς θα στηρίξουμε ουσιαστικά τον ελληνικό κινηματογράφο». Πράγματι, ο σκηνοθέτης πριν από λίγες εβδομάδες είχε τονίσει πως δεν υπάρχουν κινηματογραφικά στούντιο στη χώρα, κάτι που είχε αρχίσει να συζητιέται επί υφυπουργίας Λ. Κρέτσου, μαζί με τη στήριξη που δόθηκε τότε σε Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου και Εθνικό Κέντρο Οπτικοακουστικών Μέσων και Επικοινωνίας, τα οποία παραπαίουν πλέον και πάνε για βίαιη συγχώνευση επί κυβέρνησης Ν.Δ.
Επιστρέφοντας στα εκτός Ελλάδος, όπου η κυβέρνηση τις κινηματογραφικές παραγωγές τις χρησιμοποιεί πλέον μόνο για «βιτρίνα», στις Χρυσές Σφαίρες ο μεγάλος νικητής ήταν η ταινία «Oppenheimer», η οποία απέσπασε πέντε βραβεία: Καλύτερης Δραματικής Ταινίας, Σκηνοθεσίας (Κρίστοφερ Νόλαν), Α’ Ανδρικού Ρόλου Δραματικής Ταινίας για τον Κίλιαν Μέρφι, Β’ Ανδρικού Ρόλου για τον Ρόμπερτ Ντάουνι Τζούνιορ και καλύτερης Μουσικής για τον Λούντβιγκ Γκόρενσον. Η Λίλι Γκλάντστοουν έλαβε το βραβείο Καλύτερης Γυναικείας Ερμηνείας σε δράμα για τον ρόλο της στην ταινία «Οι Δολοφόνοι του Ανθισμένου Φεγγαριού», ενώ η ταινία «Barbie» απέσπασε το βραβείο «Κινηματογραφικό και εισπρακτικό επίτευγμα της χρονιάς» (νέα κατηγορία στις Χρυσές Σφαίρες, την οποία δεν μπορούμε να κατανοήσουμε). Η Ντι’Βάιν Τζόι Ράντολφ κέρδισε τη Χρυσή Σφαίρα Β’ Γυναικείου Ρόλου για «Τα Παιδιά του Χειμώνα» ενώ ο Α’ Ανδρικός Ρόλος σε Κωμωδία ή Μιούζικαλ δόθηκε στον Πολ Τζιαμάτι για την ίδια ταινία.
Αξίζει να σημειωθεί πως η Μέριλ Στριπ έλαβε το τιμητικό βραβείο Σέσιλ Μπ. Ντε Μιλ για το σύνολο της καριέρας της και τα όσα είπε παίρνοντας το βραβείο αξίζουν κάθε χειροκρότημα (μην ξεχνάμε πως η τελετή έγινε μετά τη λήξη της μεγαλειώδους απεργίας της Ενωσης Αμερικανών Ηθοποιών SAG-AFTRA και στη σκιά της πιθανότητας της εκ νέου υποψηφιότητας του Τραμπ για την προεδρία των ΗΠΑ): «Τι ακριβώς είμαστε, τι είναι το Χόλιγουντ;» είπε η Μ. Στριπ. «Ενα σύνολο από ανθρώπους από άλλα μέρη. Γεννήθηκα, μεγάλωσα και εκπαιδεύτηκα σε δημόσιο σχολείο στο Νιου Τζέρσι. Η Βαϊόλα Ντέιβις γεννήθηκε σε δωμάτιο αγροκαλλιεργητών στη Νότια Καρολίνα και πήγε στο Σέντραλ Φολς, στο Ροντ Αϊλαντ. Ο Ντεβ Πατέλ γεννήθηκε στην Κένυα, μεγάλωσε στο Λονδίνο και παίζει έναν Ινδό που μεγαλώνει στην Τασμανία. Το Χόλιγουντ λοιπόν πορεύεται με ξένους και αν τους διώξουμε όλους, δεν θα μείνει τίποτα πέρα από το να βλέπετε ράγκμπι και διάφορες πολεμικές τέχνες – που δεν είναι ακριβώς τέχνες.
Η μόνη δουλειά του ηθοποιού είναι να μπαίνει στις ζωές των ανθρώπων που είναι διαφορετικοί από εμάς και να σας κάνει να νιώσετε τι νιώθουν αυτοί, και υπάρχουν πολλές, πολλές σπουδαίες και δυναμικές ερμηνείες που έκαναν αυτό ακριβώς. Αλλά υπήρχε μια ερμηνεία φέτος με την οποία έμεινα άναυδη, έβαλε το αγκίστρι της στην καρδιά μου. Οχι επειδή ήταν καλή, δεν υπήρχε κάτι καλό σε αυτή, αλλά γιατί ήταν αποτελεσματική και τελικά πέτυχε τη δουλειά της. Εκανε το κοινό της να γελάσει δυνατά. Ηταν η στιγμή που ένα άτομο ζήτησε να καθίσει στην πιο αξιοσέβαστη θέση αυτής της χώρας υποκρινόμενο έναν ανάπηρο δημοσιογράφο, με τη σιγουριά ότι υπερέχει σε προνόμια, εξουσία και ικανότητα να απαντήσει. Αυτό πραγματικά ράγισε τη καρδιά μου όταν το είδα και ακόμη δεν μπορώ να το βγάλω από το μυαλό μου επειδή δεν ήταν σε ταινία, ήταν στην πραγματική ζωή. Κι αυτό το ένστικτο του εξευτελισμού, όταν υποδεικνύεται από έναν δυνατό, επηρεάζει τη ζωή πολλών αφού δίνει την άδεια σε άλλους ανθρώπους να κάνουν το ίδιο. Η έλλειψη σεβασμού φέρνει έλλειψη σεβασμού, η βία φέρνει βία και όταν οι δυνατοί χρησιμοποιούν τη θέση τους για να εκφοβίζουν τους άλλους, τότε χάνουμε όλοι» είπε, μεταξύ άλλων, αναφερόμενη στον Τραμπ. Αλλά και η φράση της Μάργκοτ Ρόμπι που δεν κέρδισε για το «Barbie» μας συγκίνησε, γιατί μας θύμισε το δικό μας Ideal: «Θέλουμε να ευχαριστήσουμε όλους όσοι ντύθηκαν καλά και πήγαν στον κινηματογράφο».
