Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Η Φραν Λίμποβιτς βολτάρει με τον Σκορσέζε και μια ποπ κομεντί από τη νέα Ιαπωνία
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Η Φραν Λίμποβιτς βολτάρει με τον Σκορσέζε και μια ποπ κομεντί από τη νέα Ιαπωνία

  • A-
  • A+
Τα σινεμά της Ελλάδας είναι κλειστά μέχρι νεωτέρας – μας λείπουν, ανυπομονούμε να ξανανοίξουν, αλλά προς το παρόν βολευόμαστε με εναλλακτικές για το σπίτι. Παρακάτω, δυο φρέσκες επιλογές γι’ αυτή την εβδομάδα.

«Pretend it’s a City» του Μάρτιν Σκορσέζε

Είναι κάποιες στιγμές, όταν βλέπεις μια ταινία, μια σειρά, που δεν έχεις τίποτε παραπάνω να κάνεις από το να θαυμάσεις, να ρουφήξεις κάθε λεπτό με χαμόγελο ικανοποίησης, να νιώσεις, ένα ένα, τα κύτταρά σου να γίνονται πιο φωτεινά, πιο ικανά.

Μια τέτοια στιγμή, σπασμένη σε επτά 30λεπτα επεισόδια, είναι η νέα σειρά του Μάρτιν Σκορσέζε «Pretend it’s a City», ένα… εικονοστάσι για τη Φραν Λίμποβιτς, δεύτερο ντοκιμαντέρ για τη συγγραφέα, μετά το «Public Speaking» που σκηνοθέτησε για το HBΟ το 2010.

Η Φραν Λίμποβιτς είναι πολύ περισσότερα από συγγραφέας. Μία από τις εμβληματικές μορφές της Νέας Υόρκης, όπως την έζησε απ’ όταν ήταν η μοναδική γυναίκα ταξιτζής στην πόλη, από την εποχή του Inteview και του Αντι Γουόρχολ ώς σήμερα, «όπου αντιγράψαμε το Ντουμπάι που μας αντέγραψε». Ενας από τους πιο οξυδερκείς ανθρώπους των γραμμάτων της δικής μας εποχής, μια γυναίκα που έσπρωξε το φεμινιστικό και το queer κίνημα απλώς με την ύπαρξη και τις επιλογές της, χωρίς ποτέ να ασπαστεί τον ρόλο του ακτιβιστή, ένας μισάνθρωπος γοητευτικός, απολαυστικός, ακόμα και στοργικός, όπως είναι όλοι οι... έξυπνοι μισάνθρωποι.

Τα τριαντάλεπτα επεισόδια της σειράς έρχονται σαν μικρά δώρα, μικρά επιδόρπια σε μια κουρασμένη μέρα, μια ξεφτισμένη εποχή. Η Φραν Λίμποβιτς μιλά στον Μάρτιν Σκορσέζε (ο οποίος αδιάκοπα γελά, χωρίς στιγμή να κρύβει πόσο απολαμβάνει τη συνεύρεση), μαζί βολτάρουν σε μια μακέτα της Νέας Υόρκης, αλλά και στην πραγματική πόλη, πατώντας τα πεζοδρόμια όπου έχει γραφτεί η ιστορία. Παράλληλα, ο Σκορσέζε μοντάρει κομμάτια από συνεντεύξεις της Λίμποβιτς στον Ντέιβιντ Λέτερμαν, από το ’80, όταν και οι δυο τους ήταν νεότατοι και καθόλου αθώοι, στον Αλεκ Μπόλντουιν και στον Σπάικ Λι.

Τα τριαντάλεπτα κυλούν σε μικρές, αυθαίρετες ενότητες: η προσωπικότητα της Νέας Υόρκης, ο αθλητισμός και το κάπνισμα (του οποίου η Λίμποβιτς είναι φανατική οπαδός), τα βιβλία (η τεράστια βιβλιοθήκη της που την ανάγκασε να αγοράσει ένα εξίσου τεράστιο διαμέρισμα, μόνο για να τα βάλει μέσα), τα ταξίδια με αεροπλάνο και οι διακοπές (ακατανόητες για εκείνη), η οργή της με την ανθρώπινη ανοησία, όλα διατυπωμένα ανάλαφρα, με χάρη και πνεύμα, από μια γυναίκα που έχει δικαίωμα να λέει ό,τι θέλει επειδή το έχει ζήσει ακέραια. Και τα λέει τόσο ωραία, με χιούμορ αποφασιστικό και ισοπεδωτικό, με διάθεση παραμυθάδικη, προσγειωμένη στην πολυτέλεια μιας ιδιαίτερης καθημερινότητας. Το μόνο μειονέκτημα του «Pretend it’s a City» είναι η συντομία του. Αλλά μια δεύτερη θέαση, αμέσως μετά την πρώτη, καθησυχάζει και, ταυτόχρονα, αποκαλύπτει άλλα τόσα διασκεδαστικά και σοφά.

● Το «Pretend it's a City» προβάλλεται στο Netflix με ελληνικούς υπότιτλους.
 

«Η διπλή ζωή της Ασάκο» («Asako I & II») του Ριγιουσούκε Χαμαγκούτσι

Ενα «Vertigo» με ιαπωνική γλύκα, έναν Ρομέρ με τον μυστικισμό της Απω Ανατολής, σκηνοθέτησε το 2018 ο Χαμαγκούτσι (διαβόητος για το παλαιότερο, διάρκειας 315 λεπτών, «Senses» του), σε μια πολύ πιο εύπεπτη διάρκεια των 119 λεπτών, και ταξίδεψε μ’ αυτό στο τότε Διαγωνιστικό του Φεστιβάλ Κανών.

Η Ασάκο κι ο Μπακού, δυο πανέμορφοι νέοι με όλες τις επιλογές τους ανοιχτές, γνωρίζονται σε μια έκθεση κι ερωτεύονται κεραυνοβόλα – αλλά σύντομα ο Μπακού θα εγκαταλείψει την Ασάκο. Εξι χρόνια αργότερα, η Ασάκο θα πιστέψει ότι ξαναβρήκε τον Μπακού στο πρόσωπο του Ριοέι, πανομοιότυπο μ’ αυτό του πρώτου της έρωτα. Είναι, όμως, η ομοιότητα ικανή να στηρίξει μια σχέση και τι θα συμβεί όταν ο Μπακού επανέλθει στη ζωή τους;

Γεμάτη κινηματογραφικές αναφορές (η παιχνιδιάρικη διάθεση του «Bande à part» του Γκοντάρ είναι κι αυτή εδώ), ποπ στοιχεία από τη νέα Ιαπωνία, αλλά και έναν χαρακτήρα εντελώς δικό της, ιδιοσυγκρασιακό, η ταινία δεν φοβάται την υπέρβαση στους διαλόγους αλλά και στις δράσεις και αντιδράσεις των ηρώων. Αντίθετα, την ντύνει μ’ έναν ρετρό ρομαντισμό και την τοποθετεί σ’ ένα απόλυτα μοντέρνο κινηματογραφικό και πολιτισμικό πλαίσιο. Ενα φιλμ για τις λάθος επιλογές και τις δεύτερες ευκαιρίες, μια ρομαντική κομεντί με πνευματική υπεραξία, ένας έρωτας απολαυστικός και μεγάλος, σαν... «το ποτάμι που φουσκώνει, όμως είναι όμορφο».

● Η «διπλή ζωή της Ασάκο» προβάλλεται στο Cinobo με ελληνικούς υπότιτλους.
 
ΣΙΝΕΜΑ
Ρεβεγιόν με τον Λόρενς, την Τάρα και τ’ άλλα παιδιά
Τα σινεμά της Ελλάδας είναι κλειστά μέχρι νεωτέρας – μας λείπουν, ανυπομονούμε να ξανανοίξουν, αλλά προς το παρόν βολευόμαστε με εναλλακτικές για το σπίτι. Δείτε πέντε επιλογές γι’ αυτήν την εβδομάδα.
Ρεβεγιόν με τον Λόρενς, την Τάρα και τ’ άλλα παιδιά
ΣΙΝΕΜΑ
Πιάνο, ψυχανάλυση και η συναρπαστική Κορίνα Χάρφουχ
Τα σινεμά της Ελλάδας είναι κλειστά μέχρι νεωτέρας – μας λείπουν, ανυπομονούμε να ξανανοίξουν, αλλά προς το παρόν βολευόμαστε με εναλλακτικές για το σπίτι. Παρακάτω πέντε επιλογές γι’ αυτή την εβδομάδα.
Πιάνο, ψυχανάλυση και η συναρπαστική Κορίνα Χάρφουχ
ΣΙΝΕΜΑ
Ο «Πολίτης Κέιν» και η «αρχή» του σινεμά
Αυτή τη βδομάδα βλέπουμε ένα νέο, κινηματογραφικό αριστούργημα που περιμέναμε καιρό: το «Mank» του Ντέιβιντ Φίντσερ, μια ταινία για την αρχή του σινεμά με την έννοια του σεναρίου, εκείνου από το οποίο ξεκινούν...
Ο «Πολίτης Κέιν» και η «αρχή» του σινεμά
ΣΙΝΕΜΑ
Από τη βασιλική οικογένεια της Βρετανίας ώς την Ελλάδα του Εμφυλίου
Τα σινεμά της Ελλάδας είναι κλειστά μέχρι νεωτέρας – μας λείπουν, ανυπομονούμε να ξανανοίξουν, αλλά προς το παρόν βολευόμαστε με εναλλακτικές για το σπίτι. Παρακάτω πέντε επιλογές γι’ αυτήν την εβδομάδα.
Από τη βασιλική οικογένεια της Βρετανίας ώς την Ελλάδα του Εμφυλίου

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας