Μια τραγουδίστρια δίχως μνήμη, ένα ερωτικό γαϊτανάκι και η εμβληματική νταντά

Ποιος θα σου τραγουδήσει  ★★★☆☆

(Quién te Cantar, Ισπανία, Γαλλία, 2018, 125΄)

• σκηνοθεσία: Κάρλος Βερμούτ
• ηθοποιοί: Νάγια Νίμρι, Εβα Γιόρατς, Κάρμε Ελίας, Νατάλια Ντε Μολίνα

Ο Ισπανός σκηνοθέτης του «Magical Girl» του 2014 επιστρέφει (και βραβεύεται ξανά στο Σαν Σεμπαστιάν), με μια ακόμα ταινία που συνδυάζει την πραγματικότητα και τη φαντασία για να ξεδιπλώσει τη σύνθετη φύση της γυναίκας και της ταυτότητάς της.

Η Λίλα Κασάν είναι μια διάσημη τραγουδίστρια που για χρόνια έχει εγκαταλείψει τα φώτα της ράμπας. Καθώς ετοιμάζεται για το come back της, ένα δυστύχημα της στερεί τη μνήμη. Η Βιολέτα είναι μια ταλαιπωρημένη γυναίκα που ξεφεύγει από το δράμα της ζωής της όταν, τα βράδια, σ’ ένα μπαρ καραόκε, υποδύεται τη Λίλα Κασάν.

Οι δυο γυναίκες θα συναντηθούν κι η καθεμιά θα προσπαθήσει να βρει τον εαυτό της, διαβάζοντας την ταυτότητά της στα μάτια της άλλης. Ο Κάρλος Βερμούτ χτίζει ένα πανέμορφο δράμα, σαν το μπαρόκ να ντύθηκε Eurovision, σ’ ένα limbo μεταξύ ρεαλισμού και μαγείας, κορυφώνοντας σταδιακά όχι μόνο τη συναισθηματική καταιγίδα που προκαλεί, αλλά και τη σοφία με την οποία εξερευνά το σκοτάδι της ψυχής.

ΑΝΔΟΡΑ, ΑΣΤΟΡ, ΙΛΙΟΝ, ΣΠΟΡΤΙΝΓΚ, ΤΑΙΝΙΟΘΗΚΗ

Η επόμενη μέρα μιας σχέσης  ★★★☆☆

(Geu-hu, Νότια Κορέα, 2017, 92΄)

• σκηνοθεσία: Χονγκ Σανγκ-σου
• ηθοποιοί: Κουόν Χε-χιο, Κιμ Μιν-χι, Κιμ Σάε-μπιουκ

Εάν ο Κορεάτης δημιουργός είναι η σύγχρονη μετενσάρκωση του Ερίκ Ρομέρ, αυτή εδώ είναι μια από τις πιο αντιπροσωπευτικές και πιο διακριτικά γοητευτικές ταινίες του, με πρεμιέρα στο προηγούμενο Φεστιβάλ Κανών.

Ακολουθώντας ένα ανθρώπινο γαϊτανάκι ερωτικών σχέσεων, προδοσίας και λύτρωσης, ο Χονγκ Σανγκ-σου πλαισιώνει τον ήρωά του, τον Μπονγκγουάν, εκδότη λογοτεχνικών βιβλίων, με τρεις γυναίκες. Η μία είναι η σύζυγός του που, ένα πρωί, ανακαλύπτει ένα ερωτικό σημείωμά του που απευθύνεται σε κάποια άλλη. Η δεύτερη είναι η πρώην ερωμένη του εκδότη και η τρίτη είναι μια όμορφη νεαρή κοπέλα που, το ίδιο πρωί, ξεκινά δουλειά στον εκδοτικό οίκο: φτάνοντας εκεί γεμάτη υποψίες, η σύζυγος θεωρεί πως η κοπέλα είναι το νέο αντικείμενο του πόθου του συζύγου της.

Γυρισμένη ασπρόμαυρη, με τους απαλούς, λίγο ξεθωριασμένους τόνους της μνήμης, η νέα ταινία του Χονγκ Σανγκ-σου είναι μια πνευματώδης κομεντί, με διασκεδαστικά αναγνωρίσιμους ήρωες και πικρά οικείες αλήθειες. Διάλογοι γεμάτοι χάρη, ακίνητα παρατηρητικά πλάνα που αφήνουν τον λόγο να πρωταγωνιστήσει, ένας άνδρας χαρακτηριστικά άβουλος που απλώς βλέπει να του συμβαίνουν πράγματα που προκαλούν οι γυναίκες της ζωής του, συγκροτούν ένα φιλμ που ο δημιουργός του σκόπιμα έχει υπονομεύσει με ελαφρότητα, σαν να θέλει να επιβεβαιώσει πως, ό,τι μοιάζει σημαντικό, θα φαίνεται ασήμαντο… την επόμενη μέρα. ΑΣΤΥ

The Bachelor 3 

(Ελλάδα, 2018, 100΄)

• σκηνοθεσία: Γιάννης Παπαδάκος
• ηθοποιοί: Γιάννης Τσιμιτσέλης, Θανάσης Βισκαδουράκης, Νίκος Βουρλιώτης, Ηλίας Μελέτης, Κατερίνα Γερονικολού

Οταν κάτι λειτουργεί, μην το αλλάζεις, δίδασκε ο Κομφούκιος και οι συντελεστές του «Bachelor» ακολουθούν τη συμβουλή του, κάνοντας μια τρίτη ταινία, εξίσου χοντροκομμένη και αρκετά πιο προσβλητική από τις προηγούμενες. Ο Νίκος Βουρλιώτης πρόκειται να παντρευτεί την Αφρικανή κοπέλα του, της οποίας το σόι καταφθάνει σύσσωμο από τη Μαύρη Ηπειρο, αλλά η απαγωγή του Ρένου θα στείλει τους φίλους, όχι σε bachelor, αλλά στη Λάρισα, σε αναζήτηση μιας γυναικείας συμμορίας που κομψά αποκαλούν «μουνοπαγίδα».

Μια ταινία φτιαγμένη απλώς για να ντύσει τα product placements που χρηματοδοτούν τους δημιουργούς της –από την οθόνη φιγουράρουν απροκάλυπτα, σαν διαδοχικές διαφημίσεις, από ρολόγια και Βίκος μέχρι Μικέλ και BMW,– δεν ενοχλείται από το υποτυπώδες σενάριό της (και πώς να το κάνει, όταν όλα τα «Bachelor» κάνουν εισπρακτικές επιτυχίες, αγγίζοντας τα ταπεινότερα ένστικτα των θεατών), αλλά ενοχλεί έντονα, όχι μόνο με την κακοτεχνία της (ήχος και μακιγιάζ που δεν θα περνούσαν ούτε από σπουδαστική ταινία), ξεστομίζοντας κάθε είδους ρατσιστικά σχόλια προς τους Αφρικανούς (οι οποίοι όπως μαθαίνουμε είναι πια τόσο πλούσιοι που λένε στα παιδάκια τους να φάνε το φαγητό τους γιατί τα ελληνάκια πεινάνε), τους ομοφυλόφιλους, τις γυναίκες (στων οποίων τη φύση, όπως μαθαίνουμε, είναι να συγχωρούν την απιστία), σε βαθμό που μετά την ταινία θέλεις όχι να πιεις ποτό, αλλά να κάνεις μπάνιο.

Bumblebee  ★★★☆☆

(ΗΠΑ, 2018, 113΄)

• σκηνοθεσία: Τράβις Νάιτ
• ηθοποιοί: Χέιλι Στάινφελντ, Τζορτζ Λέντεμποργκ Τζ., Τζον Σένα

Ο Μάικλ Μπέι σηκώνεται από τη σκηνοθετική καρέκλα των νέων «Transformers» (παραμένοντας, φυσικά, παραγωγός) και δίνει τη θέση του στον Τράβις Νάιτ, της φήμης του «Ο Κούμπο και οι δύο χορδές» και το απρόσμενο αποτέλεσμα είναι… μια νοσταλγική, τραβηχτική teen movie.

Η ταινία ξεκινά με μια δυνατή σκηνή δράσης, σαν για να ξεμπερδεύει με τις υποχρεώσεις της και γρήγορα αποκαλύπτει τα πραγματικά στοιχεία της ιστορίας: ο Bumblebee, ο κίτρινος transformer, το 1987 καταδιώκεται και ζει καμουφλαρισμένος ως κίτρινος Σκαραβαίος της VW. Εκεί θα τον ανακαλύψει η 17χρονη Τσάρλι, ένα δυναμικό αγοροκόριτσο με τρυφερή καρδιά, που αντιμετωπίζει την απώλεια του πατέρα της επισκευάζοντας αυτοκίνητα, όπως έκαναν μαζί, και ακούγοντας mixtapes που συμπυκνώνουν το best της ποπ του 1980.

Ως origin story με επίκεντρο το Bumblebee, η ταινία καταλήγει, με γοητευτικό τρόπο, να είναι μια ρετρό ταινία ενηλικίωσης, σαν ένας… πολυμορφικός συνδυασμός «Ε.Τ» και «Wall-Ε», όχι ακριβώς αυτό που περιμένεις από τους νέους Transformers, αλλά τόσο καλύτερο στην πραγματικότητα.

NOVACINEMA ODEON ΓΛΥΦΑΔΑ, NOVACINEMA ODEON ΜΑΡΟΥΣΙ, ODEON ESCAPE ΙΛΙΟΝ, ODEON STARCITY, ODEON ΟΠΕΡΑ, VILLAGE MALL, VILLAGE PARK ΡΕΝΤΗ, VILLAGE ΑΓ. ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ, VILLAGE ΠΑΓΚΡΑΤΙ, VILLAGE ΦΑΛΗΡΟ, WEST CITY ΠΕΡΙΣΤΕΡΙ, ΑΕΛΛΩ CINEMAX, ΓΑΛΑΞΙΑΣ, ΝΑΝΑ CINEMAX, 3 ΑΣΤΕΡΙΑ Ν. ΗΡΑΚΛΕΙΟ

Η Μαίρη Πόπινς επιστρέφει  ★★½☆☆☆ 

(Mary Poppins Returns, ΗΠΑ, 2018, 130΄)

• σκηνοθεσία: Ρομπ Μάρσαλ
• ηθοποιοί: Εμιλι Μπλαντ, Λιν-Μανουέλ Μιράντα, Μπεν Γουίσο, Εμιλι Μόρτιμερ, Τζούλι Γουόλτερς, Μέριλ Στριπ

Η πιο αγαπημένη από όλες τις κινηματογραφικές νταντάδες προσγειώνεται με την ομπρέλα της ανανεωμένη στη μεγάλη οθόνη, πιθανότατα για να κερδίσει τους μικρότερους θεατές που δεν τη γνώριζαν παλιά, παρότι η καινούργια, αυτή, ταινία κρατά τη δομή, το ύφος και τα νοήματα της πρωτότυπης, ή ίσως και γι’ αυτό.

Ο Ρομπ Μάρσαλ, με πείρα στα μιούζικαλ, από το «Chicago» ώς τα «Μυστικά του Δάσους», πιάνει το νήμα της ιστορίας στο Λονδίνο της δεκαετίας του 1930, όταν η Αγγλία υποφέρει από οικονομική κρίση (εύκολο κλείσιμο ματιού στη σημερινή επικαιρότητα): ο Μάικλ και η Τζέιν Μπανκς είναι πια ενήλικες, η Τζέιν, ακολουθώντας τα βήματα της σουφραζέτας μητέρας της, κάνει ακτιβισμό για τους άπορους, ο Μάικλ έχει τρία δικά του παιδιά και προσπαθεί να τα βγάλει πέρα, μετά τον θάνατο της γυναίκας του. Τη στιγμή που οι Μπανκς χρειάζονται βοήθεια περισσότερο παρά ποτέ, η Μαίρη Πόπινς θα επιστρέψει, από τα σύννεφα φυσικά, για να δώσει στη ζωή τους ένα κουταλάκι ζάχαρη, συνεχόμενα πυροτεχνήματα φαντασίας και ένα μικρό τραγουδιστό σπρώξιμο προς την ευτυχία.

Την ιστορία παρακολουθεί ο φανοκόρος Τζακ κι είναι αυτός ο ήρωας του Λι-Μανουέλ Μιράντα που όχι μόνο πριμοδοτείται στην ταινία, αλλά και συγκεντρώνει τα ωφέλιμα συστατικά του φιλμ, πηγαίο τραγούδι, ζεστασιά και νότες σουρεαλισμού.

Τα περιστατικά της ιστορίας είναι, διαδοχικά, αντίγραφα με μικρές παραλλαγές της πρωτότυπης ταινίας, από το υποβρύχιο ταξίδι στην μπανιέρα ώς την επίσκεψη στη θεότρελη εξαδέλφη της Μαίρη που κάνει τον κόσμο πάνω-κάτω και την οποία υποδύεται, σε μία μόνο σεκάνς, με μπρίο η Μέριλ Στριπ.

Η Εμιλι Μπλαντ, αντίθετα, πάντα ζουμερή και τραβηχτική ώς τώρα, είναι μια μάλλον επιτηδευμένη, αυστηρή και σφιγμένη Μαίρη Πόπινς που κερδίζει μεν εύκολα την αγάπη των παιδιών Μπανκς, αλλά όχι τόσο του θεατή. Η αισθητική της ταινίας ακολουθεί επίσης το πρότυπο της πρώτης, με τρόπο παλιομοδίτικο και χαριτωμένο, με εφέ που μοιάζουν χάρτινα, με στιγμές παραδοσιακού animation και τα χρώματα των ζαχαρωτών.

Τα τραγούδια του μιούζικαλ μένει να δείξει ο χρόνος αν θα επιβιώσουν, κανένα τους, ωστόσο, δεν κολλά στο μυαλό βλέποντας την ταινία. Εστω κι έτσι, παρότι η νέα «Μαίρη Πόπινς» θυμίζει δουλειά καλού μαθητή που αποστήθισε τα SOS, η ταινία έχει ένα κέφι και μια καλοσύνη που έρχεται από το παρελθόν (τόσο παλιό όσο τα μηνύματα… αποταμίευσης που διδάσκει), που, μαζί με μια σειρά από guest εμφανίσεις-εκπλήξεις, καταφέρνει να συγκινήσει σε σημείο βουρκώματος τους ενήλικες θεατές, κυρίως επειδή θα τους ξυπνήσει, αντανακλαστικά, τη μνήμη και την παιδικότητά τους: ακριβώς αυτό, δηλαδή, που η Μαίρη Πόπινς έχει έρθει για να κάνει.

NOVACINEMA ODEON ΓΛΥΦΑΔΑ, NOVACINEMA ODEON ΜΑΡΟΥΣΙ, ODEON ESCAPE ΙΛΙΟΝ, ODEON STARCITY, ODEON ΕΜΠΑΣΣΥ, TOWN CINEMA, VILLAGE MALL, VILLAGE PARK ΡΕΝΤΗ, VILLAGE ΑΓ. ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ, VILLAGE ΠΑΓΚΡΑΤΙ, VILLAGE ΦΑΛΗΡΟ, WEST CITY ΠΕΡΙΣΤΕΡΙ, ΑΕΛΛΩ CINEMAX, ΑΘΗΝΑΙΟΝ, ΑΙΓΛΗ, ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ, ΒΑΡΚΙΖΑ, ΖΕΑ, ΚΗΦΙΣΙΑ CINEMAX, NANA CINEMAX, ΟΝΑΡ, ΟΝΕΙΡΟ, ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΣ, ΡΕΝΑ ΒΛΑΧΟΠΟΥΛΟΥ, ΣΙΝΕ ΑΝΟΙΞΙΣ, ΣΠΟΡΤΙΝΓΚ, 3 ΑΣΤΕΡΙΑ Ν. ΗΡΑΚΛΕΙΟ, ΦΟΙΒΟΣ

Η Αννα και η Αποκάλυψη  ★★☆☆☆

(Anna and the Apocalypse, Ην. Βασίλειο, 2018, 93΄)

• σκηνοθεσία: Τζον ΜακΦέιλ
• ηθοποιοί: Ελα Χαντ, Μάλκομ Κάμινγκ, Σάρα Σουάιρ

Η έφηβη, ονειροπόλα Αννα και οι συμμαθητές της στο σχολείο, κολλητοί φίλοι, φλερτ κι εχθροί, θ’ αναγκαστούν ν’ αντιμετωπίσουν την επιδημία ζόμπι που πλήττει τη μικρή τους πόλη παραμονές Χριστουγέννων. Ενα σκοτσέζικο μιούζικαλ zombie-movie θα μπορούσε να είναι ακριβώς αυτό που χρειάζονται οι φετινές γιορτές και το φιλμ πραγματικά ξεκινά πρωτότυπα, με πληθωρική… τραγουδιστή κωμωδία, για να εξαντληθεί γρήγορα τόσο σεναριακά όσο και στη «χειροποίητη» αισθητική του, που δεν μπορεί παρά να μας κάνει να νοσταλγήσουμε το «Κακό» του Γιώργου Νούσια.