«Μητρόπολις» σε ολική επαναφορά!

Τη θρυλική ταινία του Φριτζ Λανγκ «Μητρόπολις» (1927) σε πλήρως αποκατεστημένη εκδοχή συνόδεψε ζωντανά η ΚΟΑ υπό τον Φρανκ Στρόμπελ στο κρατικό Μέγαρο Μουσικής (15/1/217).

Την ταινία παραχώρησε το Ιδρυμα «Φρίντριχ Βίλχελμ Μούρναου», που συνέβαλε μαζί με άλλους φορείς στην αποκατάστασή της με υλικό που βρέθηκε το 2008 στην Αργεντινή, ενώ την αυθεντική μουσική του Γκότφριντ Χούπερτς (1887-1937) διέθεσε το Ευρωπαϊκό Ινστιτούτο Κινηματογραφικής Μουσικής (EFP/Europäische Film Philharmonie).

Αριστούργημα του μεσοπολεμικού γερμανικού εξπρεσιονιστικού κινηματογράφου, ορόσημο στην ιστορία των ταινιών επιστημονικής φαντασίας και μνημείο πολιτιστικής κληρονομιάς της UNESCO, η «Μητρόπολις», παρά την ιστορικά προφανή ιδεολογική της αφέλεια, εξακολουθεί σήμερα να γοητεύει και να συναρπάζει με την τεχνική της τόλμη και την αισθητική της αρτιότητα.

Η άψογη προβολή στην αίθουσα «Τριάντη» υπήρξε μια ουσιαστική, υψηλότατου επιπέδου συνεισφορά της ΚΟΑ στο ιδιαίτερο πεδίο συνάντησης του βωβού κινηματογράφου με την τέχνη της ζωντανής μουσικής συνοδείας (soundtrack).

Εκτός από καθαρή απόλαυση, το ακρόαμα σε συνδυασμό με το θέαμα πρόσφεραν μύριες αφορμές για ένα συναρπαστικό ταξίδι στο αχανές σύμπαν των μουσικών και αισθητικών συμφραζομένων της εποχής, όπως σχέσεις με τη ζωγραφική και την αρχιτεκτονική του εξπρεσιονισμού, τη μουσική γλώσσα συνθετών όπως ο Σρέκερ, ο Ρίχαρντ Στράους και άλλοι, τη χορευτική μουσική του Μεσοπολέμου, το μελλοντικό χολιγουντιανό soundtrack κ.ά.

Επί δυόμισι ώρες δίχως διάλειμμα, ο έμπειρος Στρόμπελ διηύθυνε την ΚΟΑ άγρυπνα και με ασφαλές χέρι, εξασφαλίζοντας το άρρηκτο δέσιμο ήχου/εικόνας και, βεβαίως, τη σωστή θερμοκρασία έκφρασης.

Γιόαβ Τάλμι του μέτριου και του εξαιρετικού

Στις 20/1/2017, η ΚΟΑ υπό τον Ισραηλινό αρχιμουσικό Γιόαβ Τάλμι έδωσε στο κρατικό Μέγαρο Μουσικής μια έκδηλα άνιση συναυλία. Το πρόγραμμα περιλάμβανε το «Κοντσέρτο για πιάνο αρ.1» του Μπραμς και τις «Παραλλαγές Αίνιγμα» του Ελγκαρ. Το πρώτο ερμηνεύτηκε από τον έμπειρο, 64χρονο πιανίστα Δημήτρη Τουφεξή, ο οποίος δυστυχώς υποχρεώθηκε να συμπράξει με μια ΚΟΑ ατελώς προετοιμασμένη από τον αρχιμουσικό.

Το αποτέλεσμα ήταν μια αισθητά άνιση ανάγνωση, στην οποία ο αρχιμουσικός αδυνατούσε να ορίσει έναν σταθερό βηματισμό στο ακρόαμα και τα έγχορδα της ορχήστρας έπαιζαν συχνά ασυντόνιστα, συμπαρασύροντας και τη σχέση του σολίστα με αυτήν.

Προσανατολισμένο στα σωστά μεγέθη ρητορικής και δυναμικής, δίχως, ωστόσο, να επιτυγχάνει το βέλτιστο, το παίξιμο του Τουφεξή απέδωσε τα μέγιστα μόνο στις χαμηλόφωνες λυρικές παραγράφους και όπου αυτός έπαιζε… ασυνόδευτος˙ επίσης έπασχε σποραδικά από ελάσσονα ολισθήματα.

Ανταποκρινόμενος στο χειροκρότημα του ακροατηρίου, ο Τουφεξής έσπευσε να προσφέρει εκτός προγράμματος έναν πιανιστικό αυτοσχεδιασμό επάνω στη μελωδία «The man I love» («Ο άνδρας που αγαπώ») από την όπερα «Πόργκι και Μπες» του Γκέρσουιν, ως επίκαιρο σχολιασμό στην ορκωμοσία του νέου προέδρου των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ. Καλά προετοιμασμένη, λεπτομερώς επεξεργασμένη ήχησε η εκτέλεση των «Παραλλαγών Αίνιγμα» του Ελγκαρ.

Εδώ ο Τάλμι διέπλασε άριστα οργανωμένο ορχηστρικό ήχο, με καίρια σταθμισμένες δυναμικές, σαφή παραγραφοποίηση, ηδονικά εύπλαστη και ευγενώς εκφραστική φραστική, καίριες στίξεις και κορυφώσεις υπολογισμένες να κερδίσουν τις εντυπώσεις.