Στο πλαίσιο των χριστουγεννιάτικων εκδηλώσεων του κρατικού Μεγάρου Μουσικής, οι Αθηναίοι είχαν για πολλοστή φορά την ευκαιρία να ακούσουν το δημοφιλές ορατόριο του Χέντελ «Ο Μεσσίας» (1742) ερμηνευμένο με όργανα εποχής.
Ομοίως για πολλοστή φορά, το εγχείρημα υλοποίησε η πολύπαθη Καμεράτα, αυτή τη φορά υπό τον αρχιμουσικό Μύρωνα Μιχαηλίδη. Στην παρουσίαση, που υλοποιήθηκε με χορηγία της Eurobank, συμμετείχαν μουσικοί άλλων συνόλων, μονωδοί και η Χορωδία του Δήμου Αθηναίων. Η εκτέλεση άφησε πολύ καλές εντυπώσεις.
Ο Μύρων Μιχαηλίδης διηύθυνε με νεύρο, αδιάλειπτο έλεγχο αλλά και λυρικό πνεύμα, διαπλάθοντας ένα ακρόαμα συμβατό με τις δοκιμασμένες προδιαγραφές της ιστορικής ερμηνευτικής: ηχητικά διάφανο, σβέλτο, σφιχτοδεμένο, με γενικώς φροντισμένη λεπτομέρεια, στιλιζαρισμένα εκφραστικό.
Πολύ καλή ήταν η απόδοση της άριστα προετοιμασμένης Χορωδίας του Δήμου Αθηναίων, η οποία κινήθηκε με εντυπωσιακή άνεση, ανταποκρινόμενη με θαυμαστά εστιασμένο ήχο και υψηλή ακρίβεια στις γρήγορες ταχύτητες που επέλεξε ο αρχιμουσικός. Το φωνητικό κουαρτέτο απέδωσε ισορροπημένα τις διαδοχικές άριες και τα λιγοστά ντουέτα του «Μεσσία».
Εμπειρος, μπαροκίστας, ο Ισπανός κόντρα τενόρος Χαβιέ Σαμπάτα αξιοποίησε άριστα την εύπλαστη, βελούδινη αλλ’ όχι ιδιαίτερα ηχηρή φωνή του, διαποτίζοντας το θεατρικά στιλιζαρισμένο τραγούδι του με ευγενή ηδυπάθεια. Η υψίφωνος Μαρία Παλάσκα διέθετε τη λάμψη, το φωνητικό μέγεθος και την αντίληψη του ύφους αλλ’ όχι πάντα την τεχνική ακρίβεια που απαιτεί η γραφή του Χέντελ.
Ο τενόρος Γιάννης Φίλιας τραγούδησε με σαγηνευτικά γλυκιά φωνή, ευπρόσδεκτα στιλιζαρισμένο συναίσθημα και εύληπτη απόδοση του αγγλικού κειμένου, ενώ ο Τάσος Αποστόλου υπηρέτησε εντυπωσιακά με την επιβλητική, ερεβώδη, στεντόρεια φωνή του τις κομβικές άριες που ο Χέντελ αναθέτει στον βαθύφωνο.
Στις άριες με συμμετοχή σολιστικού οργάνου απολαύσαμε ανεπιφύλακτα τις συνεισφορές του τρομπετίστα Σπύρου Αρκούδη και του εξάρχοντος βιολιστή Σέρτζιου Ναστάσα.
-320x213.jpg)
