efsyn.gr , Γιάννης Σβώλος
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Μια ενδιαφέρουσα συναυλία με έργα Μπετόβεν, αφιερωμένη στη μνήμη του σερ Νέβιλ Μάρινερ, έδωσε η Ορχήστρα του Αγίου Μαρτίνου των Αγρών στο Μέγαρο Μουσικής (4/12/2016).

Στον διπλό ρόλο του σολίστα και του αρχιμουσικού συνέπραξε ο πιανίστας Μάρεϊ Περάχια. Μέρος της τρέχουσας περιοδείας του διάσημου βρετανικού συνόλου σε ευρωπαϊκά μουσικά κέντρα, η συναυλία άφησε καλές εντυπώσεις.

Πρώτη ακούσαμε την εισαγωγή «Κοριολανός», την οποία έπαιξαν οι Αγγλοι μουσικοί υπό τον εξάρχοντα της ορχήστρας, βιολιστή Τόμο Κέλερ. Σαφής, ακριβής, δίχως πλατειασμούς, δυναμικά φορτισμένη, επιθετικά ορμητική, με αιχμηρή φραστική, η απολαυστική ερμηνεία κινήθηκε στην περιοχή της ιστορικής ερμηνευτικής.

Ακολούθησαν διαδοχικά το «Κοντσέρτο για πιάνο αρ. 2» και το «Κοντσέρτο για πιάνο αρ. 4» του Μπετόβεν, τα οποία ο Περάχια ερμήνευσε διευθύνοντας τους μουσικούς από το πιάνο.

Σολίστας υψηλού επιπέδου, με τεράστιο ρεπερτόριο που έχει αποτυπώσει σε αντίστοιχα εκτεταμένη δισκογραφία, ο Αμερικανός πιανίστας είναι διάσημος κυρίως για τις ώριμες αναγνώσεις του έργων Μπαχ με ήχο καλλιεργημένο και διάφανο, δομικά αναλυτικό, ισορροπημένα διαποτισμένο από συναίσθημα και πνεύμα.

Ανάλογες ποιότητες, αλλά σε καίρια διαφοροποιημένες δοσολογίες μεταξύ του μοτσάρτειου 2ου και του προδρομικά ρομαντικού 4ου, χαρακτήρισαν τις στρωτές, φροντισμένες εκτελέσεις των δύο μπετοβενικών κοντσέρτων: ακρίβεια και μαθηματική καθαρότητα στο ξετύλιγμα της φραστικής, ήπιος ήχος, ευγένεια έκφρασης, αβίαστη δεξιοτεχνία, ευφυώς παιγνιώδες πνεύμα, σημειακές καταδύσεις σε ρομαντικής διάθεσης στοχαστικές παραγράφους.

«Σχίζοντας τρίχες», θα σχολιάζαμε ότι, αν και οι ερμηνείες του Περάχια ήσαν ιστορικά ενημερωμένες, στις αναγνώσεις των εναρκτήριων μερών κυριάρχησαν η δομική διαφάνεια και η ανέφελη βιρτουοζίστικη σβελτάδα, αφαιρώντας ίσως κάτι από το βάρος έκφρασης.

Συναρπαστικές, εκρηκτικής ζωντάνιας, άριστα παιγμένες ήχησαν οι καντέντσες, ολύμπιας γαλήνης και ποίησης ήταν το ξετύλιγμα της εγκεφαλικής μελωδικής γραμμής στα δύο Adagio, λαμπερά, κινητικά, παλλόμενα από ευδιάθετη, αθλητική ενέργεια τα καταληκτικά μέρη αμφότερων των κοντσέρτων.

Πριν από τη συναυλία, ο πρόεδρος του Ωδείου Αθηνών, Νίκος Τσούχλος, μίλησε για την προσωπικότητα του Νέβιλ Μάρινερ. Μεταξύ άλλων, αναφερόμενος στη σύντομη θητεία του κορυφαίου Αγγλου αρχιμουσικού ως καλλιτεχνικού διευθυντή της Καμεράτας (2000/2001), έθιξε καίρια το θέμα της σημερινής, οριακής επιβίωσης του μοναδικού αυτού συνόλου. Σε αυτό αναφέρθηκε προσφάτως αναλυτικότερα και ο Δημήτρης Κανελλόπουλος («Εφημερίδα των Συντακτών», 6/12/2016), επισημαίνοντας τον εξοντωτικό συνδυασμό διοικητικών και οικονομικών προβλημάτων που έχει παγιδεύσει την ορχήστρα σε αδιέξοδο.

Εμείς θα επισημάνουμε με έμφαση την παγερή αδιαφορία των χορηγών για μια βαρύνουσα συνεισφορά στην ελληνική μουσική ζωή: είτε πρόκειται για τον περίφημο ανώνυμο «Ελληνα του εξωτερικού» είτε, εν προκειμένω, για την εγχώρια Alphabank, όλοι τελικά προτιμούν να διαθέτουν χρήμα για glamorous συναυλίες, παρά να στηρίξουν οικονομικά ένα ελληνικό σύνολο που δίνει μάχες και διαπρέπει διεθνώς…