«Χαρούμενη σουίτα» σε πρώτη εκτέλεση

Αλλη μία τυπικά και αναμενόμενα άνιση συναυλία έδωσε η ΚΟΑ στις 25/11/2016 στο Μέγαρο Μουσικής. Πάντα στο πλαίσιο του γενικόλογου θεματικού κύκλου «Οι πόλεις της μουσικής», αυτή τη φορά ήταν εστιασμένη στο Λονδίνο.

Ο ικανότατος νεαρός Γερμανός αρχιμουσικός Ντάνιελ Χούπερτ ξεκίνησε διευθύνοντας την πρώτη παρουσίαση της τριμερούς «Χαρούμενης σουίτας» του 43χρονου Κωστή Κριτσωτάκη.

Φετινή παραγγελία της ΚΟΑ, η σύνθεση ήταν ανακύκλωση/νέα επεξεργασία παλαιότερης μουσικής από το μπαλέτο «Χάριν παιδιάς» (2004;).

Διαποτισμένη από μάλλον κοινότοπα ελληνικά ακούσματα, η ανάλαφρη, πνευματώδης συμφωνική γραφή της διέθετε στίγμα soundtrack α λα Νίνο Ρότα με επίγευση σοβιετικού μελό, ενώ στο τρίτο μέρος της ήταν διαμορφωμένη ως συμφωνική εκδοχή στροφικού τραγουδιού.

Ακολούθησε το «Κοντσέρτο για τσέλο» (1919) του Ελγκαρ. Κύκνειο άσμα του 64χρονου συνθέτη, η καλογραμμένη, εμβληματική σύνθεση της υστερο-ρομαντικής αγγλικής μουσικής είναι διαποτισμένη με βαθιά μελαγχολική διάθεση και ξεχωρίζει ως ένα από τα δημοφιλέστερα, συχνότερα ηχογραφημένα έργα του τσελιστικού ρεπερτορίου.

Η εκτέλεση ήταν συνολικώς άνιση. Γεμάτη αυτοπεποίθηση, η ερμηνεία του Ελληνα τσελίστα Γιάννη Τσιτσελίκη υπήρξε ορθοτονικά ασφαλής, ελεύθερη λαθών, καλά συντονισμένη με την παγερά ανέκφραστη -ειδικά στο πρώτο μέρος- ορχηστρική συνοδεία και σίγουρα διέθετε τις δέουσες εξάρσεις εντάσεων και δυναμικής.

Δυναμικά τονισμένη, αιχμηρή, συναρπαστικά κινητική ήταν η ανάγνωση της καντέντσας. Δυστυχώς, από την ερμηνεία του έλειψαν συνολικά το βάθος του γεμάτου κούραση «φθινοπωρινού» συναισθήματος, η ευγένεια της φραστικής και η συγκινησιακή αμεσότητα των διαλόγων σολίστα/ορχήστρας, στοιχεία συνυφασμένα στο αριστοκρατικό DNA του έργου.

Η συναυλία ολοκληρώθηκε με τη «Συμφωνία αρ.4, Ιταλική» του Μέντελσον, έργο πολλαπλά απαιτητικό σε επίπεδα μεταιχμιακού ύφους, ακρίβειας και τεταμένων ισορροπιών ανάμεσα στη σφιχτά συντεταγμένη συμφωνική δομή, την εξωστρεφή φωτεινή διάθεση και το μελωδικό στοιχείο.

Αξιοποιώντας τη γεμάτη εγρήγορση ανταπόκριση της ΚΟΑ, ο ευφυής, ικανότατος Ντάνιελ Χούπερτ διέπλασε μια συναρπαστική, σε βάθος επεξεργασμένη ερμηνεία: αθλητικά νευρώδη, ακριβή, εμπλουτισμένη με καίρια αναδειγμένες λεπτομέρειες και θαυμάσιες συνεισφορές των πνευστών.

Και πάλι ωστόσο η απόδοση των μελωδικών γλυκασμών υπήρξε απογοητευτικά ατροφική και αμέτοχη…