Κατάθεση ψυχής με «Skeleton Tree»

Είναι πολλά κι αφόρητα δραματικά αυτά που συνέβησαν τα τελευταία χρόνια στη ζωή του Νικ Κέιβ.

Κι ήταν αδύνατον, από αυτά που μας έχει διδάξει το παρελθόν του, να μην τα μετουσιώσει σε μουσική.

Μόλις πέρυσι, τέτοιες μέρες ήταν που ο 15χρονος γιος του, Αρθουρ, υπό την επήρεια ναρκωτικών ουσιών έχασε τη ζωή του πέφτοντας από έναν απότομο βράχο στα βρετανικά παράλια, ανατολικά του Μπράιτον.

Λυτρωτικό και δύσκολο να ηχογραφείς την ίδια στιγμή τα νέα σου τραγούδια. 

 Το νέο άλμπουμ του Νικ Κέιβ και των αγαπημένων του Bad Seeds θα κυκλοφορήσει τελικά στις 9 Σεπτεμβρίου, τρία χρόνια μετά το «Push The Sky Away», το οποίο γνώρισε τεράστια επιτυχία. Το «Skeleton Tree», όπως ονομάζεται, είναι το 16ο στούντιο άλμπουμ τους.

 Οι ηχογραφήσεις του ξεκίνησαν προς τα τέλη του 2014 στα Retreat Studios του Μπράιτον (πριν από την τραγωδία που γράφτηκε στην ίδια πόλη) κι ολοκληρώθηκαν στα La Frette Studios, στη Γαλλία, το φθινόπωρο του 2015. 

 Ο Κέιβ, που μας έχει συνηθίσει στη σύνδεση της μουσικής, της εικόνας και της βουτιάς στον συναισθηματικό του κόσμο, αποφάσισε να συνοδεύσει τα νέα του κομμάτια με μια ολόκληρη ταινία φτιαγμένη γι’ αυτά.

 Ετσι, θα έχουμε την ευκαιρία να ακούσουμε για πρώτη φορά τα νέα τραγούδια στο φιλμ «One More Time With Feeling», που σκηνοθέτησε ο Αντριου Ντόμινικ («Chopper», «Η δολοφονία του Τζέσε Τζέιμς», «Killing Them Softly»), το οποίο θα προβληθεί σε πάνω από 650 κινηματογραφικές αίθουσες σε όλο τον κόσμο.

Η παγκόσμια πρεμιέρα προγραμματίστηκε για τις 8 Σεπτεμβρίου, μία μέρα ακριβώς πριν από την κυκλοφορία του άλμπουμ. 

Ξεκινώντας ως μια απλή καταγραφή των ηχογραφήσεων, η ταινία «One More Time With Feeling» εξελίχθηκε σε κάτι σπουδαιότερο, καθώς ο Ντόμινικ βυθίστηκε στο τραγικό σκηνικό της δημιουργίας και ηχογράφησης του άλμπουμ.

Πέραν του μουσικού μέρους, η ταινία περιέχει συνεντεύξεις και υλικό που τράβηξε ο σκηνοθέτης, αλλά εκείνο που καθορίζει τις εντυπώσεις είναι οι αφηγήσεις του ίδιου του Νικ Κέιβ μπροστά στην κάμερα, αλλά και ο τρόπος που μοιράζεται τις πιο αυθόρμητες και βαθιές του σκέψεις. 

Η ομάδα των δημιουργών της ταινίας παραδέχεται πως το αποτέλεσμα αυτού του ασπρόμαυρου φιλμ είναι «σκληρό, εύθραυστο και ωμό», αλλά αποτελεί και μια πραγματική κατάθεση ψυχής για έναν καλλιτέχνη, που παραδοσιακά προσπαθεί μέσω μουσικών εξομολογήσεων να βρει τον δρόμο του και να βγει από το σκοτάδι.

Για live παρουσίαση των τραγουδιών ο Νικ Κέιβ δεν έχει πει κάτι ακόμα, αλλά, αν κρίνουμε από παλαιότερες δηλώσεις του στην «Γκάρντιαν», τότε η περιοδεία είναι δρόμος αναπόφευκτος. 

«Η ζωή στον δρόμο είναι μια ψυχική κατάσταση. Μπορεί να επαναλαμβάνουμε τα ίδια πράγματα ξανά και ξανά κάθε μέρα, να έχει μια δόση ανίας, αλλά εγώ πραγματικά την απολαμβάνω. Κάνεις απλώς ό,τι σου πουν οι άλλοι: σου ορίζουν πότε θα φας, πότε θα σηκωθείς, πότε θα δώσεις τις γαμημένες συνεντεύξεις. Είναι όλα γραμμένα σε ένα κομμάτι χαρτί. Κι αν δεν κάνεις ό,τι αναφέρει το χαρτί, κάποιος πολύ γρήγορα θα σε επαναφέρει στην τάξη. Πιθανότατα να μοιάζει με ένα είδος φυλακής, αλλά την ίδια στιγμή, επειδή το μυαλό περιπλανιέται, είναι κι ένα είδος ελεύθερης σκέψης, αν θέλετε…». 

Οσο για το πώς κρατά -σε αυτές τις συνθήκες- τη φαντασία του σε εγρήγορση, στην ίδια συνέντευξη είπε:

«Λοιπόν, δουλεύω όλη την ώρα και συχνά αλλάζω τη ρουτίνα μου και τα πράγματα που κάνω. Δεν υπάρχει άλλος τρόπος να παραμείνω τραγουδοποιός -ανεξάρτητα από την αξία μου- αν μόνο έγραφα τραγούδια. Αλλωστε δεν νομίζω ότι πρόκειται για καμιά πρωτοτυπία. Οι περισσότεροι τραγουδοποιοί την ίδια διαδρομή ακολουθούν: βουτούν σε άγνωστα νερά και αναζητούν τρόπους να κρατιούνται ζωντανοί».