Είναι μια φάση που πιθανότατα και να σου αρέσει σε κάποιες περιπτώσεις: να βλέπεις καθιστός μια συναυλία ενός ροκ συγκροτήματος, έστω και… ήπιου ροκ, σαν να βρίσκεσαι στο θέατρο.
Ετσι ήταν με τους Tindersticks στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών την προηγούμενη Τετάρτη και Πέμπτη.
Αλλες φορές μπορεί να είναι ωραίο λοιπόν, άλλες όμως λειτουργεί άκρως περιοριστικά.
Τι να κάνουμε, ο ηλεκτρισμός θέλει κλαμπ, θέλει καπνό και ποτά, δεν είναι για… καναπέ. Ακόμα και αν πρόκειται, επαναλαμβάνω, για τους Tindersticks που ακούγονται αρκούντως ρομαντικοί και κλάσικ ώστε να ταιριάζουν σε ανάλογα περιβάλλοντα, σαν αυτό το πολυτελές της Στέγης.
Τα δύο sold out τους πάντως τα έκαναν, γέμισε ο χώρος. Διαθέτει φανατικό κοινό το γκρουπ στην Ελλάδα από παλιά, μέχρι και secret gig είχαν κάνει μια φορά σε ένα μικρό μπαρ στο Θησείο, στον «Στάβλο», παίζοντας μπροστά σε 50 τυχερούς φαν τους.
Επαιξαν μιάμιση ώρα συνολικά αυτή τη φορά, το setlist ήταν ίδιο και τις δύο βραδιές και ήταν, ομολογώ, άνισο.
Μια επιλογή από χαμηλών τόνων τραγούδια, τα περισσότερα από αυτά από τα πρόσφατα άλμπουμ τους (και όχι από τα πρώτα, τα πιο δημοφιλή) και από τα πιο άγνωστα.
Δηλαδή, με άλλα λόγια, μία συναυλία χωρίς ιδιαιτέρως γνωστά κομμάτια ακόμα και για τους πιο μυημένους. Αρα, χωρίς εξάρσεις, κάπως φλατ, τουλάχιστον αποφύγαμε τα χασμουρητά.
Υπήρχε συναίσθημα βέβαια. Κάτι είναι κι αυτό. Και τέλειες συνθήκες για τη διεξαγωγή του live, άψογος ήχος, σεβασμός στον κόσμο.
Μας κάνουν εντύπωση και τα αυτονόητα, ε; Εκανε και δύο παρεκκλίσεις η Στέγη, προς το καλύτερο. Αφηνε τον κόσμο να παίρνει το ποτό του μέσα στην αίθουσα. Και μετέφερε την ώρα έναρξης λίγο πιο αργά από τη συνηθισμένη για τον χώρο, από τις 8.30 στις 9.45.
