Επιτέλους, ήρθε η στιγμή η διοίκηση της Εθνικής Λυρικής Σκηνής να δείξει πως το Μπαλέτο δεν αποτελεί την αχίλλειο πτέρνα της. Ο μόνος Ελληνας τής shortlist, στην οποία είχε καταλήξει ο Μύρωνας Μιχαηλίδης, είναι τελικά ο νέος διευθυντής του Μπαλέτου του οργανισμού.
Ο Αντώνης Φωνιαδάκης στα 44 του χρόνια αφήνει για λίγο τις διεθνείς δάφνες κι επιστρέφει στην Αθήνα για να αποδείξει ότι μπορεί να απογειώσει έναν οργανισμό που έχει επείγουσα ανάγκη ανανέωσης.
Επιλογή πρώτης γραμμής, τολμηρή κι ελαφρώς απρόσμενη (αν κρίνουμε από τη στασιμότητα που επιδείκνυε το μπαλέτο), ο διεθνώς αναγνωρισμένος Ελληνας χορογράφος αναλαμβάνει καθήκοντα από 1η Σεπτεμβρίου 2016 (τριετής η θητεία του) αλλά ήδη σχεδιάζει τη σεζόν 2016-17.
«Η επιλογή του κ. Φωνιαδάκη έγινε μεταξύ 36 υποψηφίων. Η πολυετής καλλιτεχνική δραστηριότητα και εμπειρία του σε σημαντικές ομάδες χορού, σπουδαία λυρικά θέατρα μας γεμίζει αισιοδοξία για τη νέα εποχή του Μπαλέτου εν όψει και της μεταστέγασης στο Κέντρο Πολιτισμού Ιδρυμα Σταύρος Νιάρχος», δήλωσε καλωσορίζοντάς τον (από την Ιταλία όπου βρίσκεται) ο Μύρων Μιχαηλίδης.
Η επιλογή ενός ακόμα Ελληνα, που διαπρέπει διεθνώς, επιβεβαιώνει τη στρατηγική μας για μέγιστη αξιοποίηση διακεκριμένων καλλιτεχνών του εξωτερικού
Στον χώρο όπου γίνονται πρόβες μπαλέτου κατέβηκε χθες ο πρόεδρος του Δ.Σ. του οργανισμού Αθανάσιος Θεοδωρόπουλος κι ανακοίνωσε το νέο στους χορευτές, που άλλωστε με τον Φωνιαδάκη κάνουν πρόβες καθώς τον Απρίλιο έχει πρεμιέρα στο Ολύμπια το νέο έργο του με τίτλο «Links».
«Μέχρι τον Σεπτέμβριο θα είμαι χορογράφος σας. Δεν θέλω να με αντιμετωπίζετε ως τον επερχόμενο διευθυντή», ήταν οι πρώτες κουβέντες του νέου διευθυντή προς την ομάδα. «Αισθάνομαι αισιόδοξος και πιστεύω ότι με πνεύμα ενότητας, επιμονή και πολλή δουλειά θα επιτύχουμε τους στόχους μας».
Οσοι μέχρι σήμερα παρακολούθησαν πρόβες του «Links» ή έτυχε να δουν το βιντεάκι που όλο καμάρι ανεβάζουν οι χορευτές της Λυρικής στα social media, συνειδητοποιούν πως ο Ελληνας χορογράφος έχει κυριολεκτικά μεταμορφώσει το Μπαλέτο. Ηταν καιρός που έδινε την εντύπωση ενός κουρασμένου και αδιάφορου συνόλου.
Ο προκάτοχος του Φωνιαδάκη, Ρενάτο Τζανέλα, σαφέστατα δούλεψε με τους χορευτές στον ψυχολογικό τομέα και κατάφερε να καλμάρει έναν πολύπαθο οργανισμό. Ωστόσο, ουδέποτε έπεισε για την ανανεωτική και πρωτοποριακή του διάθεση. Ετσι η ομάδα ανταποκρινόταν μεν αξιοπρεπώς στις κλασικές χορογραφίες κι επαναλήψεις, αλλά δεν κατάφερε να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων, όσες «ενέσεις» κι αν του έγιναν από σύγχρονους χορογράφους (όπως π.χ. με το «Χαμόγελο της Τζοκόντας» της Αγγελικής Στελλάτου).
O Φωνιαδάκης, από την άλλη, προφανώς θα δώσει χρόνο στους χορευτές να προσαρμοστούν στις απαιτήσεις ενός καλλιτέχνη που έρχεται από έναν άλλο κόσμο και μάλιστα στο απόγειο της καριέρας του. Και να σκεφτεί κανείς πως ένα χρόνο πριν, που ήρθε από τη Γαλλία στο Μέγαρο Μουσικής για την παράσταση «Wisteria Maiden», τον ρωτήσαμε αν ήθελε να αναλάβει το Μπαλέτο της Λυρικής.
«Θα ήταν μια μεγάλη πρόκληση. Ωστόσο, το ζητούμενο σε ένα κρατικό μπαλέτο είναι να βρεθεί ο κοινός τόπος, ο τρόπος να ασπάζεται ο ένας το χορογραφικό όραμα του άλλου, η κατανόηση και η διάθεση ρίσκου από τις δύο πλευρές.
»Είναι μια μεγάλη κουβέντα, που δεν μπορεί να περιοριστεί στην ερώτηση: “Αναλαμβάνεις τη Λυρική ή όχι”. Σίγουρα, όμως, διανύω μια περίοδο της ζωής μου που θα ήθελα κάτι μεγάλο σε μέγεθος και πρόκληση. Στη Λυρική θα ήμουν έτοιμος να πολεμήσω με το υπάρχον έμψυχο καλλιτεχνικό υλικό. Πλέον δεν φοβάμαι ούτε να δω τι έχω μπροστά μου ούτε να συνομιλήσω μαζί του».
Για την ιστορία να πούμε ότι ο Αντώνης Φωνιαδάκης άρχισε χορό σε μια μικρή σχολή στην Ιεράπετρα Κρήτης. Φοίτησε στην ΚΣΟΤ (1988-1990) και πριν καν αποφοιτήσει έλαβε υποτροφία «Μαρία Κάλλας» και συνέχισε σπουδές στη σχολή Ρούντρα του Μορίς Μπεζάρ στη Λωζάννη. Μεταξύ 1996-2002 μεγαλούργησε στο Μπαλέτο της Οπερας της Λιόν υπό τη διεύθυνση του Γιώργου Λούκου, ενώ, αργότερα, έγινε μέλος της ομάδας Karas του Σαμπούρο Τεσιγκαουάρα (2004).
Ως χορευτής συνεργάστηκε με την αφρόκρεμα του σύγχρονου χορού: Μαγκί Μαρέν, Γίρζι Κίλιαν, Ουίλιαμ Φορσάιθ, Ντομινίκ Μπουαβέν, Νάτσο Ντουάτο, Ματς Εκ, Οχάντ Ναχαρίν, Φρεντερίκ Φλαμάν, Μπιλ Τι Τζόουνς, Ερβέ Ρομπ, Λιονέλ Ος, Τζον Τζάσπερς, κ.ά. Το 2003 δημιούργησε την ομάδα «Apotosoma» (έδρα στη Λιόν).
Ως ανεξάρτητος χορογράφος συνεργάστηκε με τα Μπαλέτα της Γενεύης, της Εθνικής Οπερας της Λιόν, της Βέρνης, του Ρήνου, της Ουάσινγκτον, με την Εθνική Ομάδα Χορού της Ουαλίας, με την Ομάδα του φίλου του Μπένζαμεν Μιλπιέ, το Μπαλέτο Νέων Γενεύης, την Εθνική Ομάδα Χορού του Ελσίνκι κ.ά. Το 2012 έλαβε το βραβείο κορυφαίου χορογράφου από το Danza and Danza και δύο χρόνια μετά συνεργάστηκε ως κινησιολόγος με τον Ντάρεν Αρονόφσκι στην ταινία του «Νώε».
-320x213.png)
