Ιγκι Ποπ: «Ηταν το φως της ζωής μου»

Μεγάλη η χάρη του. Ακόμα και ο αρχιεπίσκοπος του Καντέρμπουρι, ο αιδεσιμότατος Τζάστιν Γουέλμπι, αλλά και ο εκπρόσωπος του Βατικανού, καρδινάλιος Τζιανφράνκο Ραβάσι, αποχαιρέτησαν με συγκίνηση τον Μπόουι. Ο πρώτος αποκάλυψε στο BBC ότι τη δεκαετία του ‘70 «καθόταν και άκουγε με τις ώρες τα τραγούδια του και πάντα απολάμβανε αυτό που ο Μπόουι ήταν, αυτό που έκανε και την επίδραση που είχε». Ο δεύτερος ανέβασε στο Τουίτερ στίχους από το «Space Oddity».

Κι αν η εκκλησία την έβρισκε με τον τολμηρό ανδρόγυνο, ε, οι συνάδελφοί του στη μουσική αλλά και οι πολιτικοί των μεγάλων κοσμικών ακροατηρίων δικαιούνται να είναι ακόμα πιο θερμοί και συναισθηματικοί απέναντι στον ροκ σταρ.

Ο πρωθυπουργός του Ηνωμένου Βασιλείου, Ντέιβιντ Κάμερον, σε μακροσκελέστατη δήλωση, διάλεξε ως αγαπημένο του άλμπουμ το «Hunky Dory», χαρακτήρισε τον Μπόουι «ιδιοφυΐα» και «μάστορα των επανανακαλύψεων» και είπε ότι για κάποιον της δικής του ηλικίας «οι δίσκοι του είχαν δημιουργήσει το σάουντρακ της ζωής του». Ο Τζέρεμι Κόρμπιν των Εργατικών με τη σειρά του στάθηκε στο «Life On Mars», αυτό έρχεται και ξανάρχεται, είπε, στ’ αυτιά του. Και ο Τόνι Μπλερ, που τον λάτρεψε όταν τον είδε, φοιτητής, στη συναυλία του με το Ziggy Stardust, δήλωσε «προνομιούχος που αργότερα τον γνώρισε».

Ατέλειωτη σειρά είναι οι ροκ σταρ που του υποκλίθηκαν. Η Μαντόνα, «συντετριμμένη», θυμήθηκε ότι μια συναυλία του Μπόουι στο Ντιτρόιτ ήταν η πρώτη που πήγε στη ζωή της και τον αποκάλεσε «Ταλαντούχο. Μοναδικό. Ευφυΐα. Ανθρωπο που άλλαξε το παιχνίδι και έπεσε από τον ουρανό». Ο Ιγκι Ποπ, που ο Μπόουι είχε στηρίξει στα πρώτα του βήματα, έγραψε στο Τουίτερ: «Ηταν το φως της ζωής μου. Δεν έχω συναντήσει τόσο λαμπρό πρόσωπο, ήταν ό,τι καλύτερο υπήρχε».

Λυρικός ο Πολ ΜακΚάρτνεϊ, δήλωσε ότι «το άστρο του θα λάμπει στον ουρανό για πάντα», θυμήθηκε πόσο είχαν γελάσει παρέα όλα αυτά τα χρόνια και παραδέχτηκε τον μεγάλο ρόλο του στην ιστορία της βρετανικής μουσικής. Από κοντά και οι Ρόλινγκ Στόουνς με δύο τουίτ, άλλωστε ο Τζάγκερ είχε τραγουδήσει με τον Μπόουι στο «Dancing in the Street». «Hταν πραγματικός νεωτεριστής και εφευρετικός, εκτός από ένας υπέροχος και ευγενικός άνθρωπος», έγραψαν.

Ο Πίτερ Γκάμπριελ δήλωσε ότι ο Μπόουι ήταν «έμπνευση για όποιον ήθελε να σπρώξει τα όρια της μουσικής, της τέχνης, της μόδας και της κοινωνίας. Λίγοι καλλιτέχνες μπορούν να αγγίξουν όπως αυτός μια ολόκληρη γενιά. Long Live Lazarus» (από το ομώνυμο τραγούδι του τελευταίου δίσκου του).

Μα και οι απλοί, άγνωστοι φαν του έσπευσαν να στήσουν μικρούς αυτοσχέδιους βωμούς στη μνήμη του. Σε πολλά μέρη. Στο σπίτι όπου πέρασε τα παιδικά του χρόνια, στο Μπρίξτον του Λονδίνου. Και κυρίως στην τοιχογραφία με τον Ziggy Stardust, ένα από τα άλτερ έγκο του, που βρίσκεται σε δρόμο της πρώην εργατικής αυτής συνοικίας στο νότιο Λονδίνο.

Μετά το πρώτο σοκ του αιφνίδιου θανάτου του, ακολούθησε έκρηξη μηνυμάτων στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης από επώνυμους καλλιτέχνες και χιλιάδες ανώνυμους που τον λάτρεψαν. Ολα τα διεθνή μέσα δημοσίευσαν την είδηση που κανείς δεν ήθελε να πιστέψει και πρόβαλαν τεράστια αφιερώματα.