«Chronos» – φίλος έργων και αξιών

Οσοι ήμασταν το καλοκαίρι στη μικρή Επίδαυρο απολαύσαμε κάτι το ξεχωριστό, το «Chronos» της Δήμητρας Γαλάνη και τεσσάρων δεξιοτεχνών μουσικών.

Tο έργο αξίζει ούτως ή άλλως, είναι όμως και η Επίδαυρος που δημιουργεί ένα άλλου είδους περιβάλλον ακρόασης. «Η εμπειρία ήταν μοναδική» λέει ο βιμπραφωνίστας Χρήστος Ραφαηλίδης που ζει μόνιμα στη Νέα Υόρκη.

«Οταν έφτασα ένιωσα μια περηφάνια για την Ιστορία μας καθώς και για όλα όσα πρόσφερε αυτός ο τόπος στην εξέλιξη του δυτικού πολιτισμού. Οταν τραγουδήσαμε στη σκηνή, ένιωσα ότι γειώθηκα με την ελληνικότητά μου».

Το «Chronos Project» κυκλοφορεί από σήμερα σε cd/dvd, ενώ αύριο και μεθαύριο μπορούμε να το ακούσουμε ζωντανά στο Gazarte. Και το Σάββατο το βράδυ στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης.

Η Δήμητρα Γαλάνη στο τραγούδι, ο Πέτρος Κλαμπάνης στο κοντραμπάσο, ο Χρήστος Ραφαηλίδης στο βιμπράφωνο, ο Θωμάς Κωνσταντίνου σε ούτι, λαούτο και κιθάρα και ο Σπύρος Μάνεσης στα πλήκτρα. Το «Chronos» περιέχει την ίδια την Ελλάδα μέσα από τους μουσικούς και τους ποιητές της.

Από την ποίηση της Σαπφούς σε μουσική Μάνου Χατζιδάκι μέχρι τον Βασίλη Τσιτσάνη και από τον Διονύσιο Σολωμό και τον Νικόλαο Μάντζαρο μέχρι τη «Χαλασιά» της Ηπείρου. Από τον λόγο του Κ.Π. Καβάφη, του Νίκου Γκάτσου, του Οδυσσέα Ελύτη και του Γιώργου Σεφέρη μέχρι το σμυρναίικο μεγαλείο τού «Σ’το ’πα και σ’το ξαναλέω».

«Chronos (Χρόνος) σημαίνει κυρίως μνήμη» μας λέει η Δήμητρα Γαλάνη. «Εχω την αίσθηση ότι τον χρόνο μπορείς να τον “μετρήσεις” μόνο μέσα από το παρελθόν και τα έργα των ανθρώπων.

»Τον μελλοντικό χρόνο δεν τον ξέρουμε έτσι κι αλλιώς. Ο χρόνος επίσης αναδεικνύει στο πέρασμά του την αξία και την αντοχή αυτών των έργων. Πρώτο συμπέρασμα, επομένως, ο χρόνος είναι φίλος των μεγάλων έργων και αξιών. Με αυτές τις σκέψεις ξεκίνησα λοιπόν τις επιλογές τραγουδιών για το Chronos».

Οι διασκευές είναι σε πιο ελεύθερη τζαζ μορφή και ρωτάω τον Πέτρο Κλαμπάνη για το πόσο… τζαζ ήταν οι μεγάλοι Ελληνες συνθέτες του παρελθόντος.

«Δεν έχει ιδιαίτερη σημασία αν ήταν τζαζ ή όχι. Αδιαμφισβήτητα το έργο κάποιων δίνει περισσότερο χώρο για πειραματισμούς, σε πλαίσιο πάντα που δεν αλλοιώνεται ή παραμορφώνεται η αρχική πρόθεση του συνθέτη.

»Η τζαζ για μένα είναι κώδικας αντίληψης, αισθητικής και ερμηνείας και σε αυτές τις διασκευές βαθύτερη πρόθεσή μας ήταν η προσπάθεια συγκερασμού αυτής της αντίληψης με εκείνη των συνθετών όλων των έργων».

Ο Σπύρος Μάνεσης μας εξηγεί πόσες διαφορετικές αναγνώσεις μπορεί να έχει ένα τραγούδι. «Αυτό που ενδιαφέρει εμάς δεν είναι να τις εξαντλήσουμε, αλλά να συνομιλήσουμε δημιουργικά από τη θέση που βρισκόμαστε με την πρώτη ύλη, το τραγούδι δηλαδή, όπως το αντιλαμβανόμαστε και το ερμηνεύουμε». Ετσι λειτουργήσατε και στο «Chronos»;

«Σε κάθε τραγούδι προσπαθήσαμε να αντιληφθούμε και να ορίσουμε τον “κόσμο” ή το “κλίμα” του, τόσο στον στίχο όσο και στη μουσική του.

»Στη συνέχεια αναζητήσαμε τη διαμόρφωση ενός κοινού αισθητικού τόπου στον οποίο να συνυπάρχουν ο κόσμος του τραγουδιού με τον αισθητικό και μουσικό κώδικα που έχουμε εμείς ως μουσικοί. Το αποτέλεσμα έπρεπε να μας δίνει την αίσθηση της ισορροπίας και της αρμονίας».

Το κλείσιμο της κουβέντας μας με την ομάδα του «Chronos» το ανέλαβε ο πιο… ανατολίτης στον ήχο του, Θωμάς Κωνσταντίνου. «Οι Ελληνες μουσικοί ήταν πάντοτε ανάμεσα στην Ανατολή και τη Δύση» επισημαίνει.

«Πιστεύω πως είναι στη φύση του Ελληνα να ισορροπεί ανάμεσα στους δύο αυτούς κόσμους και είναι βασικό χαρακτηριστικό της εθνικής μας ιδιοσυγκρασίας.

»Σαφώς η Ανατολή μας γοητεύει περισσότερο, αλλά πάντοτε μέσα από το πρίσμα της δυτικής ματιάς, εξισορροπώντας έτσι την υπερβολή με το μέτρο, το πάθος με τη λογική και δημιουργώντας με αυτόν τον τρόπο έργα μοναδικά».

INFO:

Gazarte, Βουτάδων 32-34, Γκάζι, στάση Κεραμεικός, 5 και 6 Ιανουαρίου, ώρα έναρξης: 21.00. Τιμές εισιτηρίων: 13-38 €. Σάββατο 9 Ιανουαρίου, Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης, εισιτήρια 10-35 €.