«Meta-Φysics Vol.I» από τους «λ-ensemble»

Στις 20/11/2021, στην αίθουσα «Άρης Γαρουφαλής» του Ωδείου Αθηνών, εξαμελής ομάδα μουσικών του κυμαινόμενης σύνθεσης “λ-ensemble” αποτελούμενη από καθηγητές του Ωδείου Αθηνών και εκλεκτούς, έμπειρους μουσικούς, έδωσε μια συναυλία (πρώτη προγραμματιζόμενης σειράς;) υπό τον εκκεντρικό τίτλο “Meta-Φysics Vol.I”.

Το πρόγραμμα περιλάμβανε έργα για σόλο όργανα ή/και ολιγομελή σύνολα δωματίου γραμμένα τον 20ό και 21ο αιώνα από σύγχρονους δημιουργούς αλλά και από βετεράνους του μεταπολεμικού μοντερνισμού. Με κατευθυντήρια γραμμή την διατύπωση «Όταν τα φυσικά φαινόμενα και ό,τι βρίσκεται πέραν της ανθρώπινης κατανόησης μεταμορφώνονται σε ήχους» παρουσιάστηκαν μουσικά κομμάτια άμεσα ή έμμεσα βασισμένα σε αισθητικού ή/και οικολογικού ενδιαφέροντος εντυπώσεις από τη Φύση.

Ήταν συνθέσεις της τελευταίας 40ετίας, κατά κανόνα πνευματώδεις ή ατμοσφαιρικές, επινοηματοδοτούμενες από «εξωτικά» εξωμουσικά συμφραζόμενα, σε μινιμαλιστική γραφή, κάποιες με καταβολές στους πρώτους μουσικούς μοντερνισμούς. Η συνύπαρξή τους συγκρότησε μια γενικόλογα μοντερνιστική πρόταση ειδικών γούστων˙ ταυτόχρονα, έδωσε στους ερμηνευτές ευκαιρία να επιδείξουν τις επιδόσεις τους.

Το πρόγραμμα άνοιξαν η υψίφωνος Μυρσίνη Μαργαρίτη και η πιανίστρια Λευκή Καρποδίνη, ερμηνεύοντας  με ακρίβεια και ευαισθησία το πρώτο από τα λακωνικά, αλά-Ντεμπισί αιθέρια «12 Χάικου» του Δημήτρη Ανδρικόπουλου σε πρώτη παρουσίαση στην Ελλάδα. Αρχικά γραμμένα για φωνή και πιάνο, τα «12 Χάικου» ακούστηκαν στην πρόσφατη εκδοχή του 2021, για το εξαμελούς σύνθεσης “λ-ensemble”.

Ακολούθως η πιανίστρια έπαιξε με ακρίβεια και καθαρή άρθρωση τους αλά-Ραβέλ “Crystallites” (2012) της Σουηδής Αντρέα Ταρόντι. Με την Καρποδίνη συνέπραξαν, επίσης, η βιολίστρια Ίρις Λουκά, εκτελώντας με την απαραίτητα αψεγάδιαστη καθαρότητα τόνου το στοχαστικά στατικό, κλασικό κομμάτι ανατολικοευρωπαϊκού μινιμαλισμού “Spiegel im Spiegel” (1978) του Εσθονού Άρβο Περτ, καθώς επίσης η φλαουτίστρια Ναταλία Γεράκη, ερμηνεύοντας αριστοτεχνικά την γιαπωνέζικης δραματουργίας σύνθεση “Kaidan” («Ιστορίες φαντασμάτων», 2013) του Κινέζου Χσίνγκτζιμίν Παν.

Στη συνέχεια, η ακορντεονίστα Άρτεμις Βαβάτσικα έπαιξε το “Flashing” («Αναβόσβησμα», 1987) του Νορβηγού Άρνε Νόρντχαϊμ, αποδίδοντας με τεταμένη προσήλωση την βίαιη, απαιτητικά δεξιοτεχνική γραφή που αναπαράγει ακούσματα ηλεκτρονικής μουσικής.

Η συναυλία ολοκληρώθηκε με ένα κλασικό έργο του αμερικανικού μουσικού μοντερνισμού, την οκταμερή «Φωνή της φάλαινας» (“Vox Balaenae”, 1971) του Αμερικανού Τζορτζ Κραμπ. Στην εκτέλεση συμμετείχαν μόνοι ή σε ιδιαίτερα προδιαγεγραμμένους συνδυασμούς η πιανίστρια, η φλαουτίστρια και ο τσελίστας Αλέξης Καραϊσκάκης-Νάστος, όλοι φορώντας μαύρες θεατρικές μάσκες. Με τελειοθηρική προσήλωση αποδόθηκαν οι ηχητικές/εκτελεστικές ιδιαιτερότητες εκάστου μέρους: το παράδοξο φωνητικό φραζάρισμα του φλάουτου (Γεράκη), τα εξώκοσμα κρωξίματα των γλάρων (τσέλο), οι «γιαπωνέζικοι», δακτυλικοί αρπισμοί στις χορδές του πιάνου κλπ.