ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ efsyn.gr , Γιάννης Σβώλος
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Η φθινοπωρινή καραντίνα της πανδημίας ανέκοψε στο ξεκίνημά της την καλλιτεχνική περίοδο 2020/21 της Εθνικής Λυρικής Σκηνής: ελάχιστα μετά την επετειακή αναβίωσή της «Μαντάμα Μπατερφλάι» για τα 80χρονα του θεσμού, μπήκε υποχρεωτικά ένα «στοπ» στις ζωντανές παραστάσεις αλλά η προσφορά συνεχίζεται στο διαδίκτυο.

Στις 9/12/2020 ξεκίνησε το Γ′ Διαδικτυακό Φεστιβάλ της Εναλλακτικής Σκηνής της ΕΛΣ υπό τον τίτλο «Η μουσική του λόγου / Ιστορίες μικρού μήκους» με πρώτη παραγωγή την «Η εξαϋλωμένη νύχτα» του Σένμπεργκ.

Πρόκειται για ένα κομμάτι οπτικοακουστικού θεάτρου που, καθώς συνδυάζει μουσική, εικαστική γλώσσα, κίνηση και ποιητικό λόγο, λειτουργεί ως video art. Η υποδειγματικά υλοποιημένη πρόταση του σκηνοθέτη Θέμελη Γλυνάτση οπτικοποιεί δραματουργικά την «υπόθεση» της υστερορομαντικής σύνθεσης του Σένμπεργκ, η οποία αποδίδει μουσικά το φερώνυμο ποίημα του Γερμανού ποιητή Ρίχαρντ Ντίμελ (1863-1920), μια ιστορία διχαστικά τραυματισμένου έρωτα που επουλώνεται με τη συγχώρεση.

Το όλον ρέει ως βωβό, θεατρικό θέαμα διατυπωμένο με –ας το πούμε έτσι- στοιχεία «μαγικού ρεαλισμού» που υπηρετούν στενά την αφήγηση. Είναι ευανάγνωστα αρθρωμένο σε παραγράφους, εκτυλίσσεται με κινησιολογικό και εικαστικό ειρμό, και τροφοδοτεί αμείωτα το ενδιαφέρον με αλλεπάλληλες εκπλήξεις και ερεθίσματα τόσο σε εικαστικό επίπεδο όσο και σε ψυχολογικό.

Στην υλοποίηση της εφευρεμένης σκηνικής δραματουργίας του Γλυνάτση συνέπραξαν δημιουργικά οι Αλεξία Θεοδωράκη (σκηνικά/κοστούμια), Στέλλα Κάλτσου (φωτισμοί), Μάριος Γαμπιεράκης και Χρυσούλα Κοροβέση (οπτικά εφέ, animation). Τα πρόσωπα της ποίησης του Ντίμελ ενσάρκωσαν ως αντιεξιδανικευτικά «καθημερινοί» άνθρωποι -ούτε χορευτές με τέλεια σώματα, ούτε ιδανικοί εραστές- οι Μαρία Παρασύρη (Γυναίκα), Θανάσης Δόβρης (Ανδρας), Θέμελης Γλυνάτσης (Αγνωστος άνδρας) Μιχάλης Δόβρης (Παιδί). Οι άμεσες ή/και έμμεσες εικαστικές αναφορές/καταβολές σε έργα των Μπιλ Βαϊόλα, Μαγκρίτ, Μουνκ, Χόπερ κ.λπ. εμπλούτισαν το θέαμα με συμφραζόμενα χαρίζοντας του περισσότερο βάθος στη συγκινησιακή πρόσληψη.

Τη μουσική του Σένμπεργκ στην αυθεντική εκδοχή για σεξτέτο (1899) έπαιξαν οι Αργυρώ Σειρά, Στέλλα Καρυτινού (βιολί), Ηλίας Σδούκος, Πάτρικ Εβανς (βιόλα), Αλέξανδρος Μποτίνης, Μαρίνα Κολοβού (τσέλο) υπό τον αρχιμουσικό Στάθη Σούλη.

Η ερμηνεία τους ήταν αξιοπρεπής, ελεύθερη ολισθημάτων, ωστόσο δεν διέθετε επαρκώς την κάθετη, σε βάθος επεξεργασμένη διάπλαση και το φινίρισμα της λεπτομέρειας που θα υποστήριζαν γλαφυρά την αφηγηματική της συνοχή και λειτουργικότητα ως βάση του θεάματος. Μια ωραία, συγκινητική, εικαστικά ψαγμένη δουλειά, που σέβεται το πρωτογενές υλικό της και τον θεατή/ακροατή. Μην τη χάσετε!