Τη Δευτέρα στην «Τεχνόπολη» θα έχουμε μια ιδιαίτερη και ενδιαφέρουσα, έτσι όπως θα γίνει, σύμπραξη. Στη σκηνή θα βρίσκονται τρεις καλλιτέχνες, ο Μανώλης Φάμελλος, ο Στάθης Δρογώσης και η Ανδριάνα Μπάμπαλη. Θα είναι μόνοι τους, όμως, χωρίς μουσικούς, θα παίζουν οι ίδιοι μόνο με τα όργανά τους.
Ποιος από τους τρεις θα είναι ο μαέστρος; «Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία πως αυτός είναι ο Στάθης» μας λέει ο Μανώλης Φάμελλος. «Εκείνος διευθύνει, με σθένος, ευαισθησία αλλά και σιδηρά πυγμή, την αόρατή μας ορχήστρα. Παρά τις διαρκείς και φιλότιμες προσπάθειές μας, δεν κατέστη δυνατό να πειστεί πως η ορχήστρα δεν υπάρχει».
Ο Μανώλης λέει πως έχει ζήσει με τον Στάθη τα τελευταία 20 χρόνια πολλά παρόμοια περιστατικά: «Αλλά επειδή κι εμείς, όπως και αυτός, ζούμε από τις φαντασιώσεις μας κι επειδή φοβόμαστε πως μια ισχυρή δόση πραγματικότητας μπορεί να έχει ανεπιθύμητα και ανεξέλεγκτα αποτελέσματα σε μια τόσο δύσκολη συγκυρία, αφηνόμαστε να αρμενίσουμε όλοι μαζί στο όνειρο. Εχουμε συνείδηση του μάταιου και της κωμικότητας της κατάστασης, αλλά όσο μπορούμε να τα ξεχνάμε προς στιγμήν, μπορούμε και να τα ξεπερνάμε. Να γινόμαστε συνειδητά απερίσκεπτοι».
Ο ίδιος ο Στάθης Δρογώσης, ο μαέστρος, τι να λέει άραγε για τη συναυλία; «Είμαστε δυο τραγουδοποιοί και μια τραγουδίστρια, που όμως τελευταία γράφει φοβερά τραγούδια. Παίζουμε μόνοι μας όλα τα όργανα και κάνουμε αυτή την παράσταση για μία και μοναδική φορά. Πολλές οι πρόβες, αλλά δεν θέλαμε να παρουσιάσουμε μια “αρπαχτή” στην “Τεχνόπολη”. Θα ακούσετε λοιπόν όλες τις επιτυχίες μας αλλά και αρκετά καινούρια τραγούδια μας. Αγαπώ και τον Μανώλη και την Ανδριάνα και τους θαυμάζω».
Και η Ανδριάνα Μπάμπαλη; «Οι συναυλίες δεν θα είναι τόσο ανέμελες φέτος. Θα πρέπει να έχουμε το νου μας και πάνω και κάτω από τη σκηνή. Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν θα περάσουμε καλά». Πώς νιώθεις, ποιο είναι το συναίσθημα, ύστερα από τόσο καιρό χωρίς live; Υπάρχει «αγωνία»; «Η αλήθεια είναι πως έχω λίγο αποσυντονιστεί μετά από 4 μήνες αποχής. Αλλά, αν γίνει η αρχή, γρήγορα θα προσαρμοστώ σε αυτά που ήδη ξέρω. Η αγωνία μου, εκτός από το βιοποριστικό θέμα, είναι να γυρίσουμε πίσω στην ανεμελιά της κοινωνικής μας ζωής προ πανδημίας».
Σε παρόμοια κατάσταση βρίσκεται, αναμενόμενο, και ο Στάθης Δρογώσης. «Κάναμε κάποια live από το σπίτι στη διάρκεια της καραντίνας, αλλά έχω να παίξω σε κόσμο πολλούς μήνες. Νιώθω μια ευχάριστη προσμονή, όπως όταν έχω να δω καιρό αγαπημένα πρόσωπα. Δεν υπάρχει μουσική χωρίς τους ανθρώπους για τους οποίους τραγουδάμε μαζί στις συναυλίες. Δεν πίστευα ποτέ ότι θα το έλεγα αυτό, αλλά το χειροκρότημα είναι όχι μόνο αναγκαίο αλλά και το πιο σημαντικό πράγμα στη συναυλία. Ζούμε και αναπνέουμε για το χειροκρότημα, και για να τραγουδάμε μαζί με τον κόσμο».
Παρεμβαίνει ξανά η Ανδριάνα: «Η μουσική έχει μια θεραπευτική δύναμη, για μένα τουλάχιστον. Και είναι και το soundtrack της ζωής μας. Πολλές κομβικής σημασίας στιγμές για μένα είναι ταυτισμένος με ένα τραγούδι».
Και, τρίτος, ο Μανώλης, πώς νιώθει, ποιο είναι το συναίσθημα, μετά από τόσο καιρό χωρίς live, υπάρχει «φόβος» ας πούμε; «Ολα με έναν φόβο αρχίζουν και συνεχίζουν, τελειώνουν και ξαναρχίζουν και όταν ο δρόμος ανεβαίνει και όταν ο δρόμος κατεβαίνει και γίνεται ολισθηρός, όπως συμβαίνει τώρα. Δεν θα μας βλάψει, σκέφτομαι, εάν, όταν περάσουν και αυτά τα δεινά, μείνουμε με λιγότερες βεβαιότητες και δεδομένα στη ζωή μας. Ο φόβος μπορεί να μας κρύβει το νόημα και να μας χωρίζει από αυτό, αλλά με έναν τρόπο σαν πυξίδα μάς δείχνει και πού βρίσκεται το νόημα. Και κάποτε μας το αποκαλύπτει».
Είναι καλύτερο να παίζεις, Μανώλη, με φίλους σου επί σκηνής; «Είναι περισσότερο διασκεδαστικό, αλλά πάντα είναι φρόνιμο να τηρούμε σκηνοθετικά τις αποστάσεις και να παραμένουμε προσηλωμένοι στην τέχνη μας! Στις περιπτώσεις που χαλαρώνουμε σε ένα κάποιο κλίμα παρέας, ίσως να κερδίζουμε εμείς, αλλά να χάνει η μουσική. Ομως, από την άλλη, με ένα μεταφυσικό τρόπο, όλα αυτά τοκίζονται και τελικά δεν βγαίνουμε χαμένοι».
Τουλάχιστον η καραντίνα βοήθησε στην έμπνευση; «Στην αρχή, νομίζω, μπλοκάραμε όλοι», απαντά ο Στάθης. «Μετά όμως έγραψα στίχους. Και βγήκε ένα καινούργιο τραγούδι σε μουσική μιας νέας συνθέτριας της Ελεονόρας Μανόνα με τίτλο “Στο Παγκράτι”. Η Νόρα με ξεμπλόκαρε και την ευχαριστώ. Κι έτσι έγραψα κι άλλα τραγούδια. Γενικά η καραντίνα ήταν μια τραυματική εμπειρία για μένα. Και, όπως όλοι, είχα άγχος για το πώς θα αντιδράσει πάνω στο παιδί μου η απουσία από το σχολείο. Προς το τέλος της ξανά έπιασα το πιάνο. Και τώρα πια ετοιμάζω τον καινούργιο μου δίσκο».
? Info: Δευτέρα 27 Ιουλίου, Τεχνόπολη, Πειραιώς 100, Γκάζι. Εισιτήρια Διάζωμα Α & Δ: 12 ευρώ. Διαζώματα Β, Γ1, Γ2, Δ & τραπέζια: 10 ευρώ.
