Μετά τις περσινές «Δυδιμάνες» (Μάιος 2018) που παρουσιάστηκαν με επιτυχία στην Εναλλακτική Σκηνή της ΕΛΣ, η συνθέτρια Δήμητρα Τρυπάνη επέστρεψε φέτος στoν ίδιο χώρο με την «Αμίλητη», έργο επίσης εμπνευσμένο από το πεδίο του ελληνικού παραδοσιακού πολιτισμού.
Η παράσταση ήταν εντεταγμένη στις Ημέρες Μουσικού Θεάτρου (11/10/2019). Εμπνευση άντλησε πάλι από μυθοποιημένη πραγματική ιστορία που είχε εκτυλιχθεί σε ορεινό χωριό της Ελλάδας γύρω στο 1850.
Μια νεαρή γυναίκα, η Μηλιά, φονεύεται τελετουργικά από τον πατέρα και τα αδέλφια της καθώς την πρώτη νύχτα του γάμου ο γαμπρός τη βρήκε «χαλασμένη». Συμβάν με ζοφερό, εθνολογικού τύπου φορτίο, μεταπλάστηκε από τον Παντελή Μπουκάλα σε ιδιαίτερων ισορροπιών λιμπρέτο, αντιπαραθέτοντας έμμετρες αφηγήσεις σαν παρμένες από μανιάτικο μοιρολόι και παρεμβολές σύγχρονου σχολιαστικού λόγου με διεθλασμένα κοινωνιολογικό ή/και ψυχαναλυτικό χαρακτήρα. Ο
πως και πριν, η Τρυπάνη πρότεινε μια περίτεχνα επεξεργασμένη μουσικοθεατρική γραφή για οκτώ φωνές, άρπα/αφηγητή (Γωγώ Ξαγαρά) και τσέλο (Δημήτρης Τραυλός), που παλινδρομούσε, δίχως χάσματα, μεταξύ μουσικής και λόγου.
Απαγγελίες/χορικά με συνοδεία από πολυρυθμικά παλαμάκια, υπογραμμιστική ενόργανη συνοδεία, μίμηση παραδοσιακού μοιρολογιού και πεζός θεατρικός λόγος άρθρωσαν ένα τεταμένο πλέγμα αιχμηρών παράλληλων ή τεμνόμενων αφηγήσεων που λειτούργησε ως άγρια, μια έξω-από-χρόνο-και-τόπο νέκυια. Το όλον λειτούργησε πειστικότερα όπου κυριαρχούσε η μουσική γραφή παρά στις εκτός δράσης, σχολιαστικές παρεμβολές του πεζού λόγου. Οδηγημένοι από τη συνθέτρια οκτώ ερμηνευτές υπηρέτησαν ιδανικά –με αψεγάδιαστη ακρίβεια και ισορροπία– το όραμά της.
Οι υποβλητικοί φωτισμοί της Βαλεντίνας Ταμιωλάκη και το σκηνικό της Κάθριν Γουάις –τρία τεράστια διακορευμένα αιδοία σαν αφρικανικές μάσκες και ένα μουντό φόντο σε γήινα χρώματα– γείωσαν την πρόσληψη στο σκοτεινό πεδίο μιας αποπνικτικής ψυχολογικής διαμάχης μοιραίων τραυματικών πεπραγμένων και των αναντίστρεπτων συνεπειών τους. Μια ανήμερα στοιχειωμένη «gendered» αναψηλάφηση σιωπημένων, προνεωτερικών δυστοπιών του ελληνικού παραδοσιακού βίου.
