«Οταν παίζω σε αρχαίους χώρους, νιώθω πιο νέος»

Η βραδιά προβλέπεται μαγική: οι Jethro Tull γιορτάζουν μαζί μας τα 50 χρόνια του συγκροτήματος, το Σάββατο 15 Ιουνίου, με μια μεγάλη συναυλία στο Ωδείο Ηρώδου Αττικού. Νομίζω καλύτερες προϋποθέσεις για ένα μοναδικό live δεν θα μπορούσαμε να φανταστούμε. Συμφωνεί και ο ίδιος ο Ιαν Αντερσον, ο ηγέτης τους, ο οποίος γνωρίζει πολύ καλά πού έρχονται να παίξουν.

«Ξέρω ότι πρέπει να είναι πολύ προσεκτικοί όσοι παίρνουν την άδεια για να εμφανιστούν εκεί», λέει από τηλεφώνου στην «Εφ.Συν.».

«Είμαστε καλά παιδιά εμείς όμως, δεν λέμε άσχημα λόγια, δεν βγάζουμε τα ρούχα μας στη σκηνή, δεν κάνουμε σεξ, δεν παίρνουμε ναρκωτικά, δεν είμαστε θορυβώδεις, κρατάμε τον ήχο σε ανεκτά επίπεδα, ώστε να μπορούν να ακούσουν τη μουσική μας οι θεατές χωρίς μετά να γυρίζουν σπίτι και να κουδουνίζουν τα αυτιά τους.

Ιαν Αντερσον και Jethro Tull

Ενώ πρέπει να προστατευτεί και το μνημείο. Ημουν από τους πρώτους καλλιτέχνες που έπαιξαν στην Εφεσο, στο αρχαίο θέατρο χωρητικότητας 23.000 θεατών. Μου το επέτρεψαν πριν εμφανιστούν κάποιες θορυβώδεις μπάντες με τον Ελτον Τζον και άλλους καλλιτέχνες που έπαιζαν πολύ δυνατά. Λογικό οι αρχές να απαγορεύσουν μετά ανάλογες μουσικές στην Εφεσο. Πρέπει να τηρούμε τους κανόνες». Είχαν παίξει ξανά οι Jethro Tull στο Ηρώδειο, το 2003.

Το ακόμα πιο ωραίο της υπόθεσης είναι το setlist της συναυλίας. «Εστιάζουμε στις συναυλίες μας αυτές σε τραγούδια από τα πρώτα 10-15 χρόνια της μπάντας, γιατί τότε γίναμε περισσότερο γνωστοί. Τα πρώτα εμβληματικά μας άλμπουμ αναπόφευκτα βρίσκονται στο επίκεντρο της γιορτής των 50 χρόνων». Αρα θα έχουμε κάτι σαν best of με κομμάτια όπως το «Aqualung», το «Locomotive Breath», το «Living In The Past», το «Hymn 43» και άλλα πολλά.

Με στοιχεία από την μπλουζ, την τζαζ, το ροκ και το progressive, οι Jethro Tull ξεκίνησαν ως γκρουπ στα τέλη των sixties, στο Λούτον της Αγγλίας. Οι εκκεντρικές, γεμάτες ενέργεια εμφανίσεις τους στο κλασικό Marquee Club του Λονδίνου έμειναν ιστορικές, ενώ ο εγκέφαλος του συγκροτήματος, ο Iαν Αντερσον, ήταν εκείνος που ενέταξε το φλάουτο στο ροκ, κάνοντάς το παράλληλα σήμα κατατεθέν του συγκροτήματος. Μια αληθινή ιδιοφυΐα.

Αλήθεια, τι σκέφτεται τώρα, έπειτα από τόσες πολλές δεκαετίες στη μουσική; «Είμαι πολύ τυχερός που έχω τη δουλειά μου ύστερα από 50 χρόνια και παραμένω ενεργός μουσικός και όχι popstar. Μεγάλωσα ακούγοντας ηλικιωμένους μουσικούς να παίζουν τζαζ και μπλουζ και σκεφτόμουν, ως έφηβος, “ίσως να σταθώ τυχερός και, όταν θα είμαι κι εγώ μεγάλος σε ηλικία, να παίζω μουσική”. Μιλάμε για 50 χρόνια, γεμάτα με μουσική, με πολλούς διαφορετικούς μουσικούς στο συγκρότημα, πολλές εμπειρίες, φίλους και οικογένεια. Oλα αυτά αποτελούν μέρος του μεγάλου κόσμου των Jethro Tull».

Ξέρει και από Ελλάδα. «Δεν παρακολουθώ την ελληνική μουσική όμως», διευκρινίζει. «Γνωρίζω την Ελλάδα από τις συναυλίες μου, αλλά και από διακοπές. Ετσι, είχα την ευκαιρία να επισκεφθώ διάφορα μέρη της χώρας σας. Οπως όλες οι μεσογειακές χώρες, έχετε ελκυστική κουζίνα, πολλές σαλάτες, λαχανικά κ.λπ. Αλλά αυτό που μου αρέσει περισσότερο είναι ο αρχαίος σας πολιτισμός. Και οι Ελληνες και οι Ρωμαίοι άφησαν πίσω τους πολλές αρχαιότητες, διάσπαρτες στη Μεσόγειο, σε κάποιες από αυτές μάλιστα, όπως θέατρα, δώσαμε και συναυλίες». Κλείνει τη φράση του γελώντας: «Μου αρέσει να παίζω σε αρχαίους χώρους, γιατί με κάνουν να νιώθω πιο νέος».

Είναι άνθρωπος με πολύ χιούμορ ο Ιαν Αντερσον. Και είναι σοφός. Θυμάται την παιδική του ηλικία, που άκουγε συνεχώς μουσική. «Οσα μπορούσα να αγοράσω εννοείται, γιατί τότε δεν υπήρχε διαδίκτυο, ούτε iTunes, ούτε Spotify και έπρεπε να εξοικονομήσουμε χρήματα για να αποκτήσουμε κάποια άλμπουμ. Ηταν δύσκολο να τα βρεις βέβαια. Υπήρχε μόνο ένα δισκοπωλείο που πουλούσε αμερικανικά τζαζ και μπλουζ. Πηγαίναμε εκεί, ακούγαμε διάφορα πράγματα και ψάχναμε μετά τρόπους να εξοικονομήσουμε χρήματα για να τα πάρουμε».

Στη συνέχεια, ωστόσο, άλλαξε ρότα. «Από τη στιγμή που έγινα επαγγελματίας μουσικός, πιθανότατα από τις αρχές της δεκαετίας του ’70, δεν ήθελα να ακούω άλλη μουσική. Θεωρούσα ότι ήδη είχα πολλές μουσικές επιρροές στη ζωή μου και δεν ήθελα άλλο τα ροκ και ποπ συγκροτήματα. Αν το ραδιόφωνο σε ένα αυτοκίνητο έπαιζε π.χ. αυτό που σήμερα λέμε κλασικό ροκ, ζητούσα από τον οδηγό να το κλείσει, επειδή πραγματικά δεν ήθελα τίποτε».

Ακούει τώρα μουσική; «Συνήθως όταν βρίσκομαι σε αεροπλάνο. Είμαι νευρικός όταν πετάω και θέλω κλασική μουσική, για να ηρεμώ. Λατρεύω τον Χέντελ. Μερικές φορές, όταν προσγειωνόμαστε και πατάω ξανά στη μητέρα Γη με ασφάλεια, βάζω ZZ Top, για να γιορτάσω μια ευτυχισμένη προσγείωση».

INFO: Σάββατο 15 Ιουνίου, Ωδείο Ηρώδου Αττικού, ώρα έναρξης: 21.00. Εισιτήρια: Ανω Διάζωμα 45 ευρώ. Κάτω Διάζωμα από 60 έως 100 ευρώ.