Τρεις χορογράφοι διεθνείς και αναγνωρισμένοι, μαθημένοι στην τόλμη. Τρία έργα γραμμένα για τα Ρωσικά Μπαλέτα. Ενας μέγας συνθέτης. «Από τη Ρωσία με αγάπη» έχει τίτλο το τρίπτυχο χορού που παρουσιάζει από σήμερα το Μπαλέτο της Εθνικής Λυρικής Σκηνής, φέρνοντας στη σκηνή της Αίθουσας Σταύρος Νιάρχος (ΚΠΙΣΝ) τρία σπουδαία έργα του Ιγκορ Στραβίνσκι: την «Ιεροτελεστία της άνοιξης» σε χορογραφία Δάφνι Κόκκινου, «Το τραγούδι του αηδονιού» που υπέγραψε ο πολυβραβευμένος Μάρκο Γκέκε και τους «Γάμους», ένα έργο με το οποίο έχει σημαντικό παρελθόν ο Κωνσταντίνος Ρήγος.
Συνθέτης που επηρέασε βαθύτατα τη μουσική πρωτοπορία των πρώτων δεκαετιών του προηγούμενου αιώνα, ο Ιγκορ Στραβίνσκι διήνυσε μια διαδρομή που αν μη τι άλλο χαρακτηρίζεται από τη στιλιστική της ποικιλομορφία. Συνέθεσε μουσική για μια σειρά μπαλέτων, καρπούς της δημιουργικής του συνεργασίας με τον ιμπρεσάριο Σεργκέι Ντιαγκίλεφ, ο οποίος είχε δημιουργήσει στο Παρίσι τα Ρωσικά Μπαλέτα.
«Αυτό που συνδέει τα έργα είναι προφανώς ο κοινός συνθέτης, ένας εμβληματικός δημιουργός για τον κόσμο του χορού που καθόρισε μουσικά τον χορό του 20ού αιώνα: από την “Ιεροτελεστία” που έκανε ο Νιζίνσκι μέχρι τους “Γάμους” που έκανε η αδερφή του Νιζίνσκα και φυσικά τις χορογραφίες της Πίνα Μπάους», λέει ο Κ. Ρήγος.
Ο διευθυντής του Μπαλέτου της ΕΛΣ χορογράφησε τους «Γάμους» (έργο ιδιαίτερο, δύσκολο, με όλους τους διαλόγους στα ρωσικά) το 1993 για το Χοροθέατρο ΟΚΤΑΝΑ και μέχρι σήμερα -ορκίζεται πως- είναι η μόνη του χορογραφία που τη θυμάται όλη απ’ έξω. Οσοι το είχαν δει τότε είτε στην πρώτη του παρουσίαση στην Καλαμάτα είτε στις μετέπειτα εκδοχές του (όπως αυτή με το Χοροθέατρο του ΚΘΒΕ) θυμούνται αυτό το πρωτότυπο, άγριο και σαρκαστικό παιχνίδι προετοιμασίας του γάμου.
Η κινησιολογία του Ρήγου σε έναν πολύ ενδιαφέροντα διάλογο με την παρτιτούρα του Στραβίνσκι επιχειρεί να εικονοποιήσει τα συναισθήματα της ανησυχίας, του φόβου, του πανικού. Οι κινήσεις καταλήγουν να είναι σπασμωδικές, μετέωρες, συνυπάρχουν με εικόνες αληθινής ομορφιάς, σε μια ιστορική χορογραφία που στο παρελθόν έχει λάβει διθυραμβικές κριτικές.
«Οι “Γάμοι” είναι εμπνευσμένοι από τη ρωσική λαϊκή παράδοση, από τους ρωσικούς λαϊκούς γάμους. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο ο Ιγκορ Στραβίνσκι συνέθεσε αυτή τη συγκλονιστική μουσική, ένα στοίχημα για κάθε χορογράφο. Στη δεκαετία του ’90 πρωτοχορογράφησα το έργο αυτό σε μια ολοκληρωμένη παράσταση. Ετσι ξεκίνησε το ταξίδι του έργου μέσα μου. Εχω μια βιωματική σχέση μαζί του. Ηταν η πρώτη χορογραφία που έψαξα τόσο πολύ, που το χορογράφησα όλο από την αρχή», σημειώνει ο χορογράφος.
«Σήμερα ακόμα περισσότερο ήθελα να παραπέμπει σε παραδοσιακούς χορούς και συγχρόνως να θυμίζει τα μηχανικά μπαλέτα που ήταν στη μόδα στα μέσα του περασμένου αιώνα. Ολα, λοιπόν, εκτυλίσσονται σε ένα λευκό σκηνικό, ενώ η χορογραφία κινείται μεταξύ εξπρεσιονιστικού, νεοκλασικού και σύγχρονου χορού. Κινήσεις σπασμωδικές σαν να τις εκτελούν ανδρείκελα, ταιριασμένες με την “κρουστή” μουσική συνοδεία, κινήσεις μετέωρες, πυκνές σε μηνύματα».
Ως εκ τούτου σε αυτούς τους «Γάμους», συναισθήματα, διαχύσεις, η καλοτυχία, η γλύκα που συνήθως χαρακτηρίζει τέτοιες ιστορίες δεν υπάρχουν. «Εχει αναφορές που μπορεί να μας είναι γνώριμες, όπως μια σχετική τρυφερότητα μεταξύ των μελλόνυμφων ή της μητέρας που πάει να λιποθυμήσει, οι προετοιμασίες που κάνουν οι καλεσμένοι, αλλά αυτό που κυριαρχεί είναι η αγωνία. Μια ζαριά είναι οι σχέσεις και κάπως έτσι το παρουσιάζω».
Οι κινήσεις αφήνουν να διαγραφούν τα αντικρουόμενα συναισθήματα του νεαρού ζευγαριού, όπως αυτά βιώνονται σε πρωτόγονες κοινωνίες και διατηρούνται μες στην παράδοση: φόβος, προσδοκία, χαρά, λύπη, αποχωρισμός και πάνω απ’ όλα η άγνωστη αναμενόμενη ευτυχία δύο ξένων και αγνώστων, που γίνονται «ένα». «Στο τέλος το ζευγάρι συμφιλιωμένο, ήρεμο, γυμνό, προχωράει προς το εκτυφλωτικό φως το οποίο είναι το τέλος της ελεύθερης ζωής. Αυτό που σίγουρα δεν ξέρουμε είναι το τι τους επιφυλάσσει το μέλλον: θα τους κάψει ή θα τους φωτίσει το φως;».
Ωστόσο, μέχρι να φτάσει κανείς στους «Γάμους» θα έχει ήδη απολαύσει την πρώτη συνεργασία του σπουδαίου Δάφνι Κόκκινου (από το 1993 είναι ο μοναδικός Ελληνας χορευτής στο Χοροθέατρο του Βούπερταλ κι επί χρόνια βοηθός της θρυλικής Πίνα Μπάους) σε ένα έργο που σημάδεψε την Μπάους και τον σύγχρονο χορό: την «Ιεροτελεστία της άνοιξης».
«Είναι το κομμάτι που εδώ και 28 χρόνια χορεύω με την ομάδα της Μπάους. Είναι μια μεγάλη πρόκληση να σκεφτώ και να αισθανθώ το κομμάτι τελείως διαφορετικά απ’ ό,τι μέχρι τώρα», λέει ο ίδιος. Ενώ, μια άλλη μεγάλη φίρμα του ευρωπαϊκού χορού, ο περιζήτητος Μάρκο Γκέκε, παρουσιάζει την ιστορία του φυλακισμένου αηδονιού με μια απίθανη, επιθετική χορογραφία, με κινήσεις ασυνήθιστες, νευρικές, απεγνωσμένες, που δίνουν έμφαση στα χέρια.
Info: Παραστάσεις 6, 7, 10, 13, 19, 21 Απριλίου στις 20.00 (Κυριακές: 18.30). Εισιτήρια: 10 € έως 60 €. Τηλ.: 213 0885700.
