Τέσσερα ολόκληρα χρόνια έχει να παίξει στον «Σταυρό του Νότου» ο Στάθης Δρογώσης. Στον χώρο που μεγάλωσε ως καλλιτέχνης.
Τέσσερα χρόνια χαμένος και από τη μουσική. «Μου ήρθε η επιθυμία να εκτεθώ ξανά» μας λέει. «Βρήκα καινούργιους και παλιούς συνεργάτες. Αποφάσισα να συνεργαστώ και στη σκηνή με τον Ηλία Βαμβακούση, έναν εξαιρετικό νέο τραγουδοποιό. Θα αφήσει εποχή και κάποτε θα λέω ότι έπαιζα μαζί του. Aλλάξαμε τα πάντα, το πρόγραμμα στον “Σταυρό” θα έχει και παλιά και καινούργια ακυκλοφόρητα τραγούδια. Για δύο Πέμπτες. Και μετά βλέπουμε».
Ενας πολύ καλός τραγουδοποιός είναι ο Στάθης, έδωσε τελευταία και κάποια κομμάτια του στη Χάρι Αλεξίου. Ηδη ένα νέο του τραγούδι παίζεται στον «Δίεση 101.3», το «Ελα να βγούμε μπροστά». Ετοιμάζει και καινούργιο δίσκο. Επιτέλους. «Είμαι περήφανος αλλά και αγχωμένος γιατί άργησα πολύ. Μπλόκαρα για χρόνια. Τώρα όμως έχω πάρει φωτιά. Μαζί με τον Ηλία στην ενορχήστρωση ελπίζω να τα καταφέρω να κυκλοφορήσει την άνοιξη».
Δηλώνει «μουσικάντης». Δηλαδή; «Συνήθως είναι οι αυτοδίδακτοι περιπλανώμενοι μουσικοί. Μερικές φορές έχει και αρνητική χροιά. Ξεκίνησα μέσα στα ωδεία με κλασική παιδεία. Για να γράψω όμως δικά μου τραγούδια έπρεπε να ξεχάσω τη λόγια μουσική. Δύσκολο. Θα ήθελα να τολμήσω να σπάσω τη συνθετική μου φόρμα και να γίνω κι εγώ ένας περιπλανώμενος μουσικάντης. Με πιο ανάλαφρες συνθέσεις. Ετσι λέω πάντα και μετά ξαναγράφω τα ίδια τραγούδια. Και μετά θέλω να αλλάξω. Και κάνω κύκλους».
Τι δεν θα έκανε ποτέ στην καριέρα του; «Παράξενη ερώτηση. Δεν ξέρω. Δεν θα έδινα ποτέ την προσωπική μου ζωή στο κοινό για να κάνω ντόρο. Από την άλλη δεν θα ενδιαφερόταν και κανείς γι’ αυτό, οπότε…».
Υπάρχει σεισάχθεια στο τραγούδι; «Ακόμα πιο παράξενη ερώτηση. Αλήθεια πιστεύω ότι χρωστάω πολλά σε ανθρώπους που με βοήθησαν στο τραγούδι. Επίσης νιώθω ότι δεν μου χρωστάει κανείς τίποτα. Δεκάξι χρόνια ζω στον μικρόκοσμό μου. Πιάνο, δίσκοι, τραγούδια και λίγοι και καλοί από κάτω να τραγουδάμε μαζί. Δεν νιώθω ότι είμαι σπουδαίος. Ούτε και άχρηστος. Αλλά σίγουρα δεν νιώθω αδικημένος. Νομίζω μάλιστα ότι έχω αδικήσει εγώ ο ίδιος τον εαυτό μου με καταστροφικές επιλογές, αλλά δεν μου φταίει κανείς. Είναι θέμα χαρακτήρα, τύχης και ίσως και μιας ψυχοπαθολογίας (γέλια). Πάντως δεν ζηλεύω συναδέλφους που γεμίζουν στάδια. Ισα ίσα χαίρομαι που ανθεί ξανά η ελληνική σκηνή».
Ο Στάθης Δρογώσης ασχολείται έντονα με την πολιτική το τελευταίο διάστημα, εκλέχθηκε και δημοτικός σύμβουλος Αθηνών με τον συνδυασμό του Γαβριήλ Σακελλαρίδη. «Ηξερα πολλούς ανθρώπους από τον ΣΥΡΙΖΑ, από τις πορείες και τα δίκτυα αλληλεγγύης. Το 2012 ήμουν πολύ θυμωμένος και θολωμένος θα έλεγα. Μπήκα γιατί συνεχώς γκρίνιαζα για όλα, αλλά ήμουν έξω από τον χορό. Ισως να ήταν και κακό για την καριέρα μου. Χαρακτηρίστηκα συριζαίος, κάποια free press με βρίζουν ακόμη, δέχτηκα ειρωνείες, αλλά δεν με πειράζει καθόλου. Μέσα από αυτή την εμπειρία έμαθα πολλά».
Πόσο βοηθάει στην πολιτική του ματιά και δράση το γεγονός πως είναι μουσικός; «Οχι και πολύ. Δεν μπορώ να γίνω οπαδός. Και συνεχώς αμφιβάλλω για όλα. Και για το κόμμα μου. Αυτό, ξέρεις, μπορεί να σε τρελάνει. Επίσης είμαι παρορμητικός και ανυπόμονος. Από την άλλη προσπαθώ να είμαι ειλικρινής. Δεν αντέχω την ξύλινη γλώσσα και τους ινστρούκτορες. Ευτυχώς δεν έχουμε πολλούς. Ας πούμε ότι με ανέχονται μέχρι στιγμής, αν και όντως μερικές φορές είμαι ανυπόφορος, το αναγνωρίζω. Οι καλλιτέχνες είναι χαοτικοί, αλλά τι να κάνουμε;»
Κλείνοντας την κουβέντα μας προσπαθούμε να ορίσουμε το καθαρό βλέμμα σε έναν τραγουδοποιό. «Ο Φάμελλος κι ο Πορτοκάλογλου είναι δύο από τους πιο σπουδαίους τραγουδοποιούς. Δουλευταράδες. Παίζουν, γράφουν με απίστευτη επιμονή και υπομονή. Ζουν μέσα στη μουσική. Το βλέμμα τους είναι καθαρό. Μακάρι να μπορούσα να τους μοιάσω και να μην κάνω τίποτα άλλο».
Info:
12 και 19 Φεβρουαρίου, «Σταυρός του Νότου club», Φραντζή και Θαρύπου 35-37, Νέος Κόσμος.
Ωρα 21.30. Εισιτήριο: 10 ευρώ με κρασί ή μπίρα.
