Το ιδιαίτερο τράβηγμα της φωνής, οι ερωτικές του ερμηνείες, η μεγάλη δόξα των δεκαετιών του ’60 και του ’70, τα πολλά τραγούδια με την αμεσότητα και τις οικείες εικόνες μιας άλλης εποχής, οι στίχοι που περιέγραφαν τους αισθηματίες, οι συνεργασίες με μερικούς από τους σημαντικότερους Ελληνες συνθέτες (από τον Λοΐζο και τον Κουγιουμτζή ώς τον Κατσαρό, τον Πλέσσα, τον Σπανό και τον Βοσκόπουλο).
Η «Γοργόνα» και το «Παποράκι του Μπουρνόβα», το «Παλιό ρολόι» και ο «Σταμούλης ο λοχίας», το «Δελφίνι, δελφινάκι» και η «Τζαμάικα», το «Παραμυθάκι μου» και το «Ησουν ωραία», η «Κυρα-Γιώργαινα» και το «Ενα βράδυ στην Ομόνοια».
Είναι πολλοί οι λόγοι που θα θυμόμαστε τον Γιάννη Καλατζή, είναι μάλλον οι ίδιοι που όλο και συχνότερα νέοι τραγουδιστές επιστρέφουν στο ρεπερτόριό του.
Ο ξεχωριστός τραγουδιστής, που ο Μάνος Λοΐζος έλεγε ότι τραγουδά «σαν να γελά, σαν να απευθύνεται στη γειτονιά», πέθανε χθες σε ηλικία 74 ετών.
Γεννημένος στη Θεσσαλονίκη το 1943, ο Γ. Καλατζής μεγάλωσε στην Τούμπα, ορφάνεψε νωρίς και ξεκίνησε την ενασχόλησή του με τη μουσική στις αρχές της δεκαετίας του 1960, δημιουργώντας με δύο ακόμα φίλους το «Τρίο Μορένο».
Ο Τώνης Μαρούδας τους άκουσε ένα βράδυ στη Θεσσαλονίκη και τους πρότεινε να κατεβούν να ψαχτούν στην Αθήνα.
Οντως λίγο αργότερα εγκαταστάθηκε στην πρωτεύουσα και ξεκίνησε εμφανίσεις σε στέκια της Πλάκας.
Οταν το τρίο διαλύθηκε (1968), ήρθε η γνωριμία του με ακόμα έναν σημαντικό καλλιτέχνη, τον Γιώργο Μητσάκη, που τον έφερε στο κατώφλι της δισκογραφίας.
Το πρώτο του δισκάκι είχε τίτλο το όνομά του, αλλά πριν καλά καλά καταλάβει τι γίνεται, συμμετέχει στον «Σταθμό» του Μάνου Λοΐζου ερμηνεύοντας τα «Δελφίνι, δελφινάκι», «Το παλιό ρολόι», «Μελαχρινάκι», «Πίσω από την πόρτα». Με το «Αν ζούσαν οι αρχαίοι» του Γ. Μητσάκη, οι δίσκοι του τριτώνουν και η πορεία του ξαφνικά μπαίνει σε τροχιά καριέρας.
Για μια δεκαετία τουλάχιστον θα συνεργαστεί με τους κορυφαίους συνθέτες, θα τραγουδήσει τα λόγια των Πυθαγόρα, Σώτιας Τσώτου, Λευτέρη Παπαδόπουλου, Μάνου Ελευθερίου.
«Είχε άλλο ήθος η εποχή», είχε πει σε πρόσφατη συνέντευξή του στο www.ogdoo.gr. «Στα κέντρα από ένα σημείο και μετά γινόμασταν μια παρέα».
Από το 1976 ώς το 1981 κυκλοφόρησε δίσκους με τραγούδια του Νίκου Καρβέλα και του Τόλη Βοσκόπουλου.
Τελευταία δισκογραφική του στούντιο δουλειά κυκλοφόρησε τη δεκαετία του ’80, ενώ περίπου την ίδια εποχή έκανε και μία από τις τελευταίες μεγάλες εμφανίσεις του (το 1985 συμμετέχει στη μεγάλη συναυλία-αφιέρωμα για τον Μάνο Λοΐζο στο Ολυμπιακό Στάδιο).
Ωστόσο, ακόμα και στις μέρες μας εξακολουθούσαν να επανεκδίδονται άλμπουμ και συλλογές με τις μεγάλες επιτυχίες του, αποδεικνύοντας ότι ο τρόπος που ο Καλατζής αποτύπωσε την εποχή του παρέμενε αξεπέραστος.
Η κηδεία του τραγουδιστή θα γίνει αύριο Σάββατο, στις 10.30 π.μ., από το Νεκροταφείο Βύρωνα.
-320x213.jpg)
