Η «Μποέμ» του Πουτσίνι είναι μία από τις συχνότερα παρουσιαζόμενες όπερες παγκοσμίως. Πρωτοπαίχτηκε στο Τορίνο τη χρονιά των πρώτων Ολυμπιακών Αγώνων. Στηρίζεται σε νουβέλα του Ανρί Μιρζέρ, που περιγράφει σποραδικά επεισόδια της ασήμαντης και τελικά τραγικής ζωής φτωχών νεαρών καλλιτεχνών του παριζιάνικου Καρτιέ Λατέν στα μέσα του 19ου αιώνα. Ο Πουτσίνι χειρίζεται το πικρό αυτό θέμα αριστοτεχνικά, πετυχαίνοντας ένα άκρως διακοσμητικό, χαριτωμένο αποτέλεσμα, την αβάσταχτη ελαφρότητα του οποίου έχουν ψέξει ουκ ολίγοι.
Την τελευταία εικοσαετία η ΕΛΣ παρουσίασε δύο νέες, ριζικά αντιδιαμετρικού στίγματος παραγωγές που έφεραν τις υπογραφές σημαντικών σκηνοθετών: της Ιταλίδας Λίνας Βερτμίλερ (1996/97) και του Βρετανού Γκράχαμ Βικ (2007/08). Η πρώτη πρότεινε μια α λα καρτ ποστάλ νοσταλγική, αβαρή, πρώτου επιπέδου ανάγνωση, που έπαιζε με αυτονόητες εικαστικές αναφορές και επιβεβαίωνε κάθε mainstream διακοσμητικό στερεότυπο˙ ο δεύτερος κυριολεκτικά πέταξε το έργο στα λιοντάρια, φωτίζοντας με σύγχρονη, κριτική ματιά την ανθρώπινη πρώτη ύλη του έργου. Εκάστη παραγωγή είχε -και έχει- θερμούς θιασώτες και ορκισμένους εχθρούς. Ωστόσο, καθώς αμφότεροι πληρώνουν φόρους, αμφότεροι δικαιούνται να δουν αυτό που τους ευχαριστεί και είναι πολύ καλό που η ΕΛΣ κρατά και τις δύο.
Αρχές Δεκεμβρίου λοιπόν, η σκηνοθεσία της Βερτμίλερ ξαναπαρουσιάστηκε σε αξιοπρεπή αναβίωση, επιμελημένη από την Κατερίνα Πετσατώδη. Η όπερα δόθηκε σε σειρά εννέα εξ αρχής sold-out παραστάσεων! Η επιλογή μπορεί να ξάφνιασε -σχεδόν 20 χρόνια μετά η υπογραφή του Βικ μετρά σαφώς περισσότερο απ’ αυτήν της Βερτμίλερ!- ωστόσο λειτούργησε με ενδιαφέροντα τρόπο επιτρέποντας μια ξεκάθαρη βιωματική διαπίστωση της απόστασης που χωρίζει τις δύο θεωρήσεις.
Παρακολουθήσαμε την πρώτη διανομή στις 30/12/2014, αποκομίζοντας πολύ καλές εντυπώσεις. Τους πρωταγωνιστικούς ρόλους ενσάρκωσαν με υγιείς, ρωμαλέες φωνές και καλαίσθητο τραγούδι ο Ιταλός τενόρος Λουτσάνο Γκάντσι (Ροντόλφο) και η Ρουμάνα υψίφωνος Τσέλια Κοστέα (Μιμί). Ισορροπημένα αποδόθηκε το τρίο των φτωχών καλλιτεχνών Μαρτσέλο-Σονάρ-Κολίνε (Πατσαλίδης, Λαλούσης, Αποστόλου), αξιοπρεπής ήταν η Μουζέτα της Μαρίας Μητσοπούλου. Την παράσταση διηύθυνε με σφρίγος, δυναμισμό και εξωστρέφεια ο Λουκάς Καρυτινός. Απολύτως «στα νερά τους», Ορχήστρα και Χορωδία της ΕΛΣ ανταποκρίθηκαν με άνεση και αμεσότητα.
