• Αθήνα
    Ελαφρές νεφώσεις
    4°C -0.3°C / 5.2°C
    0 BF
    63%
  • Θεσσαλονίκη
    Αίθριος καιρός
    3°C 1.0°C / 3.8°C
    2 BF
    60%
  • Πάτρα
    Αίθριος καιρός
    2°C 0.0°C / 5.7°C
    1 BF
    43%
  • Ιωάννινα
    Αίθριος καιρός
    -2°C -2.1°C / 0.3°C
    0 BF
    74%
  • Αλεξανδρούπολη
    Αίθριος καιρός
    -1°C -1.1°C / -0.4°C
    1 BF
    74%
  • Βέροια
    Αίθριος καιρός
    2°C 0.7°C / 3.2°C
    1 BF
    62%
  • Κοζάνη
    Αίθριος καιρός
    -2°C -2.0°C / -1.6°C
    3 BF
    55%
  • Αγρίνιο
    Αίθριος καιρός
    0°C -0.4°C / 4.6°C
    1 BF
    50%
  • Ηράκλειο
    Αραιές νεφώσεις
    7°C 5.5°C / 7.7°C
    4 BF
    73%
  • Μυτιλήνη
    Ελαφρές νεφώσεις
    4°C -0.1°C / 3.9°C
    2 BF
    52%
  • Ερμούπολη
    Αυξημένες νεφώσεις
    6°C 6.4°C / 8.5°C
    3 BF
    70%
  • Σκόπελος
    Αραιές νεφώσεις
    4°C 4.0°C / 4.0°C
    5 BF
    52%
  • Κεφαλονιά
    Αίθριος καιρός
    7°C 6.7°C / 6.7°C
    2 BF
    48%
  • Λάρισα
    Ελαφρές νεφώσεις
    -1°C -1.1°C / -0.5°C
    0 BF
    59%
  • Λαμία
    Αίθριος καιρός
    1°C -1.1°C / 2.3°C
    1 BF
    75%
  • Ρόδος
    Ελαφρές νεφώσεις
    6°C 3.8°C / 6.6°C
    2 BF
    45%
  • Χαλκίδα
    Ελαφρές νεφώσεις
    4°C 1.0°C / 5.4°C
    1 BF
    69%
  • Καβάλα
    Αραιές νεφώσεις
    3°C 2.1°C / 3.3°C
    1 BF
    51%
  • Κατερίνη
    Ελαφρές νεφώσεις
    3°C 0.5°C / 3.9°C
    1 BF
    61%
  • Καστοριά
    Αίθριος καιρός
    -1°C -1.2°C / -1.2°C
    2 BF
    63%
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Οταν παντρευτούμε, δεν θα τσακωνόμαστε ποτέ

  • A-
  • A+

Καλοκαίρι - δέκα βλέμματα

Υπό σκιάν

Για έκτη συνεχή χρονιά το «Ανοιχτό Βιβλίο» φιλοξενεί πρωτότυπα καλοκαιρινά διηγήματα. Δέκα συγγραφείς, διαφορετικής ηλικιακής κλίμακας και αφηγηματικής ροπής, έγραψαν ευσύνοπτες καλοκαιρινές ιστορίες, ειδικά για τους αναγνώστες μας (καθώς αυτές οι σελίδες επιμένουν τόσο στην κριτική πυξίδα όσο και στη λογοτεχνική απόλαυση). Μετά τη Βασιλική Ηλιοπούλου, τον Δημήτρη Φιλιππίδη, τον Παντελή Μπουκάλα και τη Ρούλα Γεωργακοπούλου, το αφηγηματικό νήμα ξετυλίγει ο βραβευμένος πρωτοεμφανιζόμενος πεζογράφος Γιάννης Γορανίτης.

Το καλοκαίρι του ’89 στο Κιάτο, όλες οι μέρες ήταν χάλια. Εκείνη η Παρασκευή, όμως, ήταν η χειρότερη. Η μητέρα είχε ξυπνήσει με νεύρα. Καθόταν στον καναπέ κι έπινε τον καφέ της με κοφτές γουλιές. Εγώ απέναντι, στη σπασμένη πολυθρόνα, ξεφύλλιζα ένα χιλιοδιαβασμένο Μπλεκ. Είχε πάει μεσημέρι όταν τη ρώτησα πότε θα πάμε στη θάλασσα.

Γύρισε απότομα και με κοίταξε με μάτια γουρλωμένα σαν να μ’ έβλεπε πρώτη φορά. Το ποτήρι γλίστρησε από τα χέρια της. Τον θόρυβο της θραύσης ακολούθησε μια εκκωφαντική σιωπή. Η μητέρα κοίταζε μια εμένα και μια τα σπασμένα γυαλάκια που λαμπύριζαν ανάμεσα στα σκουρόχρωμα ζουμιά του καφέ. Εκρυψε το πρόσωπο μέσα στις παλάμες της και αναλύθηκε σε ένα γοερό κλάμα που τράνταζε ολόκληρο το κορμί της.

Μετά από ώρα, όταν τα δάκρυα είχαν στεγνώσει και οι αφροί του καφέ είχαν ξεραθεί πάνω στο μωσαϊκό, ακούσαμε το κλειδί στην πόρτα. Ο πατέρας είχε φτάσει νωρίτερα. Η μητέρα δεν τον κοίταξε καν, παρά φύσηξε τον καπνό του τσιγάρου προς το μέρος του. «Δεν είπαμε να μην καπνίζεις μες στο σπίτι;» είπε εκείνος ενώ σκούπιζε τα παπούτσια του στο χαλάκι. «Δεν μας παρατάς, ρε Τάσο;» απάντησε.

Ο πατέρας γύρισε σε μένα. Χαμογέλασε και έβγαλε από τον χαρτοφύλακα μια ΙΟΝ. «Δεν είπαμε όχι γλυκά;» φώναξε η μητέρα. Την αγνόησε και ήρθε προς το μέρος μου με τη σοκολάτα στο χέρι. Η σόλα του παπουτσιού του πάτησε τα σπασμένα γυαλιά. «Τι ’ναι αυτά;» ρώτησε. Η μητέρα, αντί απάντησης, εξέπνευσε μια ολοστρόγγυλη τουλούπα καπνού. Ο πατέρας έσμιξε τα φρύδια όπως όταν έκανα ζημιές. Δεν φταίω εγώ, ετοιμάστηκα να πω, αλλά μου έκανε νόημα σαν να είχα ήδη λάβει άφεση αμαρτιών. «Βγες στην αυλή να παίξεις», είπε, «έχουμε να συζητήσουμε με τη μαμά».

Στην αυλή – ο Θεός να την κάνει. Ηταν ένας μακρόστενος διάδρομος στρωμένος με χαλίκια που κατέληγε σε μια φαγωμένη καλαμωτή. Από την άλλη μεριά της καλαμωτής υπήρχε ένα ολόιδιο σπίτι. Εκεί έμενε μια παχουλή κυρία με την κόρη της. Μεγαλύτερη από μένα, θα πήγαινε Γυμνάσιο. «Κι αυτές με τη σεζόν θα το νοικιάζουν» είπε η μητέρα όταν τις συναντήσαμε στην ταβέρνα. Πάντα οι δυο τους. Πατέρας δεν εμφανιζόταν ούτε τα Σαββατοκύριακα.

Πηγαινοερχόμουν στον διάδρομο κλοτσώντας μια ξεφούσκωτη μπάλα ποδοσφαίρου που είχαν αφήσει οι προηγούμενοι ένοικοι. Σκάρωνα στο μυαλό μου ιστορίες με τους προηγούμενους, με τους διπλανούς, με τους περαστικούς. Επλαθα ιστορίες για να ξεμπερδεύω από την πραγματικότητα. Η πραγματικότητα, όμως, μπερδευόταν διαρκώς στα πόδια μου. Οι φωνές των γονιών μου ακούγονταν πια μέχρι έξω. Σκέπασα τα αυτιά με τις παλάμες μου και συνέχισα να κλοτσάω την μπάλα.

Με την άκρη του ματιού μου έπιασα κίνηση. Ηταν το κορίτσι από δίπλα. Είχε παραμερίσει την καλαμωτή και με κοιτούσε κατάματα. «Εγώ έβαζα μουσική», είπε με φωνή μπάσα. Κοίταξα πίσω μου, μην τυχόν και απευθύνεται σε κάποιον άλλον. «Οταν τσακώνονταν οι δικοί μου», και έκανε ένα νεύμα προς τα μέσα, «έβαζα μουσική». «Αααα» ακούστηκε από το στόμα μου όσο έψαχνα κάτι να πω.

Συνειδητοποίησα ότι μέναμε τόσο καιρό δίπλα δίπλα και δεν ήξερα ούτε το όνομά της. «Ελίζα», είπε λες και διάβασε τη σκέψη μου. Ρώτησε το δικό μου. Της το είπα και σούφρωσε τη μύτη λες και κάτι μύριζε άσχημα. «Δεν μ’ αρέσει» είπε και κοίταξε πάνω απ’ τον ώμο της. «Γιάννη λέγανε τον πατέρα μου». Ενευσα καταφατικά, λες και το ’ξερα. «Τον λένε ακόμη δηλαδή. Αλλά η μαμά μιλάει για ’κείνον σαν να ’χει πεθάνει» είπε χαμηλώνοντας τη φωνή της. «Μεταξύ μας, δεν θα στενοχωριόμουν και πολύ αν πεθάνει». Από το στόμα της ξεπρόβαλε μια ροδαλή τσιχλόφουσκα.

Μείναμε για λίγο σιωπηλοί. «Μου αρέσει που ’σαι ντροπαλός» είπε. «Εμένα όχι», απάντησα. Μετάνιωσα αυτοστιγμεί που δεν βρήκα κάτι πιο έξυπνο να πω. Δεν χρειάστηκε. Εγειρε το κεφάλι της και πριν προλάβω να σκεφτώ τι πρέπει να κάνω, πίεσε τα χείλη της πάνω στα δικά μου. Είχαν γεύση κεράσι απ’ την τσιχλόφουσκα. Το φιλί κράτησε λίγα δευτερόλεπτα που μου φάνηκαν σαν ατελείωτος αιώνας. Τραβήχτηκε και μου ανακάτεψε τα μαλλιά. «Οταν παντρευτούμε, δεν θα τσακωνόμαστε ποτέ», είπε. Πριν προλάβω ν’ απαντήσω, γύρισε την πλάτη και ξεγλίστρησε κάτω από την καλαμωτή.

Δεν την ξανάδα από τότε. Το επόμενο πρωί μαζέψαμε τα πράγματα και γυρίσαμε στην Αθήνα.

*Η συλλογή διηγημάτων «24» (Πατάκης, 2018), το πρώτο βιβλίο του Γιάννη Γορανίτη, τιμήθηκε με το βραβείο «Πρωτοεμφανιζόμενος στην Πεζογραφία» του περιοδικού «Ο Αναγνώστης»

   

Ακολουθήστε μας στο Google news
ΑΝΟΙΧΤΟ ΒΙΒΛΙΟ
Μια αντιφατική διαδρομή
Ο πόλεμος μεταξύ Ιρλανδών και Βρετανών το 1921 και οι επακόλουθες συμφωνίες οδήγησαν στην ίδρυση της Δημοκρατίας της Ιρλανδίας, από την οποία όμως έμεινε έξω η επαρχία του Ολστερ, που παρέμεινε στη βρετανική...
Μια αντιφατική διαδρομή
ΑΝΟΙΧΤΟ ΒΙΒΛΙΟ
Η αμφιθυμία του χρόνου
Η νέα συλλογή διηγημάτων του Γιώργου Σκαμπαρδώνη υποβάλλει εξαρχής στον αναγνώστη μια ιδιαίτερη και παράξενη γοητεία.
Η αμφιθυμία του χρόνου
ΑΝΟΙΧΤΟ ΒΙΒΛΙΟ
Θραύσματα μνήμης και Ιστορίας
«Η πλατεία Διαμαντιού, 1962» είναι το ευρύτερα γνωστό μυθιστόρημα της Καταλανής Μερσέ Ροδορέδα αλλά «Ο σπασμένος καθρέφτης,1974» θεωρείται το πιο ώριμο και τεχνικά άρτιο μυθιστόρημά της.
Θραύσματα μνήμης και Ιστορίας
ΑΝΟΙΧΤΟ ΒΙΒΛΙΟ
Πρώτα βήματα και σταθερές πορείες
«Γιατί ζωή είναι οι άλλοι και η ζωή είναι όταν οι άλλοι σ’ ακουμπάν κι όταν γυρνούν προς εσένα τα σώματα των ανθρώπων», γράφει στο Μυθιστόρημά του ο Γιώργος Χειμωνάς. Και τι περιπέτεια είναι αυτή. Η περιπέτεια...
Πρώτα βήματα και σταθερές πορείες
ΑΝΟΙΧΤΟ ΒΙΒΛΙΟ
Η γραφή της διασποράς
Ο άγνωστος στο ελληνικό αναγνωστικό κοινό Abdulrazak Gurnah, ο φετινός νικητής του Νόμπελ Λογοτεχνίας, έχει στο ενεργητικό του δέκα μυθιστορήματα και έναν μεγάλο αριθμό διηγημάτων και δοκιμίων.
Η γραφή της διασποράς
ΑΝΟΙΧΤΟ ΒΙΒΛΙΟ
Ξεφλουδίζοντας το πένθος και τη γραφή
Το βραβευμένο βιβλίο (Εθνικό Βραβείο Λογοτεχνίας ΗΠΑ, 2018) της Σίγκριντ Νιούνεζ προκάλεσε κριτικές και συζητήσεις με τον θάνατο και το μελαγχολικό πένθος να είναι από τα βασικά θέματά του.
Ξεφλουδίζοντας το πένθος και τη γραφή

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας