Η παρουσία και η ιστορία της «17 Νοέμβρη» στην ελληνική πολιτική σκηνή υπήρξε, και εν πολλοίς συνεχίζει να είναι, ένα θέμα-ταμπού για τη δημοσιολογία και τη δημοσιογραφία, παρότι χύθηκαν στο παρελθόν τόνοι μελάνι σε «αναλύσεις» και θεωρίες συνωμοσίας.
Ο Δημήτρης Κουφοντίνας, το μόνο πρόσωπο που ανέλαβε την πολιτική ευθύνη για τις ενέργειες της οργάνωσης, «συζητά» σε μια ιδιόμορφη συνέντευξη με τον Τάσο Παππά, συζήτηση η οποία κυκλοφορεί σε βιβλίο υπό τον τίτλο «13 απαντήσεις», από τις εκδόσεις Μονοπάτι.
Απόσπασμα από τον πρόλογο που έχει γράψει ο συνάδελφος Γιώργος Σταματόπουλος:
«Δηλώνει απερίφραστα ο συγγραφέας, μετά δεκατέσσερα χρόνια εγκλεισμού κατά τα οποία προφανώς επαναστοχάστηκε, επανεκτίμησε, αναθεώρησε, ίσως, πολλές σκέψεις-πράξεις του: “Και σήμερα το ίδιο θα έκανα”. Αφοπλίζει η βεβαιότητά του και προκαλεί πιθανώς ημερομηνία σε εκείνους που προκρίνουν την περιχαράκωση και την ασφάλεια της οργάνωσης από τη ζωή του συντρόφου.
»Ο συγγραφέας έχει πίσω του συνταρακτικά παραδείγματα. Όταν ο Φιντέλ και η ομάδα του πλέουν προς την Κούβα, προς την επανάσταση, ένας σύντροφός τους γλιστράει στην τρικυμία του ωκεανού.
»Να τον αγνοήσουν μη τυχόν δεν προλάβουν τη “στιγμή” της επανάστασης ή να τον περιμαζέψουν; Επιλέγουν το δεύτερο. Σε άλλη περίπτωση, ο σύντροφος πληγωμένου στη μάχη τον φιλάει στο μέτωπο και στη συνέχεια τον πυροβολεί. Ο Δημήτρης Κουφοντίνας επιλέγει να πράξει όπως ο Φιντέλ».
Αφετηρία αυτής της «εξομολόγησης», η νύχτα που έσκασε η βόμβα στα χέρια του Σάββα Ξηρού και από την οποία άρχισε να ξετυλίγεται το κουβάρι μιας ιστορίας που επιδέχεται πολλές αναγνώσεις.
Για περισσότερα, στα βιβλιοπωλεία.
