Δέκα ερωτήσεις, περισσότερο αφορμές και σπινθήρες για μια συνομιλία, ανάμεσα σ’ έναν επίμονο αναγνώστη κι ένα πρόσωπο της γραφής. Σήμερα ο Δημήτρης Φύσσας απέναντι σ’ ένα ερωτηματολόγιο που επιχειρεί να ψηλαφίσει, εντός κι εκτός αφηγηματικής επιφάνειας, διαθέσεις, εμμονές, αναγωγές.
● Γράφετε συνεχώς το ίδιο βιβλίο ή στο έργο σας εντοπίζετε τομές και ασυνέχειες;
Στην ποίησή μου προφανώς υπάρχουν κάποια επαναλαμβανόμενα στοιχεία, μα καινούργιο βιβλίο έρευνας ή πεζό –και ιδίως μυθιστόρημα– γράφω μόνο όταν υπάρχει παρθένο θέμα. Για μην πω ότι προσπαθώ και με παρθένους συγγραφικούς τρόπους, η απλοϊκή παραδοσιακή αφήγηση τύπου π.χ. Καραγάτση δεν μ’ ενδιαφέρει καθόλου.
● Εκτός από τη λογοτεχνία, τι άλλο καθορίζει και φωτίζει το έργο σας;
Σινεμά, μουσική, γυναικείες καμπύλες, φύση.
● Υπάρχει κάποιο βιβλίο που βιαστήκατε να το παραδώσετε στον εκδότη σας και κάποιο άλλο που το απωθείτε, το «φοβάστε» μέχρι σήμερα;
Βιαστικό ναι, το πρώτο εκδομένο: «Η γενιά του Πολυτεχνείου», το 1993. Καθυστερημένο το πρώτο γραμμένο: «Η πρέφα για αρχαρίους. Ενας οδηγός», το 1990, που ακόμα το σέρνω.
● Τρεις τίτλοι βιβλίων που σας σφράγισαν, στο πέρασμα του χρόνου, εντός κι εκτός κειμένου.
«Κατς-22» του Χέλερ, «Το τέλος της παιδικής ηλικίας» του Κλαρκ, «Αντίο γλυκιά μου» του Τσάντλερ.
● Υπάρχουν αρνητικές κριτικές που σας βοήθησαν και θετικές που υπομειδιάσατε;
Οι περισσότερες ήταν ουδέτερες, συνήθως παραλλαγές των δελτίων Τύπου. Υπήρξαν και ουσιώδεις αρνητικές, συνήθως από αναγνώστες/ώστριες και λιγότερο από κριτικούς, που ελπίζω να με βελτίωσαν. Υπομειδιάματά μου από θετικές, όχι.
● Υπάρχει κάποιος παλαιότερος και κάποιος νεότερος Ελληνας συγγραφέας που σας έλκει η γραφή του;
Λουκιανός και Ροΐδης από τους παλιούς, Αλεξάνδρου από τους νεότερους, Βαλτινός από τους σύγχρονους.
● Σήμερα, υπάρχουν λογοτεχνικές συντροφιές που διαμορφώνουν το πνευματικό κλίμα της εποχής;
Αρκετές και μερικές τις ξέρω. Ευτυχώς, δεν ανήκω σε καμιά. Επομένως δεν μ’ ενδιαφέρουν αλληλοκολακείες, παρουσιάσεις βιβλίων με πάνελ, βραβεία ή άλλου είδους διακρίσεις, κατάλογοι μπεστ σέλερ, μηνύματα παραινέσεων κ.λπ. Και που είμαι απλό μέλος στην Εταιρεία Συγγραφέων πολύ πάει. Δουλειά μας είναι να γράφουμε, ας ψάξουν οι όποιοι ενδιαφερόμενοι κριτικοί, δημοσιογράφοι και αναγνώστες να μας βρουν, αν θέλουν. Μ’ αυτό το κριτήριο υπήρξα και ο ίδιος δημοσιογράφος και παρουσιαστής βιβλίων.
● Για ποιο λόγο η παρουσία της ελληνικής λογοτεχνίας εκτός συνόρων είναι τόσο νωθρή και αποσπασματική;
Μου λείπουν οι γνώσεις για ν’ απαντήσω.
● Η πολιτική συγκυρία, εντός και εκτός της χώρας, αλλά και η γλώσσα και ο τρόπος της ενημέρωσης αγγίζουν το συγγραφικό εργαστήρι σας;
Βέβαια, απεχθάνομαι όμως τη στράτευση.
● Σας απασχολεί αν, μετά θάνατον, θα σας θυμούνται μέσα από το έργο σας;
Διόλου.
—
Δημήτρης Φύσσας (1956, Αθήνα). Νεοελληνική Φιλολογία, Πολιτική Επιστήμη. Στην πιάτσα του ιδιωτικού τομέα με ποικίλα επαγγέλματα, από το 1974. Δεκαεφτά βιβλία, οχτώ συμμετοχές σε συλλογικούς τόμους. Μέλος: Αθηναϊκή Λέσχη Επιστημονικής Φαντασίας, Ενωση των Αθεων, Εταιρεία Συγγραφέων, «Αναγέννηση» Κυπριάδη. [email protected], FB Δημήτρης Φύσσας / «Η Δόξα του Ετερόκλητου». Τελευταίο βιβλίο του: «Ο Μέσκουλας αποσύρεται για να πεθάνει» (Βιβλιοπωλείον της Εστίας).
