«Το παιδί που αγαπούσε τα πουλιά», του Θανάση Αθανασίου (εκδόσεις Επίκεντρο), βρίσκεται ήδη στις προθήκες των βιβλιοπωλείων. Στα οκτώ αυτά αφηγήματα ο συγγραφέας θυμάται και γράφει, αδιαφορώντας για λογοτεχνικές νόρμες και δομές.
Δεν είναι αυτό που αναζητά και τον ενδιαφέρει. Απλώς «ακολουθεί και παρακολουθεί πια με το πέρασμα των χρόνων τη ζωή του». Τα απλά καθημερινά γεγονότα, οι δικές του ειδήσεις, περιγράφονται λιτά, μεστά, αφαιρετικά.
Μοιράζει τις εικόνες του όπως θα μοίραζε στους φίλους του ένα καρβέλι ψωμί, από μια μπουκιά, έτσι, για τη γεύση… «Λόγω προχωρημένης πλέον ηλικίας μόνο για το παρελθόν μπορώ να μιλώ, γιατί το μέλλον μου σχεδόν εξαντλείται».
Ο Θανάσης Αθανασίου είναι οικονομολόγος, υπήρξε στέλεχος της σπουδαστικής οργάνωσης της Δημοκρατικής Νεολαίας Λαμπράκη, με συλλήψεις και καταδίκες. Κυνηγημένος και πριν ακόμα από τη χούντα για τη δράση του στο φοιτητικό κίνημα. Τον Απρίλιο του 1968 συνελήφθη, δικάστηκε και καταδικάστηκε από το έκτακτο στρατοδικείο της Αθήνας σε 21 χρόνια κάθειρξη.
Ανένταχτος πια αριστερός από το 1986, οπότε και διασπάστηκε το ΚΚΕ εσωτερικού, πάντα όμως προσηλωμένος σταθερά στις ιδέες της ανανεωτικής, δημοκρατικής και ριζοσπαστικής Αριστεράς. Εχει γράψει πολλά βιβλία, άρθρα και είναι -εκτός από ιδεολόγος- δεινός μεταφραστής.
