Στο εξώφυλλο μια φωτογραφία της Βούλας Παπαϊωάννου της περιόδου 1945-46, που απεικονίζει έναν γιατρό στη βρεφοδόχο του Δημοτικού Βρεφοκομείου, χαρακτηρίζει τη νέα ποιητική κατάθεση του Γιώργου Βέλτσου με τίτλο «MCMXLIV Κανένας εαυτός», που κυκλοφορεί εντός των ημερών από τις εκδόσεις Πατάκη. Ενας τίτλος που παραπέμπει στη χρονολογία της γέννησής του, όπως σημειώνει ο ίδιος στον πρόλογο, με τη βρεφοδόχο να αποτελεί τη «θυρίδα» των ποιημάτων του:
«Δύσκολη δεν είναι η υποσημείωση αλλά η αρίθμηση στο τέλος της σελίδας. Δύσκολο είναι να κρατάς λογαριασμό. Γράφοντας, κρατάω λογαριασμό των ετών που πέρασαν. Και είναι φυσικό να σημειώνω κάτω από ένα έργο που δεν έκανα, ένα σώμα που δεν είχα. Και ό,τι έκανα -ό,τι είμαι- είναι ένας μακρύς κατάλογος αναφορών όπου πασχίζω να εντάξω και τα ποιήματά μου.
Δεν τους αξίζει. Δεν τον αναγνωρίζουν. Το ποίημα είναι αυτεξούσιο στο φως της λάμπας. Μόνο, εξυψωμένο. Κερδίζει χρόνο με τους αριθμούς, αλλά ως γράμματα μιας ξένης γλώσσας, ως εάν το τέλος του είναι οι αριθμοί. ΜCMXLIV, λοιπόν, όπου και σε ξένη αρίθμηση σημειώνεται, εκτός από τη χρονολογία της γέννησής μου, η μητρόθεν κρύπτη των ποιημάτων μου. Το γράμμα μου μετέχει στην υπόσταση, αγραμματοφώνητο. Ετσι μετρώ και γράφω και νοσταλγώ τη χρονολογία από την οποία έχω διά παντός απομακρυνθεί, μην μπορώντας να φανταστώ τη χρονολογία στην οποία θα καταλήξω. Ετσι υποσημειώνω και εκμετρώ. Οχι ο μνήμων αλλά ο επιλήσμων Αγγελος της ιστορίας μου. Στρέφομαι κι εγώ στο παρελθόν, όταν στα πόδια μου στοιβάζονται τα ερείπια στη Βρεφοδόχο».
Από την έκδοση προδημοσιεύουμε ένα ποίημα του Γιώργου Βέλτσου που αναφέρεται στον Εμφύλιο:
-320x213.jpg)
