Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google
Ίσως το τραγούδι με την πιο γοητευτικά μελαγχολική μελωδία, διαποτισμένο από τη νοσταλγία για την οριστικά χαμένη παιδική ηλικία. Το τσέλο σε αιχμαλωτίζει και το κομμάτι στο κλείσιμό του μεταμορφώνεται σ’ ένα απογειωτικό βαλς.
Διονύσης Σαββόπουλος, «Το περιβόλι του τρελλού», 1969. Και μόνο γι’ αυτούς τους στίχους το τραγούδι έχει κατακτήσει τη διαχρονικότητα:
«Σβήνουν τα βήματα στη σκάλα,
κανείς· θα πλανηθούμε μοναχοί
θάλασσες πόλεις έρημοι σταθμοί.
Αλλάζουν όλα εδώ κάτω με ορμή
τι να καταλάβουμε οι φτωχοί».
