Πρωτοεμφανιζόμενοι ως μπάντα, αλλά με πολλά χιλιόμετρα ως μουσικοί, οι Spring Shoe μας προσφέρουν με το ντεμπούτο “Love Is Just A Razor In My Eye” μία φρέσκια folk, rock οπτική με ενδιαφέρουσες συνθέσεις.
Μπορεί, όμως, ένας δίσκος όπως το “Love Is Just A Razor In My Eye” να σε συντροφεύσει ταυτόχρονα σε μία εκδρομή στη φύση, αλλά και μέσα στην ηχορύπανση του φορτωμένου αστικού τοπίου;
Οι Spring Shoe κάνουν μία μικρή στάση από τη μίνι περιοδεία τους και ο Γιάννης Αφένδρας μας λύνει όλες τις απορίες λίγο πριν η μπάντα κάνει την επίσημη παρουσίαση του δίσκου την Παρασκευή 15 Νοεμβρίου στο Lost N Found.
Ας κάνουμε μία γνωριμία χωρίς να αποφύγουμε τα τυπικά. Πείτε μας δυο λόγια για τη μπάντα και για το πώς φθάσατε στη πρώτη σας κυκλοφορία.
Η μπάντα υπάρχει εδώ και περίπου 2 χρόνια, στα οποία με χαλαρούς, τον περισσότερο καιρό, ρυθμούς δουλεύαμε το υλικό μας και ετοιμαζόμασταν για την κυκλοφορία του. Φέτος ήρθε η ώρα του, ο δίσκος ολοκληρώθηκε και κυκλοφόρησε από την Ikaros Records το καλοκαίρι του ’19 και εμείς πλέον είμαστε μία ενεργή μπάντα. Για τα της γνωριμίας, η μπάντα αποτελείται από τους Γιάννη Αφένδρα, Πάνο Φωτάκο, Δημήτρη Βαρουξή, Αλέξη Λαγκαδίτη και Δημήτρη Τσάρνο.
Υπάρχει κάποια ιστορία πίσω από τον τίτλο του album και το εξώφυλλο; Έχουν κάτι το παράδοξο όχι;
Ο τίτλος και το ομώνυμο τραγούδι μιλάει για αυτήν την όψη της αγάπης που πληγώνει και πονάει και η οποία συνήθως δεν προβάλλεται, αφού κυρίως συνηθίζουμε να υμνούμε και να τονίζουμε το πόσο ωραίο πράγμα είναι η αγάπη κτλ κτλ. Το βρίσκεις παράδοξο;
Ο ήχος σας έχει αρκετά folk στοιχεία, αλλά και μπόλικο rock από Neil Young έως Rolling Stones. Έχει, ωστόσο, και μία pop αισθητική. Τελικά το έχουμε απενοχοποιήσει, πλέον, το pop ή απλά ο όρος είναι παρεξηγημένος;
Δεν ξέρω. Για εμάς είναι απλά ένας ακόμα όρος – ταμπέλα που δεν έχει και τόση σημασία. Προσπαθούμε να γράφουμε ωραία τραγούδια και να εκφραζόμαστε, το πώς θα χαρακτηριστούν δε μας προβληματίζει και τόσο. Πάντως, όσα ανέφερες ανήκουν σίγουρα στις βασικές επιρροές μας.
«People passing by, they say hello and die, but then they’re ready to move on» τραγουδάτε στο Break Down. Είναι λίγο γλυκόπικροι οι στίχοι σας;
Νομίζω ότι στους στίχους μας θα συναντήσεις αναφορές σε πληθώρα συναισθημάτων, σκέψεων, εμπειριών… Σίγουρα κι αυτό που λες θα υπάρχει κάπου. Αν και το «but then they’re ready to move on» δείχνει μια συνέχεια της κίνησης και της ζωής που εμάς μας προκαλεί μια αισιοδοξία.
Υπάρχει βέβαια και κάτι ταξιδιάρικο στο album αυτό. Μπορείτε να σκεφτείτε κάποια διαδρομή για την οποία θα ήταν ο δίσκος σας το σωστό road track;
Προσωπικά μου κάνει και για μια εκδρομή στη φύση και σε ένα ανοιχτό τοπίο, αλλά μπορώ να το σκεφτώ να με συνοδεύει και σε μια βόλτα μέσα στην πόλη, με όλον αυτό τον κόσμο να πηγαινοέρχεται, τη συνεχή κίνηση και φασαρία, τις συναντήσεις…
Μπορεί η μπάντα να κάνει ντεμπούτο, όμως οι περισσότεροι από εσάς έχετε πορεία ετών στην ελληνική σκηνή. Ποια είναι λοιπόν η ανάγκη ενός καλλιτέχνη για να δημιουργεί νέα projects; Βοηθά η «προϋπηρεσία» ή «παράλληλη θητεία» σε άλλα σχήματα;
Η ανάγκη είναι κυρίως καλλιτεχνική, δηλαδή το γεγονός ότι θες να παίξεις κι άλλα πράγματα, να εκφραστείς διαφορετικά και μέσα από διαφορετικές φόρμες, να γνωρίσεις και να συνεργαστείς με καινούριους φίλους και μουσικούς. Μια διαρκής ανάγκη αναζήτησης σε πάει αναπόφευκτα σε συνεχώς νέες κατευθύνσεις, οι οποίες φυσικά δεν τελειώνουν ποτέ. Για μένα σίγουρα αυτό βοηθά το μουσικό, όσον αφορά την εμπειρία του, την εξέλιξή του, τις εικόνες και τους ήχους που μαζεύει και μπορεί να χρησιμοποιήσει στην πορεία του. Είναι μια διαδικασία άκρως δημιουργική και ευχάριστη που δε σε αφήνει να ησυχάσεις, με την καλή βεβαίως έννοια.
Πρόσφατα βρεθήκατε στο bandapart στην Καλαμάτα, έναν χώρο όπου λειτουργεί κάτι το διαφορετικό. Υπάρχει τελικά χώρος και διάθεση σε περιοχές εκτός των μεγάλων αστικών κέντρων για να κάνουν κάτι διαφορετικό;
Φυσικά και υπάρχει. Τα παιδιά στην Καλαμάτα είναι ένα πολύ ωραίο παράδειγμα, γιατί το κάνουν με πολύ μεράκι, αγάπη, αλλά και επαγγελματισμό. Αν ψάξεις λίγο, όμως, θα βρεις τέτοιους πυρήνες σε κάθε γωνιά, ακόμα κι εκεί που δε θα περίμενες ότι υπάρχουν. Για εμάς είναι από τους βασικούς λόγους που παίζουμε μουσική να έρθουμε σε επαφή και να βρούμε μια επικοινωνία με αυτούς τους ανθρώπους, με τους οποίους νιώθουμε συνδεδεμένοι, ακριβώς λόγω αυτού που επισημαίνεις ως ανάγκη για το διαφορετικό.
Σας πετυχαίνουμε στη μέση μία μίνι περιοδείας για την προώθηση του “ Love is just a razor in my eye”. Πως πάει μέχρι στιγμής το ταξίδι και ποια είναι τα επόμενα σχέδια;
Το ταξίδι (πλέον γυρίσαμε) για διάφορους λόγους εκτυλίχθηκε με αρκετό άγχος και τρέξιμο, αλλά εμείς το ευχαριστηθήκαμε πολύ. Ξεκινάμε πλέον να παρουσιάζουμε τη μουσική μας στον κόσμο και είμαστε πολύ χαρούμενοι γι’ αυτό. Τα επόμενα σχέδια έχουν να κάνουν κυρίως με ακόμα περισσότερες ζωντανές εμφανίσεις, την παρουσίαση του δίσκου μας στην Αθήνα και το Lost ‘n’ Found στις 15 Νοεμβρίου, αλλά και κάποια καινούρια τραγούδια που ήδη υπάρχουν και δουλεύονται.
Την Παρασκευή έχετε και την παρουσίαση στο Lost n Found στην Αθήνα. Τι εκπλήξεις μας ετοιμάζετε;
Θα είναι περισσότερο ένα πάρτι για να γιορτάσουμε την κυκλοφορία του δίσκου μας. Θα παίξουν πολλοί φίλοι djs κατά τη διάρκεια της βραδιάς, εμείς θα παίξουμε ζωντανά το δίσκο μας, αλλά και κάποιες διασκευές. Επίσης, όμως, και ένα καινούριο κομμάτι. Γενικά θα είναι μια ωραία συνάντηση φίλων, για να μοιραστούμε μαζί τους τη χαρά μας.
Ας δώσουμε για το τέλος κι ένα μουσικό στίγμα. Ποιο θα ήταν το ιδανικό line up σε ένα φεστιβάλ ονείρων για τους Spring Shoe;
Εεε τώρα μου ζητάς να φτιάξω έναν κατάλογο που δε θα τελειώνει ποτέ… Ας πούμε ότι headliner θα είχε τον Bruce Springsteen και την E – Street Band! Τα υπόλοιπα τα βλέπουμε…
