Χειμαρρώδεις, όπως και η μουσική τους, με εξαιρετική δόση χιούμορ και μία εμφανέστατη αγάπη για την μουσική ως καλλιτεχνική δημιουργία, αλλά και ως στοιχείο απόδραση, οι Last Rizla απαντούν με τον πιο απολαυστικό τρόπο σε μία σύντομη συζήτηση.
Η efsyn city «εντόπισε» την heavy μπάντα λίγο πριν εμφανιστεί στο Cult of The Amps Vol2, έθεσε τα κατάλληλα ερωτήματα για να εισπράξει τις αρμόζουσες απαντήσεις.!
Με την πρώτη ματιά στο βιογραφικό σας, γίνεται εύκολα αντιληπτό ότι δίνετε σημασία τόσο στην περιγραφική λεπτομέρεια, όσο και στην ατημέλητη παρουσίαση. Πως ισορροπούν αυτά τα δύο σαν φιλοσοφία και σαν μουσική ταυτότητα;
Βάι βάι, πολύ δύσκολη ερώτηση, μας ξεφτιλίζετε. Είμαστε εν γένει geeks, σπασίκλες σα να λέμε, με τη λεπτομέρεια και την αναφορά, ταραντινικό κατάλοιπο. Εκείνη που είτε θα δεις τυχαία, είτε θα χρειαστεί να ψάξεις για να τη βρεις ή θα είναι κάποιου είδους inside joke. Θα τη χαρείς όμως όταν την ανακαλύψεις. Όντας και φαν της πυκνογραμμένης μεν, καθαρής δε λογοτεχνικής πρόζας, εύκολα ξεφεύγουμε σε ρομαντικές αναφορές στο παρελθόν ή στο παρόν. Δε νομίζουμε παρόλα αυτά αυτή η περιγραφική λεπτομέρεια να εμφανίζεται στη μουσική μας—sludge παίζουμε, dumb music for dumb people.
Όσον αφορά την ατημέλητη παρουσίαση —ελπίζουμε να μη χλευάζετε κι εσείς τέκνα βρούτοι τις ατυχείς στυλιστικές μας επιλογές και δη κουρέματα/χτενίσματα, είχαμε δύσκολη και παρατεταμένη εφηβεία— είναι ίσως μία αυθόρμητη αντίδραση στη σοβαροφάνεια που ενίοτε περιτριγυρίζει το σκληρό ήχο που είναι όλοι σκληροί και στητοί. Σίγουρα βγάζουμε τα σώψυχά μας μέσω της μουσικής και είναι η θεματολογία μας σκοτεινή, αλλά γενικά χαλαροί είμαστε, κάνουμε λάθη, μετανιώνουμε, γελάμε και συνήθως συζητάμε για μπάρμπεκιου, συνταγές με αυγά και, λόγω επαγγέλματος, για μελάνια και lpi.
Πόσο διαφορετικοί είναι οι Last Rizla του στούντιο με εκείνους του live show?
Είναι αρκετά διαφορετικοί. Γράφουμε και παίζουμε μουσική που εύκολα μπορείς να κάνεις λάθος, να τα θαλασσώσεις. Στο live αυτό μεταφράζεται σε μία συγκεκριμένη δημιουργικότητα αλλά, όπως προαναφέραμε, στα live βγάζουμε τα σώψυχα μας και όποιος μας έχει δει θα έχει σίγουρα παρατηρήσει ότι παίζει πολύς ιδρώτας, η ασάφεια γίνεται εκρηκτική ενέργεια. Δεν έχουμε καταφέρει να το βγάλουμε αυτό στο στούντιο. Βασικά δε το επιδιώξαμε καν. Είμαστε ιδιαίτερα ικανοποιημένοι και χαρούμενοι με τις δύο τελευταίες μας κυκλοφορίες, το KLS9532 και το Mount Machine.
Συνεργαστήκαμε πολύ καλά με τον ηχολήπτη μας και είχαμε χώρο και διάθεση για ασάφεια και πειραματισμό. Κατ’ επέκταση, δε θέλουμε οι δίσκοι μας να ακούγονται σα τα live μας, ούτε να ακουγόμαστε σα τους δίσκους μας στα live μας. Είναι δύο διαφορετικά πράγματα, διαφορετικές συνθήκες και καταστάσεις τόσο για μας όσο και για τον ακροατή.
Πάντα είχατε μια θετική οπτική απέναντι στη δωρεάν διάθεση της μουσικής. Είναι ένα πεδίο τέχνης που η απληστία δεν έχει θέση;
Η απληστία δεν έχει θέση πουθενά. Δεν είναι τόσο το “δωρεάν” όπως και να έχει, περισσότερο είναι η αντίδραση στην εμπορευματοποίηση, εν προκειμένω, της μουσικής που αγαπάς και, σημαντική λεπτομέρεια, έχεις ως τρόπο για να ξεφεύγεις. Το τζάμπα δεν είναι αυτοσκοπός. Ούτε θα ασκήσουμε κριτική έναν επαγγελματία μουσικό ζει μέσω της μουσικής και η μουσική δεν είναι μόνο ο τρόπος του για να ξεφεύγει.
Ήμαρτον, πολλές μπάντες που ακούμε είναι εκκωφαντικά εμπορικές. Θα ήταν ειρωνικό να ηθικολογούμε επι του “δωρεάν” ενώ σε τελική ανάλυση συχνά ως ακροατές πηγαίνουμε σε μεγάλα live ή αγοράζουμε δίσκους από μπάντες. Υπάρχει όμως μια μεγάλη γκρίζα περιοχή μεταξύ ηθικής και μη αντιμετώπισης της μουσικής. Προσπαθούμε να φερόμαστε σωστά ως μουσικοί και κυρίως ως άνθρωποι. Και για να πούμε την αλήθεια μας έχουν φερθεί εξίσου σκάρτα και σε κατώγια και σε σαλόνια.
Πως φαντάζεστε την επιτυχία στο σύμπαν των Last Rizla; Πότε θα μπορείτε να πείτε ότι “τα καταφέραμε”;
Μάλλον επιτυχημένοι είμαστε. Έχουμε βγάλει από το πλάνο την εμπορική επιτυχία ή βιωσιμότητα εδώ και καιρό οπότε περνάμε φοβερά, πηγαίνουμε τουρ, εκδρομές, βλέπουμε νέες πόλεις και τοπία, παίζουμε live σε περίεργα μέρη, κάνουμε φίλους, έχοντας μάλιστα ξεπεράσει αρκετές δυσκολίες π.χ. μένουμε σε διαφορετικές χώρες. Εντάξει, θα ήταν πολύ ωραίο να αγγίζαμε περισσότερο κόσμο με τη μουσική μας. Ίσως συμβεί. Σίγουρα θα θέλαμε να βγάλουμε κανά δυο δίσκους ακόμη, πιο ολοκληρωμένους.
Ποιο είναι το ιδανικότερο festival line up που μπορείτε να σκεφτείτε;5. Ποιο είναι το ιδανικότερο festival line up που μπορείτε να σκεφτείτε;
Το ιδανικότερο festival θα γινόταν στο νταμάρι. Θα ξεκινούσε αργά το απόγευμα, χαλαρά με Easy Star All Stars και Kilimanjaro Darkjazz Ensemble μέχρι να γίνομε. Μετά θα έπαιζαν οι Deltron 3030 και οι 63High για να ξεκινήσομε. Μετά Dub Trio και, τσάκα, Last Rizla. Κάπου εδώ θα κλάταρε ο Τσόκο. Μετά NOFX για να το ξεφτιλίσομε. Κάπου εδώ θα κλάταρε ο Γρηγόρης. Ο JK Flesh θα έβγαινε 3 με 7 το πρωί. Κάπου εκεί θα κλάταρε ο Κωστής. Οι Sleep performing Dopesmoker in its entirety, two times θα τελείωναν γύρω στις 9-9.30 της επομένης. Κάπου εδώ θα συνειδητοποιούσε που βρίσκεται ο Σταύρος.
Θα ήθελα μια εγχώρια και μια διεθνή μουσική πρόταση, κάτι που ακούσατε τελευταία και σας έκανε ιδιαίτερη εντύπωση.
Στα εγχώρια, τώρα τελευταία ακούμε φανατικά Krause. Τρέχουμε τη μικρή δισκογραφική Fuzz Ink Records και είμαστε χεσμένοι που θα βοηθήσουμε στην κυκλοφορία του νέους τους δίσκου. Γενικά η επαναπροσέγγιση του noise rock των 90s μας αρέσει πολύ. Στην Ελλάδα δεν έχει γίνει αισθητό ακόμη, παίρνει συνήθως μια δεκαετία να φτάσει το εκάστοτε κύμα, αλλά ας πούμε οι Stereo Animal στη Θεσσαλονίκη είναι φοβεροί. Σε παγκόσμιο επίπεδο το είδος ευδοκιμεί, Whores., Wrong, Heads., USA Nails, Blacklisters, METZ, Kowloon Walled City.
Στη διεθνή σκηνή, μας άρεσαν πολύ οι νέοι δίσκοι από Young Widows, Daughters, Teeth of the Sea, Idles, Sumac, ακούμε πολύ Algiers και ανυπομονούμε για το live Old Man Gloom.
Υπάρχουν μελλοντικά σχέδια; Τι σας ξημερώνει το αύριο;
Συνηθίζουμε να μην κάνουμε καθόλου σχέδια, πειραματικά έχει αποδειχθεί πως δουλεύει καλύτερα έτσι. Επειδή όμως έρχονται δύσκολοι καιροί, ελάτε να μας δείτε στο Amps 2 γιατί μετά ποιος ξέρει…
