Τι καλύτερο από ένα κυριακάτικο απόγευμα γεμάτο Power Metal, για τους φανατικούς του σκληρού ήχου. Οι πύλες Fuzz Club, το οποίο έχει «δει» πολλές ανάλογου ύφους συναυλίες, άνοιξαν στις 20:00 και τον χορό ξεκίνησαν οι δικοί μας The Silent Rage, αφήνοντας τις καλύτερες εντυπώσεις. Ειδικά o frontman Μιχάλης Ρινακάκης άλωσε την σκηνή με πολλούς να αναφωνούν «τι φωνάρα έχει ο τύπος ρε», ενώ ο drummer Σταμάτης Κατσαφάδος άνετα μπορεί να χαρακτηριστεί ως ο άνθρωπος-μετρονόμος αφού όχι μόνο δεν έχανε χτύπημα αλλά έπαιζε τόσο γρήγορα και τόσο σωστά όσο λίγοι. Σίγουρα είναι μια μπάντα η οποία δυνητικά θα μπορούσε να εκπροσωπήσει την εγχώρια σκηνή επάξια στο εξωτερικό.
Έξι χρόνια μετά την τελευταία εμφάνισή τους στην Ελλάδα και με μισή ώρα περίπου καθυστέρηση εμφανίζονται στη σκηνή οι πολυαγαπημένοι του ελληνικού κοινού Kamelot. Έναρξη με το εκπληκτικό Veil of Elysium και με την συνέχεια να είναι καταιγιστική.
Το συγκρότημα κρατούσε απόλυτη ισορροπία στο setlist μεταξύ κλασσικών τραγουδιών τους και του καινούριου τους δίσκου «The Awakening» ο οποίος, ειρήσθω εν παρόδω, είναι υποδειγματικός. Αεικίνητοι και άκρως επικοινωνιακοί καθ’ όλη την διάρκεια του live ο Τommy Karevik (Frontman), ο Sean Tibbets (μπασίστας) και ο Mastermind των Kamelot Thomas Youngblood, με το κοινό να τους αποθεώνει και να αλληλεπιδρά μαζί τους με τρόπο μοναδικό.
Highlights της βραδιάς, η οποία στο σύνολό της θα μπορούσε να χαρακτηριστεί έτσι, τα Forever και Karma τα οποία παραμένουν από τα αγαπημένα του κοινού, η φορτισμένη συγκινησιακά εκτέλεση του Song for Jolee από τον Tommy Karevik και το One more flag in the ground κατά το οποίο ο frontman ανέμιζε της Ελληνική σημαία στο stage, κάτι το οποίο βέβαια κάνουν σε όλα τους τα live αυτού του tour με την σημαία της χώρας στην οποία παίζουν.
Ήταν ένα απίστευτο live με το κοινό να δείχνει την αγάπη του στους Kamelot και αυτοί με την σειρά τους να ανταποδίδουν. Θα κλείσω με τα λεγόμενα του συγκροτήματος μετά τη συναυλία, «είστε τρελοί οι Έλληνες, φοβερό κοινό, να είστε σίγουροι ότι δεν θα περάσουν πάλι 6 χρόνια για να ξαναέρθουμε».
