Δισκοκριτική: Λόλεκ, Φωτεινή Βελεσιώτου-Μίλτος Πασχαλίδης, Ost, Τhe Afghan Whigs

ΛΟΛΕΚ

ΑΓΡΙΑ

Inner Ear

★★★☆☆

Επιστροφή στη δισκογραφία για τον Λόλεκ μετά από καιρό με ένα άλμπουμ εξαιρετικά φορτισμένο, που αντικατοπτρίζει την ιδιαίτερη περίοδο κατά την οποία δημιουργήθηκε και αγγίζει πολλά και ευαίσθητα θέματα. «Είμαστε αστείο ή εξιστορούμενη τραγωδία» λέει το δελτίο Τύπου που συνοδεύει την κυκλοφορία και η φράση αυτή συμπυκνώνει κατά πολύ το νόημα και το μήνυμα του δίσκου. Δέκα συνθέσεις στις οποίες η ωμότητα «μάχεται» με τον λυρισμό και οι στίχοι εκτοξεύουν μια επιθετικότητα που δημιουργεί μελαγχολία και σε βάζει να σκεφτείς, χωρίς ωστόσο να χαρακτηρίζεται επιτηδευμένη ή προκλητική.

Οσον αφορά το μουσικό κομμάτι, η συνεργασία του Λόλεκ με τον σπουδαίο Νίκο Βελιώτη δείχνει απόλυτα επιτυχημένη. Δεμένες συνθέσεις, όμορφες ενορχηστρώσεις, πότε πολύπλοκες, πότε απλές και θορυβώδεις, όχι όμως πομπώδεις ή κουραστικές. Από noise περάσματα σε πιο southern στιγμές και από post punk σε χαλασμένες πόλκες ο δίσκος σίγουρα έχει αρκετή ποικιλία. Και στιχουργικά έχει μερικές πολύ δυνατές στιγμές που αποτυπώνουν αυτό το «Αγρια» στον τίτλο του. Περισσότερο ποίηση και όχι τόσο στίχοι, ενώ σε σημεία ο Λόλεκ επιλέγει την απαγγελία για να δημιουργήσει μια ακόμη πιο επιβλητική ατμόσφαιρα.

Αλλά το performance του Λόλεκ είναι λίγο δύσκολο για τον ακροατή. Ελαφρώς αχρείαστη πάντως η διασκευή στο «Αυτός ο άνθρωπος». Αφού δεν δανείζεται πολλά στοιχεία από το αυθεντικό τραγούδι, θα μπορούσε να «πλαισιωθεί» με άλλους, πρωτότυπους στίχους. Οι συντελεστές θα έχουν τους λόγους τους φανταζόμαστε. Αν πρέπει να επιλέξουμε κορυφαίες στιγμές του άλμπουμ, αυτές είναι «Το κυνήγι» και το σούπερ επιθετικό, αλλά αληθινό «Σε γαμάνε η μαμά και ο μπαμπάς σου». Βλάσφημο; Θα δείξει…

Χρήστος Καλλιμάνης

ΦΩΤΕΙΝΗ ΒΕΛΕΣΙΩΤΟΥ / ΜΙΛΤΟΣ ΠΑΣΧΑΛΙΔΗΣ

ΕΠΙΤΑΦΙΟΣ / ΡΩΜΙΟΣΥΝΗ

Ελληνικά Γράμματα / Ogdoo Music Group

★★★☆☆

Η επανεκτέλεση δύο εκ των κορυφαίων έργων στην ιστορία της ελληνικής μουσικής και του πολιτισμού μας γενικότερα, «Επιτάφιος» – «Ρωμιοσύνη», κυκλοφόρησε ψηφιακά (θα ακολουθήσει η κυκλοφορία τους σε συλλεκτικό αριθμημένο διπλό LP) με αφορμή τη συμπλήρωση ενός χρόνου από τον θάνατο του Μίκη Θεοδωράκη.

Εξαιρετική η μουσική εκτέλεση των έργων από τη Λαϊκή Ορχήστρα «Μίκης Θεοδωράκης», ενώ η Φωτεινή Βελεσιώτου και ο Μίλτος Πασχαλίδης τα προσεγγίζουν με μια σύγχρονη ματιά η οποία τους δίνει τη δυνατότητα να δημιουργήσουν τη δική τους ενδιαφέρουσα ερμηνευτική εκδοχή, που αντέχει στη σύγκριση με τις ιστορικές ερμηνείες του παρελθόντος κάνοντας ν’ ακουστεί με τον τρόπο που της αξίζει η σπουδαία ποίηση του Γιάννη Ρίτσου.

Δώρα Σελλά

OST

DAVID BOWIE: MOONAGE DAYDREAM

Jones / Tintoretto

★★★☆☆

Πρόκειται για το σάουντρακ του φιλμ του Brett Morgen που αναφέρεται στη ζωή και το έργο του David Bowie. Η ταινία έκανε ήδη πρεμιέρα στο Λονδίνο και στη χώρα μας θα προβάλλεται από τις 12 Οκτωβρίου. Στο σάουντρακ βρίσκουμε 45 κομμάτια με το υλικό να ξεπερνάει σε διάρκεια τις δύο ώρες. Χορταστικό.

Περιέχει, εκτός από διάφορα αποσπάσματα από τα άλμπουμ του, ακυκλοφόρητες ζωντανές εκτελέσεις (π.χ. ένα μέντλεϊ του 1973 του «The Jean Genie» και του «Love Me Do» των Beatles με τον Jeff Beck στην κιθάρα), αποσπάσματα συνεντεύξεων, ορχηστρικές εκτελέσεις και ρεμίξ κομματιών του Bowie ειδικά για την ταινία.

Δημήτρης Κανελλόπουλος

THE AFGHAN WHIGS

HOW DO YOU BURN?

Royal Cream / BMG

★★★☆☆

Είναι το πρώτο άλμπουμ του συγκροτήματος του Greg Dulli μετά από πέντε ολόκληρα χρόνια. Πολλά. Ευτυχώς όμως μας αποζημιώνουν για την καθυστέρηση με μια πολύ καλή δουλειά στο γνωστό φαζαριστό ύφος τους. Αν και η φωνή του Dulli ακούγεται κάπως διαφορετικά εδώ.

Η αγαπημένη μου ροκ φωνή να σας αποκαλύψω. Στο άλμπουμ συμμετείχε και ο Mark Lanegan, που δυστυχώς μας άφησε πολύ νωρίς (πέθανε τον Φεβρουάριο σε ηλικία 57 ετών). Εκανε back-up φωνητικά σε δύο κομμάτια, το «Jyja» και το «Take Me There», και ήταν αυτός που έδωσε τον τίτλο στον δίσκο.

Δημήτρης Κανελλόπουλος