Δισκοκριτική: Γιάννης Διονυσίου, Sault, Church of the Sea, Echo Train

ΓΙΑΝΝΗΣ ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ

ΠΡΩΤΗ ΒΟΛΤΑ

Ogdoo Music Group

★★★★☆

Ο πρώτος προσωπικός δίσκος του Γιάννη Διονυσίου, «Πρώτη βόλτα», είναι μια πολύ όμορφη περιδιάβαση στους δρόμους του σύγχρονου λαϊκού τραγουδιού. Εφτά συνθέτες (Φώτης Σιώτας -που έχει και την επιμέλεια της ενορχήστρωσης-, Νίκος Χρηστίδης, Αλέξανδρος Εμμανουηλίδης, Ορέστης Κολέτσος, Κώστας Παρίσσης, Βασίλης Κορακάκης, Πάρις Περυσινάκης) έχουν γράψει μουσική για τους στίχους του Κώστα Φασουλά.

Ο λυρικός και γεμάτος μουσικότητα λόγος του σπουδαίου στιχουργού είναι το συνεκτικό στοιχείο του δίσκου, αποτυπώνοντας με αμεσότητα και ζωντάνια τους έρωτες, τις ελπίδες και τις απογοητεύσεις των ανθρώπων σε έναν κόσμο που, καθώς μεταβάλλεται συνεχώς, ψάχνουν να βρουν την ισορροπία τους.

Η ερμηνευτική δεινότητα του Γιάννη Διονυσίου, που δεν θεωρείται τυχαία ο καλύτερος ερμηνευτής της γενιάς του, απογειώνει τα τραγούδια, τα οποία εκτός από τα λαϊκά μονοπάτια πατάνε -τόσο μουσικά όσο και στιχουργικά- και στον πλούτο της δημοτικής μας παράδοσης.

Θα ξεχωρίσω το «Οπως και να ‘χει σε προσέχω», μια υπέροχη ερμηνευτική συνύπαρξη του Γ. Διονυσίου με την Ιουλία Καραπατάκη η οποία κάνει και όλα τα φωνητικά στον δίσκο, τα «Κορφή μου αραχωβίτικη» -ένα εξαιρετικό αργόσυρτο ζεϊμπέκικο-, «Η βόλτα», «Απρίλη μήνα ξημερώματα», «Σταγόνα υδραργύρου» και το «Γλυκό μου πικραμύγδαλο», μια ερωτική μπαλάντα, ιδιαίτερη ρυθμικά, που ακολουθεί ένα δημιουργικό μονοπάτι διαφυγής από τη σταθερά επαναλαμβανόμενη τα τελευταία χρόνια «συνταγή» του είδους.

Εν κατακλείδι, ένας δίσκος ο οποίος δικαιωματικά παίρνει θέση ανάμεσα σε αυτούς που συντελούν στην ανανέωση του λαϊκού μας τραγουδιού, εμπεριέχοντας όμως όλα εκείνα τα στοιχεία που ιστορικά το καθιέρωσαν.

Δώρα Σελλά

SAULT

AIR

Forever Living Originals

★☆☆☆☆

Το νέο -έκτο- άλμπουμ των μυστηριωδών Sault (το όχημα του Εγγλέζου producer και multi-instrumentalist που ακούει στο όνομα Inflo, κατά κόσμον Dean Josiah Cover) είναι κάτι εντελώς διαφορετικό από όσα γνωρίζαμε έως τώρα. Ξεχάστε τα R&B και τα soul, εδώ έχουμε πλέον ορχηστρική μουσική με χορωδίες και ενορχήστρωση από τη Rosie Danvers και το σχήμα της με έγχορδα Wired Strings. Κινηματογραφικός ήχος, μινιμαλισμός, σύγχρονη κλασική μουσική, χορωδιακά φωνητικά. Καμία σχέση με τα προηγούμενα, δηλαδή. Κάπου διάβασα για ένα «κονσέρτο τσέπης». Πολύ πομπώδες ωστόσο, αν και δωρικό, δεν νομίζω πως με ενδιαφέρει ως ήχος. Ωραίες είναι οι εκπλήξεις στη μουσική, αλλά OK, εδώ μιλάμε για άλλο είδος.

Δημήτρης Κανελλόπουλος

CHURCH OF THE SEA

ODALISQUE

Self Released

★★★★☆

Οι Αθηναίοι με το ντεμπούτο άλμπουμ τους βάζουν τέλος στην προσμονή αρκετού κόσμου, που τους είχε ξεχωρίσει εδώ και καιρό μέσα από τις πολύ καλές και πρωτότυπες ζωντανές εμφανίσεις τους. Στο «Odalisque» οι Church of The Sea συνδυάζουν άψογα τα dark, doom, electro, shoegaze (και όχι μόνο) στοιχεία τους με μια φρέσκια και ξεχωριστή καλλιτεχνική ματιά. Συνθέσεις με μια επιβλητική επαναληπτικότητα και ένα φωνητικό performance που τη μία σε πάει σε κάποιο «στοιχειωμένο» δάσος και την άλλη σε επαναφέρει σε ένα σύγχρονο, ζοφερό αστικό τοπίο.

Χρήστος Καλλιμάνης

ECHO TRAIN

LIBATION

Self Released

★★★★☆

Βουτιά στον κόσμο της ψυχεδέλειας και οι Echo Train αποδεικνύουν με το δεύτερο άλμπουμ τους ότι και αυτό το είδος ανθεί στην underground ελληνική σκηνή. Η αθηναϊκή μπάντα είναι έμπειρη και έχει τις κατάλληλες δεξιότητες για να προσφέρει ένα αποτέλεσμα που έχει μεν τις ρίζες του στα ‘60ς, αλλά ακούγεται τόσο σύγχρονο. Αυτό που πετυχαίνουν είναι μια μελωδική και ταξιδιάρικη ισορροπία, κρατώντας συνεχώς ψηλά το ενδιαφέρον του ακροατή. Ενα άκουσμα στο εντυπωσιακό «Sea Change», για παράδειγμα, σαγηνεύει και τους πιο δύσπιστους.

Χρήστος Καλλιμάνης