Ρημ Χατίμπ
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

«Είναι απόλαυση ρε γαμώτο αυτή η πόλη Που κοιμάται και νομίζει ότι σκίζει. Τι να λέει; Μας πονάει και μετά κλαίει. Και θέλει χάδια και αγκαλιές. Και Αθήνα μου, σ’αγαπάω να της λες.»

The Boy

Κάτι οι ξαπλώστρες, κάτι το αεράκι, κάτι το λεπτό καγκελάκι που έμοιαζε με κουπαστή, στο live του The Boy στην ταράτσα του Bios ένιωθες πως όλο το κτίριο ήταν έτοιμο να σαλπάρει.

Μόνος του με φόντο τον Παρθενώνα κι ένα κοινό μαγνητισμένο ο The Boy εκτέθηκε μπροστά μας με την ψυχή και το σώμα του. Το ένα χέρι στα πλήκτρα, το άλλο στα κρουστά, το βλέμμα κάπου ανάμεσά σε μας και στον αθηναϊκό ουρανό. Οι στίχοι του ποιήματα που για να τ’ ακούσεις θέλει να φερθείς γενναία ή τουλάχιστον να μοιράζεσαι τους ίδιους φόβους. Και το ρυθμικό μπάσο του τυμπάνου σα χτύπος καρδιάς που πονάει, που ερωτεύεται. Που καμιά φορά επαναστατεί.

Τρεις μέρες live, τρεις μέρες sold out. Κι ο καλλιτέχνης, με τις παρτιτούρες έτοιμες να φύγουν απ’ τον αέρα, να εκμυστηρεύεται, «αγχώνομαι λίγο», συμπληρώνοντας έτσι αυτό που έλειπε για να ολοκληρωθεί το soundtrack της πόλης.