Με τα περίφημα μπεστ-σελερ του «Το σοκ του μέλλοντος», «Το τρίτο κύμα», «Νέες δυνάμεις» (εκδ. Κάκτος) καθιερώθηκε ως ένας γκουρού της μεταβιομηχανικής εποχής. Ανέλυσε την τεχνολογική και οικονομική εξέλιξη του 20ού αιώνα με έμφαση στις επιπτώσεις στην κοινωνία.
Ηδη από τις δεκαετίες του ’60 και του ’70 προέβλεψε τον τρόπο που η ψηφιακή τεχνολογία θα μεταμορφώσει τον κόσμο, τη διάδοση του ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, την επιβολή του διαδικτύου, της τηλεργασίας, των διαδραστικών μέσων.
Καθιέρωσε τους όρους «υπερφόρτωση πληροφοριών» αλλά και «Prosumer» -αναφέρεται στον σύγχρονο «παραγωγό – καταναλωτή» που παράγει για τον εαυτό του προϊόντα και υπηρεσίες.
Το «σοκ του μέλλοντος» ήταν ένας όρος που χρησιμοποίησε πρώτη φορά το 1965.
«Είναι το συντριπτικό άγχος και ο αποπροσανατολισμός που προκαλούνται σε άτομα που υποβάλλονται σε πολύ μεγάλες αλλαγές, μέσα σε πολύ λίγο χρόνο. Η αλλαγή είναι η διαδικασία με την οποία το μέλλον εισβάλλει στις ζωές μας. Ο άνθρωπος έχει περιορισμένη δυνατότητα για αλλαγή. Και όταν η δυνατότητα αυτή δεν επαρκεί, τότε αντιμετωπίζει το σοκ του μέλλοντος», έγραφε.
Με εκατομμύρια οπαδούς σε όλο τον κόσμο, εκτός από την επιχειρηματική κοινότητα επηρέασε και καλλιτέχνες όπως οι Κέρτις Μέιφιλντ και Χέρμπι Χάνκοκ, που έγραψαν τραγούδια για το «Σοκ του μέλλοντος», καθώς και συγγραφείς επιστημονικής φαντασίας.
Ενα ντοκιμαντέρ βασισμένο στο συγκεκριμένο βιβλίο του κυκλοφόρησε το 1972 με αφηγητή τον Ορσον Γουέλς.
Ο Τόφλερ γεννήθηκε το 1928 στη Νέα Υόρκη από εβραίους Πολωνούς. Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης, εργάστηκε σε βιομηχανία του Οχάιο, στα νιάτα του υπήρξε μαρξιστής και ακτιβιστής, ενώ συνέχισε να αμφισβητεί τις βασικές αρχές της οικονομίας.
Ονειρευόταν να γίνει ο επόμενος Στάινμπεκ, αλλά ασχολήθηκε με τη δημοσιογραφία («Labor’s Daily», «Fortune») και συνεργάστηκε ως ερευνητής για την ΙΒΜ και άλλες εταιρείες τεχνολογίας.
«Η γνώση είναι η πιο δημοκρατική πηγή δύναμης. Οι αναλφάβητοι του 21ου αιώνα δεν θα είναι εκείνοι που δεν ξέρουν γραφή και ανάγνωση, αλλά εκείνοι που δεν μπορούν να μάθουν, να ξεμάθουν και να ξαναμάθουν», έλεγε.
«Πρέπει να σκέφτεστε μεγάλα πράγματα όσο κάνετε μικρά πράγματα, έτσι ώστε τα μικρά πράγματα να πηγαίνουν προς τη σωστή κατεύθυνση».
