Δεν χρωστάμε στους δανειστές μας, χρωστάμε στους ποιητές μας

Τα μαθήματα «Πατριδογνωσίας» ξανάρχονται. Η παράσταση «Πατριδογνωσία ή τίποτα πια δεν είναι για συγγνώμη» είναι μια πολιτική επιθεώρηση τσέπης, με τον Γεράσιμο Γεννατά να σατιρίζει καταστάσεις και πρόσωπα, να μοιράζεται σκέψεις και συναισθήματα, να βάζει ιδέες και προβληματισμούς για τα όρια της εξουσίας στην καθημερινή μας ζωή, σπάζοντας το φράγμα μεταξύ αιχμηρού και αστείου, διασκέδασης και κραυγής.

«Είναι μια ποιητική πολιτική παράσταση, πολύ αστεία αλλά και πολύ σοβαρή», λέει ο Γεράσιμος Γεννατάς. «Κείμενα του Θουκυδίδη, του Ξενοφώντα, του Μπρεχτ, του Μαγιακόφσκι συνομιλούν με σημερινά κείμενα του Γιώργου Γαλίτη και δικά μου, πλαισιωμένα με τραγούδια και μουσική πάνω σε στίχους μεγάλων ποιητών. Κείμενα που προσπαθούν να πείσουν τον άνθρωπο να κατανοήσει ότι, επιτέλους, πρέπει να χειραφετηθεί από κάθε γελοία εξουσία που του κατατρώει τη ζωή».

• Τα κείμενα είναι αστεία αλλά αιχμηρά, ακραία. Θα έλεγε κανείς, με παλιά επαναστατική γλώσσα.

Προσπερνάτε το γεγονός ότι η Ελλάδα, η Ευρωπαϊκή Ενωση αλλά κι ο κόσμος ολόκληρος είναι η σύγχρονη αρένα της ανθρώπινης εξαθλίωσης, πραγματικότητα καινούργια όσο και παλιά. Μια αρένα με πρωταγωνιστές τυράννους και κοινό τούς ίδιους τους λαούς, όπου μετρούν αιώνες τώρα σκληρούς αγώνες και προδομένα όνειρα.

Ζούμε σε μια υποδουλωμένη χώρα, σε μια φασίζουσα Ευρώπη και βαδίζουμε ολοταχώς προς μια νέα φεουδαρχία των τραπεζών και των εταιρειών. Ο άνθρωπος δέχεται μια ανελέητη επίθεση από το χρήμα, ενώ αστέρες της τηλεοπτικής δημοσιογραφίας πληρώνονται για να το ονομάζουν δημοκρατία. Αν η τέχνη, η παιδεία και ο πολιτισμός δεν μπορούν να δείξουν στον άνθρωπο να είναι άνθρωπος, τότε δεν υπάρχει ελπίδα.

• Η «Πατριδογνωσία» συνεχίζει τρία χρόνια τώρα να μας… διδάσκει και με εναλλακτικό τίτλο «Τίποτα πια δεν είναι για συγγνώμη»…

Συνεχίζουμε τρία χρόνια τώρα και ακόμα δεν έχει αλλάξει τίποτα. Ούτε θα αλλάξει. Πρόσφατα διάβασα κάπου: «Δεν χρωστάμε στους δανειστές μας, χρωστάμε στους ποιητές μας». Σε μια δύσκολη κατάσταση, η μοναδική δυνατότητα να αλλάξει κάτι είναι η πιθανότητα να κατανοήσουμε τι ακριβώς συμβαίνει.

Στην Ελληνική Τραπεζική Δημοκρατία όπου επελαύνει το σκυλάδικο, όπου οι μικρομεσαίοι πρέπει να πεθάνουν για να ζήσουν μόνο τα μεγάλα εμπορικά κέντρα, τα multiplex cinemas και τα city links shopping centers, όπου η διαφθορά και η διαπλοκή που επέβαλαν στη χώρα το ΠΑΣΟΚ και η Ν.Δ. συνεχίζουν να μας κυβερνούν, «τίποτα πια δεν είναι για συγγνώμη».

Η παράσταση αναρωτιέται πάνω στο τι είμαστε διατεθειμένοι να θυσιάσουμε για να παραμείνουμε άνθρωποι. Μπορούμε άραγε να απαρνηθούμε το δεύτερο smartphone, τo τρίτο tablet, το δεύτερο αυτοκίνητο, το κάθε τρίτη μέρα μαλλί και νύχι, το κάθε Σάββατο στο σκυλάδικο, για να πάμε μια εκδρομή με φίλους;

Η μουσική του Γιώργου Κομπογιάννη, η γλυκιά και ανθρώπινη σκηνοθεσία του Θανάση Χαλκιά και η ενέργεια του Βασίλη Μπαμπούνη στα τραγούδια δημιουργούν τουλάχιστον αισιοδοξία. Ναι λοιπόν, δεν χρωστάμε στους δανειστές μας, χρωστάμε στους ποιητές μας…

Info:

Σήμερα και 6, 7 Δεκεμβρίου στο Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Πετρούπολης (Αθ. Διάκου και Μπουμπουλίνας 59) και 12 Δεκεμβρίου στο Πνευματικό Κέντρο Δήμου Κορυδαλλού (Γρ. Λαμπράκη 231 και Καρυταίνης 4). Μαζί με τον Γεράσιμο Γεννατά και ο μουσικός Βασίλης Μπαμπούνης (τραγούδι, κιθάρα).