Η Γλυκερία βγήκε τη Δευτέρα το πρωί στον ΑΝΤ1, στην εκπομπή του Γιώργου Λιάγκα (βρήκε κι αυτή εκπομπή για να βγει…) και μίλησε για πρώτη φορά για το γνωστό ζήτημα που δημιουργήθηκε γύρω από το όνομά της το καλοκαίρι, δηλαδή για την προγραμματισμένη συναυλία της στο Ισραήλ. Ας δούμε λοιπόν 10 πράγματα περί αυτής, ώστε να το κλείσουμε το θέμα διότι η αλήθεια είναι πως τράβηξε πολύ η κουβέντα και δεν έχει πια νόημα.
1. Ζητούσε πολύς κόσμος από τη Γλυκερία να ματαιώσει την εμφάνισή της στο Ισραήλ. Οπως είπε, θα το ήθελε κι αυτή, να μη γίνει η συναυλία δηλαδή, αλλά δεν ήταν στο χέρι της. Πληροφορίες που έχω λένε ότι υπήρχαν υψηλές οικονομικές ρήτρες σε περίπτωση που «έσπαζε» η συμφωνία. Η ίδια τόνισε πως προσπάθησε να την ακυρώσει (και πριν από τις αντιδράσεις) αλλά δεν το δέχτηκαν από το Ισραήλ. «Το ζήτησα να το ακυρώσω αλλά μου είπανε δεν γίνεται». Και, επίσης, «αν είχα επιλογή, δεν θα πήγαινα».
2. Επειδή παίζει 35 χρόνια στο Ισραήλ, έχει κάνει πολλούς φίλους εκεί. Γεγονός που την εμποδίζει, όπως καταλαβαίνω, να κάνει κάποια δήλωση εναντίον τους. Είναι κατανοητό. Κάποιοι λένε μάλιστα ότι θα μπορούσε να πει έστω δυο-τρία πράγματα αλλά προφανώς η ίδια δεν ήθελε.
3. Εχει δίκιο όταν λέει ότι ο λαός του Ισραήλ δεν είναι γενοκτόνος. Κανένας λαός δεν είναι. Το κράτος του Ισραήλ όμως διαπράττει γενοκτονία. Κι ας μην το καταδικάζει η Γλυκερία. Και ας μην το αναφέρει καν.
4. Κάπως έτσι δεν βρήκε ούτε μία λέξη να πει στην εκπομπή για τη Γάζα και τα παιδιά που δολοφονούνται εκεί από το Ισραήλ. Και όταν ρωτήθηκε από τον Γιώργο Λιάγκα σχετικά, την έκανε γυριστή αναφέροντας τα γεγονότα της 7ης Οκτωβρίου και την επίθεση της Χαμάς.
5. Δεν την πείραξε λέει το μποϊκοτάζ που έγινε στις συναυλίες της, δεν ακυρώθηκε άλλωστε καμία, μόνο η ίδια ακύρωσε την παρουσία της σε κάποιες στις οποίες απλώς συμμετείχε. Να σημειώσω εδώ ότι κανένας δεν έχει δικαίωμα να απαγορεύει ή να εμποδίζει τη διεξαγωγή μιας συναυλίας, όσο και να διαφωνεί με τον καλλιτέχνη. Οι διαμαρτυρίες φυσικά και είναι θεμιτές, αλλά μέχρι εκεί. Οι απαγορεύσεις είναι απαράδεκτες. Και για να το αντιστρέψω: αν σε κάποιους άλλους δεν αρέσει η συναυλία ενός καλλιτέχνη που υποστηρίζει την Παλαιστίνη, τι θα γίνει τότε;
6. Είπε ότι οι Ελληνες συνάδελφοί της δεν στάθηκαν στο πλευρό της. «Κράτησαν σιγήν ιχθύος. Τους καταλαβαίνω απόλυτα, όλο αυτό το πράγμα έχει και μια κατεύθυνση διανοουμενίστικη, λίγο αριστερίστικη, και κανένας δεν ήθελε να κάνει κακό στην πορεία του, στην καριέρα του». Αυτό λοιπόν, που κανένας δεν της συμπαραστέκεται, θα έπρεπε να την προβληματίσει. Γιατί, καλά οι αριστεροί καλλιτέχνες, οι υπόλοιποι όμως; Η αλήθεια είναι μία: η Γλυκερία πήγε να δώσει συναυλία σε ένα μέρος όταν άλλοι, την ίδια ώρα, ακύρωναν τις δικές τους συναυλίες. Ηταν ακραίο. Γι’ αυτό και κανείς δεν της συμπαραστάθηκε.
7. Μοναδική εξαίρεση, δημοσίως τουλάχιστον, ήταν ο Μπάμπης Τσέρτος. Για να είμαι ειλικρινής, το θεωρώ γενναίο και τίμιο εκ μέρους του που βγήκε να την υποστηρίξει. Πολλώ δε μάλλον όταν ήταν ο μοναδικός. Διαφωνώ με τις απόψεις του Μπάμπη αλλά, επειδή τον γνωρίζω κιόλας, έκανε κάτι που θεωρούσε σωστό. Ξέρετε, δεν μπορούμε όλοι να έχουμε τις ίδιες απόψεις… Το μπούλινγκ που έφαγε ο Τσέρτος έχει να κάνει με το Νο 9 παρακάτω.
8. Θεωρεί ότι η αντίδραση στο πρόσωπό της ήταν υποκινούμενη. Είναι αστείο και μόνο που το λέει. Η πλειονότητα του κόσμου έχει φρικάρει με ό,τι τρομακτικό και απάνθρωπο κάνει το Ισραήλ στη Γάζα και θυμώνει με τους καλλιτέχνες που πάνε να παίξουν αυτό το διάστημα εκεί. Είναι τόσο απλό και τόσο ξεκάθαρο. Μη μας λέει ανοησίες για υποκινούμενα… Σε όλο τον κόσμο, σε όλα τα φεστιβάλ, υψώνονται παλαιστινιακές σημαίες.
9. Τα social media είναι ανθρωποφάγα.
10. Η Γλυκερία, ως άνθρωπος, διαθέτει ένα εξαιρετικό όνομα στον χώρο του ελληνικού τραγουδιού. Τόσα χρόνια δεν έχω βρει κάποιον να πει κάτι αρνητικό για το πρόσωπό της, το αντίθετο. Πράγμα πολύ σημαντικό σε έναν χώρο όπου δεν περισσεύει εύκολα καλή κουβέντα.
-320x213.jpg)
