Με τη δύναμη του δελφικού τοπίου και την ποίηση του Νίκου Αλέξη Ασλάνογλου αναμετριέται ο Κωνσταντίνος Βήτα, ένας από τους πιο ευφυείς, πολυτάλαντους, επιδραστικούς μουσικούς της γενιάς του, με συναρπαστική πορεία. Σήμερα και αύριο (29 & 30 Ιουλίου) ο πολιτιστικός οργανισμός PCAI (Polygreen Culture & Art Initiative) παρουσιάζει την ατομική του έκθεση «Ο χώρος και η μνήμη» στο κτίριο του ιστορικού Παβιγιόν Πικιώνη, νυν «π», στους Δελφούς, όπου θα ακολουθήσει συναυλία του και τις δύο ημέρες. Η δράση εντάσσεται στον θεσμό «Ολη η Ελλάδα ένας πολιτισμός» του υπουργείου Πολιτισμού, που φέτος έχει κεντρικό θεματικό άξονα «Η πρόσληψη του παρελθόντος – Η σήμερον ως αύριον και ως χθες (Ανδρέας Εμπειρίκος)».
Καταξιωμένος συνθέτης και μουσικός, ζωγράφος και ποιητής, ο Κωνσταντίνος Βήτα διοχετεύει τις αναζητήσεις και τους προβληματισμούς του, τις ανησυχίες και τις ιστορίες που θέλει να αφηγηθεί σε διαφορετικές μορφές έκφρασης. Τα ζωγραφικά έργα (λάδια, ακρυλικά και μολύβι) της νέας έκθεσης, σε επιμέλεια της Κίκας Κυριακάκου, της καλλιτεχνικής διευθύντριας του PCAI, συνομιλούν με 11 ποιήματα της ποιητικής ανθολογίας «Ο δύσκολος θάνατος» (1946-1974) του Νίκου Αλέξη Ασλάνογλου (1931-1996).
Στο αρχιτεκτονικό μνημείο του Πικιώνη ο χώρος και ο άνθρωπος συνομιλούν με το παρελθόν, τη μνήμη και το παρόν, παρουσία ζωντανής ηλεκτρονικής μουσικής, με δονήσεις και συχνότητες που εναρμονίζονται με το ιδιαίτερο φυσικό και ενεργειακό περιβάλλον των Δελφών και την αρχιτεκτονική του Παβιγιόν, τα οποία οι θεατές θα ανακαλύψουν και θα απολαύσουν.
«Η μνήμη στην ποίηση του Νίκου Αλέξη Ασλάνογλου δεν είναι μόνο ατομική, είναι συλλογική, ιστορική και βαθιά ελληνική» γράφει ο Κ.Β. «Μέσα από τη γραφή του και τις προσωπικές του εμπειρίες αναδύονται τα τραύματα αλλά και οι μετασχηματισμοί μιας χώρας – μνήμη υπαρξιακής αγωνίας και στοχασμού. Διαβάζοντας τα ποιήματά του δημιουργήθηκε μέσα μου η ανάγκη να φτιάξω κάποιες εικόνες. Ο ποιητικός του λόγος μετατρέπεται σε έναν χώρο νοσταλγίας, απώλειας και συνειδητοποίησης, που αντανακλά την ψυχή της σύγχρονης Ελλάδας».
Η ζωγραφική του Κωνσταντίνου Βήτα «μας είναι οικεία από τα εξώφυλλα των άλμπουμ του που ο ίδιος, άλλωστε, φιλοτεχνεί όλα αυτά τα χρόνια» σημειώνει η επιμελήτρια της έκθεσης και αναφέρει για τη νέα ενότητα των έργων: «Συστήνουν με μοναδικό τρόπο το σύμπαν του καλλιτέχνη. Το κάθε έργο, βαθιά προσωπικό και μελετημένο αλλά και οικείο συνάμα, συνιστά μια μεμονωμένη ιστορία, παραπέμπει σε σεκάνς ονείρου. Ενα στιγμιότυπο διάρκειας ψηγμάτων του δευτερολέπτου, το οποίο όμως δεν λειτουργεί καθόλου αποσπασματικά. Αντίθετα, αποκρυσταλλώνεται και συνυφαίνει μια ολοκληρωμένη ιστορία, ο δημιουργός της οποίας επιλέγει, για τους δικούς του λόγους, να απομονώσει το συγκεκριμένο σημείο και να το αποκαλύψει σε εμάς. Οι εικόνες αυτές, σαν τα παιδικά μαντλέν του Προυστ, ενεργοποιούν το ονειρικό μας ασυνείδητο, σε μια αναζήτηση αθώων στιγμών και πρώιμων αναμνήσεων».
Η ανθρώπινη φιγούρα πανταχού παρούσα στα έργα, όπου συχνά «ξεπηδούν έγχρωμοι όγκοι και φόρμες διαγράφοντας στοιχεία της φύσης (λίμνες, βουνοκορφές, σύννεφα, λιβάδια) ή αστικά σκηνικά (αυτοκίνητα, σπίτια, πτέρυγες νοσοκομείων), συμπληρώνοντας την ελεύθερα συνειρμική αφήγηση του ζωγράφου. Τα έργα αυτά δεν αποτελούν θραύσματα από αναμνήσεις αλλά συνθέτουν ένα ενιαίο αφήγημα το οποίο ξεδιπλώνεται στο πικιωνικό Παβιγιόν, σε διάλογο με την ιστορία του χώρου και το δελφικό φυσικό περιβάλλον» γράφει η Κίκα Κυριακάκου. «Η εικαστική γλώσσα του Κωνσταντίνου Βήτα αποτελεί μια εξαίσια έκφανση του πολυσχιδούς ταλέντου του. Κατά τη διάρκεια της έκθεσης και των μουσικών συνθέσεων που την πλαισιώνουν, το έργο του Βήτα συνδιαλέγεται αρμονικά με τους στίχους του Ασλάνογλου και το δελφικό τοπίο προτείνοντάς μας μια επιστροφή στον ποιητικό εαυτό».
Η εκδήλωση είναι δωρεάν – όπως όλες οι δράσεις τού «Ολη η Ελλάδα ένας Πολιτισμός» – με την υποχρέωση να καταβληθεί το αντίτιμο εισόδου στον αρχαιολογικό χώρο. Οι συναυλίες έγιναν sold out.
-320x213.jpg)
