Του το χρωστάγαμε ένα σωστό «αντίο» του Περικλή, που μας το έσκασε ο αθεόφοβος μέσα στο λοκντάουν τον Απρίλη του 2020: έτυχε μάλιστα να είμαι ένας από τους λίγους μασκοφόρους που βρεθήκαμε τότε παρανόμως στο νεκροταφείο του Βύρωνα, αλλά δεν μας άφησαν να μπούμε, οπότε τον αποχαιρετήσαμε με ένα ποτηράκι στα όρθια, έτσι, για τον δρόμο…
Ομως τόσο καιρό όλοι μας νιώθαμε ότι είχε μείνει κάτι ανολοκλήρωτο, ένα «καλό ταξίδι», ένα «αχ» που έπρεπε επιτέλους να βγει. Και αυτό ακριβώς κάναμε τη νύχτα της Τετάρτης στο γεμάτο φίλους και συναγωνιστές του Κοροβέση Δημοτικό Κηποθέατρο της Νίκαιας, όπου στο πλαίσιο του 5ου Αντιφασιστικού Φεστιβάλ «Φυσάει Κόντρα» αποχαιρετήσαμε τον μακαρίτη με προβολές, με ομιλίες των φίλων του, Δημήτρη Ψαρρά και Νίκου Παπαχριστόπουλου, και της αγαπημένης συντρόφου του Μαρίας Κατεργάρη και -κυρίως- με μουσικάρες από τη Μάρθα Φριντζήλα, τη Φωτεινή Βελεσιώτου και τους Koubara Project, αλλά και τον συνθέτη Νίκο Χατζηελευθερίου και την παρέα του.
Να προσθέσω μόνο ότι στο σαββατιάτικο φύλλο θα ακολουθήσει εκτενές αφιέρωμα σε αυτή την πολύ συγκινητική βραδιά και ότι ήταν κρίμα που αυτή η τόσο ιδιαίτερη εκδήλωση έγινε καθημερινή, και όχι Σαββατοκύριακο – πολλοί φιλοι και συνάδελφοι ήθελαν να κατέβουν στη Νίκαια, αλλά δεν τα κατάφεραν.
