Γερμανός αναλαμβάνει το Βρετανικό Μουσείο

Ο χαμηλού προφίλ, αλλά εξαίρετος επιστήμονας Χάρτβιγκ Φίσερ μετακομίζει στο Λονδίνο από τη Δρέσδη. Βρίσκει το μουσείο σε μεγάλη άνθηση και ανάπτυξη. Τι θα κάνει όμως με τα Μάρμαρα του Παρθενώνα, που ο προκάτοχός του είχε αρχίσει να τα πηγαίνει βόλτες στο εξωτερικό;

Εδωσε χθες το πρωί το «ΟΚ» ο πρωθυπουργός Ντέιβιντ Κάμερον, αλλά ήταν απλώς μια τυπική διαδικασία.

Ηδη από την Παρασκευή είχε διαρρεύσει το όνομα του διαδόχου τού Νιλ ΜακΓκρέγκορ, που αποχαιρετά το Βρετανικό Μουσείο λίγο πριν από τα Χριστούγεννα. Και ναι, το μεγαλύτερο μουσείο του Ηνωμένου Βασιλείου κι ένα από τα σημαντικότερα της χώρας, που το 2014 δέχτηκε 6,7 εκατομμύρια επισκέπτες, θα έχει στο τιμόνι του στο εξής έναν Γερμανό.

Τον 53χρονο Χάρτβιγκ Φίσερ, που από το 2012 ήταν γενικός διευθυντής των Συλλογών Τέχνης της Δρέσδης, πρωτεύουσας του ομόσπονδου κράτους της Σαξονίας.

Χαμηλού προφίλ επιστήμονας, χαίρει όμως μεγάλης εκτίμησης και, το σπουδαιότερο, ταιριάζει λένε στον ΜακΓκρέγκορ, δική του επιλογή άλλωστε είναι, πριν πάρει κι αυτός με τη σειρά του τον δρόμο του για τη… Γερμανία.

Αναλαμβάνει την προεδρία του μεγαλεπήβολου πρότζεκτ για το Humboldt Forum, που θα αναγερθεί στον τόπο του πρώην ανατολικογερμανικού Κοινοβουλίου στο Βερολίνο.

Μπορεί ο κόσμος της τέχνης να είναι πια παγκόσμιος και οι μετακινήσεις διευθυντών από τη μια χώρα στην άλλη να είναι ρουτίνα, το Βρετανικό Μουσείο όμως είχε πάρα πολλά χρόνια να εμπιστευτεί τις τύχες του σε αλλοεθνή.

Ιδρύθηκε το 1756, ο Φίσερ είναι ο 20ός διευθυντής του και πριν από αυτόν είχαν υπάρξει μόνο τρεις ξένοι: ο Ολλανδός Μάθιου Μάτι (1772-76), ο Ελβετός Τζοζέφ Πλάντα (1799-1827) και ο Ιταλός Αντόνιο Πανίτσι (1856-66).

Ο Χάρτβιγκ Φίσερ αναλαμβάνει το Βρετανικό Μουσείο στην καλύτερη εποχή του. Ο ΜακΓκρέγκορ, μεγαλοϊδεάτης αλλά και αποτελεσματικός, στα 13 χρόνια που έμεινε διευθυντής, ξεσκόνισε το βαρετό κτίριο του Μπλούμσμπερι, ανέδειξε τις συλλογές του με κέφι και τόλμη, το μεγάλωσε, το πέρασε από το ιστορικό παρελθόν, που θεωρούνταν η επικράτειά του, στο παρόν και το μέλλον.

Ο Γερμανός διάδοχός του θα πρέπει να βάλει το στίγμα του. Η δουλειά του στη Δρέσδη τα τελευταία χρόνια, αυτή που τον έφερε στο προσκήνιο, δείχνει ότι έχει όλα τα φόντα.

Εκεί είχε να διαχειριστεί κάτι αντίστοιχο, αλλά μικρότερης κλίμακας από το Βρετανικό Μουσείο: τις συλλογές δεκατεσσάρων μουσείων διάσπαρτων στη Σαξονία, που ξεκινούν από τον 16ο αιώνα, θεωρούνται από τις σημαντικότερες του κόσμου και δέχονται 2,5 εκατ. επισκέπτες τον χρόνο.

Εχει γεννηθεί στο Αμβούργο, μιλάει Γερμανικά, Αγγλικά, Γαλλικά και Ιταλικά, έχει σπουδάσει Ιστορία της Τέχνης, Ιστορία και Κλασική Αρχαιολογία σε Βόνη, Βερολίνο, Ρώμη και Παρίσι και έχει διδακτορικό στη Φιλοσοφία.

Ξεκίνησε την καριέρα του σε μουσεία από το Kunstmuseun της Βασιλείας, όπου υπήρξε επιμελητής της τέχνης του 19ου αιώνα και της μοντέρνας τέχνης από το 2001 ώς το 2006.

Στη συνέχεια ανέλαβε το Folkwang Museum στην Εσση με την καλή συλλογή τέχνης του 19ου και 20ού αιώνα. Με τη Μεγάλη Βρετανία μέχρι τώρα η σχέση του περιοριζόταν στη μεγάλη έκθεση Καντίνσκι στην Τate Modern, το 2006, στην οποία ήταν συνεπιμελητής.

Χθες δήλωσε πάντως ότι από τα παιδικά του χρόνια στο Αμβούργο η παρουσία της Βρετανίας ήταν πολύ έντονη στην οικογενειακή του ζωή και παραμένει. «Ποτέ όμως δεν είχα ονειρευτεί ότι θα με προσκαλούσαν να αναλάβω την ευθύνη για αυτόν τον μεγάλο βρετανικό θεσμό. Εχω πλήρη συνείδηση του ότι όλοι καταλαβαίνουν τι αντιπροσωπεύει το Βρετανικό Μουσείο, όχι μόνο για το Ηνωμένο Βασίλειο αλλά και για ολόκληρο τον κόσμο».

Πρόσθεσε όμως ότι όσο και να τον τρομοκρατεί το νέο του καθήκον, γνωρίζει πως «κανένας δεν διευθύνει ένα τέτοιο μουσείο μόνος του».

Και στα δικά μας τώρα, δηλαδή τα Μάρμαρα του Παρθενώνα. Αναρωτιούνται ήδη οι βρετανικές εφημερίδες αν ο Χάρτβιγκ Φίσερ θα συνεχίσει την αμφιλεγόμενη πολιτική του ΜακΓκρέγκορ, που πεισματικά κρατούσε στο Βρετανικό τους δικούς μας θησαυρούς, αλλά και άλλους, επίσης διεκδικούμενους, όπως τα περίφημα Χάλκινα του Μπενίμ που ζητά πίσω η Νιγηρία.