«Μέριλ Στριπ για πρόεδρος των ΗΠΑ»

Η μία μετά την άλλη βγαίνουν οι ειδήσεις από το Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Τορόντο.

Αυτή τη φορά το «χτύπημα» ήρθε από τον Μάικλ Μουρ, ο οποίος, μετά τις πολιτικές ταινίες που έχει κάνει, θεωρεί ότι δικαιούται να προτείνει ποιος θα πάρει το χρίσμα και θα διαδεχτεί τον Μπαράκ Ομπάμα.

Η Μέριλ Στριπ λοιπόν θεωρεί ο Αμερικανός σκηνοθέτης ότι είναι το ιδανικό πρόσωπο για το χρίσμα των Δημοκρατικών στις εκλογές του 2016.

Η αλήθεια είναι πως τη Χίλαρι Κλίντον ώς τώρα ο Μουρ δεν την έχει καθόλου «βοηθήσει», αλλά αυτή η δήλωση για τη Στριπ ήταν μαχαιριά κανονική.

«Η Μέριλ Στριπ είναι γνωστή για τον αγώνα της στο θέμα της ισότητας των δύο φύλων, κανονικά αυτή θα έπρεπε να βρίσκεται στη θέση της Χίλαρι» είπε ο ντοκιμενταρίστας.

«Οι Ρεπουμπλικανοί, για παράδειγμα, ήξεραν ότι ο Ρόναλντ Ρέιγκαν είναι το πρόσωπο που έχει τον τρόπο να απευθύνεται στους Αμερικανούς και να τους πείθει πώς να τον ψηφίσουν. Στην περίπτωση της Στριπ έχεις έναν άνθρωπο που όλοι λατρεύουν, που τυχαίνει να κάνει σινεμά κι ο οποίος είναι συγχρόνως έξυπνος, με μεγάλη καρδιά και ενδιαφέρον για τα κοινωνικά ζητήματα».

Ο δημιουργός του «Fahrenheit 9/11» βρέθηκε στο Τορόντο για την πρεμιέρα της νέας ταινίας του με τίτλο «Where to invade next».

Και βρήκε μιας πρώτης τάξεως ευκαιρία να τοποθετηθεί σχετικά με διάφορα θέματα: για παράδειγμα, εκτός από την έμμεση άρνηση στήριξης στη Χίλαρι, παραλλήλισε τη σημερινή Αμερική με την Αφρική του απαρτχάιντ.

Ωστόσο αυτό που έδειχνε να τον απασχολεί περισσότερο είναι ο αγώνας για την ισότητα των δύο φύλων, καθώς αυτό είναι μεταξύ των θεμάτων με τα οποία καταπιάνεται και στη νέα του ταινία, την πρώτη του μετά από έξι χρόνια.

Στην πραγματικότητα, ο Μουρ στο «Where to invade next» επιχειρεί ένα οδοιπορικό σε ευρωπαϊκές χώρες, όπως η Φινλανδία, η Ιταλία και η Γαλλία (αλλά όχι η Ελλάδα), και εξετάζει τις εναλλακτικές μεθόδους αντιμετώπισης των κοινωνικών και οικονομικών δεινών. Κι αφού τα καταγράψει, τα συγκρίνει με τον τρόπο που η Αμερική αντιμετωπίζει τα δικά της.

Μεταξύ των χωρών που προβάλλει ως παραδείγματα προς μίμηση είναι και η Ισλανδία, η χώρα που εξέλεξε γυναίκα πρόεδρο από το 1980.

«Oταν την εξουσία την έχουν γυναίκες, υπάρχουν σαφείς διαφορές. Είναι φανερό πως όλα λειτουργούν καλύτερα. Ωστόσο δεν θεωρώ ότι το να εκλέξει κανείς έναν Αφροαμερικανό ή μια γυναίκα για πρόεδρο λύνει όλα τα προβλήματα. Υπάρχουν βαθύτερα ζητήματα. Πάρτε για παράδειγμα την αμερικανική Γερουσία, όπου μόλις το 20% είναι γυναίκες. Σε 100 χρόνια από τώρα οι άνθρωποι θα σκέφτονται: “Καλά αυτοί τότε θεωρούσαν ότι ζουν σε δημοκρατία, ενώ στην πραγματικότητα έκαναν κουμάντο οι μειοψηφίες;”» λέει ο Μάικλ Μουρ.

Σε αυτό το τελευταίο πάντως θα συμφωνούσε και η ίδια η Μέριλ Στριπ, καθώς μόλις πριν από μερικές μέρες εισέπραξε μια ωραιότατη άρνηση από τα μέλη του αμερικανικού Κογκρέσου.

Η σπουδαία ηθοποιός -που συμπτωματικά στην τελευταία της ταινία με τίτλο «Σουφραζέτα» υποδύεται την Εμιλι Πάνκχερστ, τη γυναίκα που ηγήθηκε του φεμινιστικού κινήματος στη Μεγάλη Βρετανία- έστειλε στους 535 γερουσιαστές και βουλευτές προσωπική επιστολή με την οποία τους καλούσε να δίνουν μεγαλύτερη βαρύτητα στα θέματα ισότητας.

Δυστυχώς -όπως μόνη της αποκάλυψε- μόλις πέντε ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμά της. «Τους έστειλα από ένα αντίτυπο του βιβλίου “Equal means equal”, που έχει γράψει η δικηγόρος και πρόεδρος της οργάνωσης “Equality Now” Τζέσικα Νιουγουερθ, και μαζί ένα γράμμα στο οποίο ανέφερα: “Υπερασπιστείτε τα ίσα δικαιώματα για τη μητέρα σας, την κόρη σας, την αδερφή σας, τη σύζυγό σας, τον ίδιο σας τον εαυτό”».