Γλυκύτατη γυναίκα και σπουδαία δασκάλα, ευγενική φυσιογνωμία και λάτρης των αρχαίων κειμένων και της ποίησης, καλλιτέχνις που πάντοτε επεδίωκε να εστιάζει στην ουσία της κίνησης και επίσημη χορογράφος της Τελετής Αφής της Ολυμπιακής Φλόγας για 40 ολόκληρα χρόνια, η σπουδαία δημιουργός Μαρία Χορς έφυγε από τη ζωή νωρίς χθες το πρωί στο σπίτι της.
Είχε γεννηθεί στον Πειραιά το 1921. Φοίτησε στο Τμήμα Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών και στη Σχολή Ορχηστικής Τέχνης της Κούλας Πράτσικα (ως μέλος της οποίας χόρεψε σε σειρά παραστάσεων μεταξύ 1938-1955), ενώ παρακολούθησε και μαθήματα χορού στην Ευρώπη με κορυφαίους δασκάλους (Χάραλντ Κρόιτσμπεργκ, Μαίρη Βίγκμαν, κ.ά.).
Στο αρχαίο δράμα πρωτοεμφανίστηκε το 1956 χορογραφώντας την «Ιφιγένεια εν Ταύροις» στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά. Εκτοτε η καριέρα της σημαδεύτηκε από ξεχωριστές και σχεδόν πάντοτε μεγάλες σε διάρκεια συνεργασίες. Στο Εθνικό Θέατρο, για παράδειγμα, εργάστηκε ως μόνιμη χορογράφος για περισσότερα από 30 χρόνια σε όλο το φάσμα του θεατρικού ρεπερτορίου (η πρώτη της παράσταση ήταν ο «Οιδίπους επί Κολωνώ», στην Επίδαυρο, το 1958).
Αλλωστε, ο τομέας στον οποίο μεγαλούργησε ήταν το αρχαίο δράμα, στο οποίο προσπάθησε να εισαγάγει ένα νέο πνεύμα πλαστικότητας στην κίνηση του χορού. Συνολικά, έχει παρουσιάσει πάνω από 100 διαφορετικές χορογραφίες στις σημαντικότερες αρχαίες τραγωδίες που ανέβηκαν στα μεγαλύτερα θέατρα του κόσμου, από την Επίδαυρο ώς την Ιαπωνία και την Αμερική. Ηταν επίσης δασκάλα εκφραστικής κίνησης και χορού στη Δραματική του Εθνικού Θεάτρου, ενώ δίδαξε και στη Δραματική Σχολή του Ωδείου Αθηνών, στο Θεατρικό Εργαστήρι του Σπύρου Ευαγγελάτου, στο Λύκειο Ελληνίδων και αλλού.
Το δεύτερο μεγάλο κεφάλαιο της ζωής της ήταν οι Ολυμπιακοί Αγώνες. Το 1936 μετείχε για πρώτη φορά στην ομάδα της Κούλας Πράτσικα κι έγινε μία από τις ιέρειες της Τελετής Αφής της Ολυμπιακής Φλόγας. Το 1964 αναλαμβάνει η ίδια την ευθύνη της χορογραφίας στην Τελετή Αφής και παραμένει στο πόστο αυτό για 40 συνεχή χρόνια έως το 2004 που οι Ολυμπιακοί Αγώνες επέστρεψαν στην Ελλάδα. Επί τέσσερις δεκαετίες παρέμεινε μια εμβληματική μορφή στην ιστορία των Ολυμπιακών Αγώνων, προσθέτοντας διαρκώς νέα στοιχεία που ζωντάνευαν το τελετουργικό.
Ομως και στην Εθνική Λυρική Σκηνή χορογράφησε δύο σημαντικές παραστάσεις όπερας: τη «Μήδεια» (Επίδαυρος, 1961, με τη Μαρία Καλλας στον ομώνυμο ρόλο, σε σκηνικά-κοστούμια Γιάννη Τσαρούχη και σκηνοθεσία Αλέξη Μινωτή) και την «Κασσιανή» του Γεωργίου Σκλάβου (Ολύμπια, 1972-73).
Η κηδεία της θα γίνει αύριο Παρασκευή, στις 15.30, από τον Ιερό Ναό του Αγίου Λαζάρου στο Α’ Νεκροταφείο Αθηνών.
Τη θλίψη τους εξέφρασαν με ανακοινώσεις τους το Εθνικό Θέατρο, η Λυρική Σκηνή και η Ελληνική Ολυμπιακή Επιτροπή.
