«Γενικά παρατηρώ ότι η αισθητική στα μαγαζιά που καταναλώνουμε αλκοόλ έχει βελτιωθεί αρκετά. Είναι σαν να υπάρχει μια ευγενής άμιλλα ποιος θα έχει το ωραιότερο μπαρ ή ταβερνάκι. Παράλληλα κυκλοφόρησαν πλήθος νέες ετικέτες από κρασιά και μπύρες. Τα super markets διαθέτουν συχνά μια πλούσια κάβα κι οι νέοι εργάζονται σε μεγάλη πλειοψηφία στην εστίαση. Όσο το σύστημα απομακρύνει τους νέους από τα όνειρά τους, ψαλιδίζοντας τα φτερά τους για τους στόχους τους, ταυτόχρονα το αλκοόλ ρέει άφθονο για να κάνει την πραγματικότητά μας πιο υποφερτή»: η Αφροδίτη Παπαδουλή μας μυεί στα μυστικά της νέας της έκθεσης που εγκαινιάζεται απόψε στην Cube Gallery της Πάτρας, στην οποία παρουσιάζει μια σειρά έργων που έκανε τον τελευταίο χρόνο με θέμα την ατμόσφαιρα γύρω από το αλκοόλ, δανειζόμενη τον τίτλο από το βιβλίο του Κωστή Παπαγιώργη «Περί Μέθης».
«Χρησιμοποίησα λοιπόν τον τίτλο του βιβλίου αυτού για την θεματική μου αλλά συνέχισα την έρευνά μου, πολύ προσωπικά, καθώς επισκεπτόμουν χώρους που δεν είχα ξαναδεί, ή τα δικά μου στέκια, για να αισθανθώ τί ιδιαίτερο μπορεί να έχει ο κάθε χώρος.
Κι άλλες φορές έβρισκα παλιές φωτογραφίες κι έκανα ας πούμε ένα δικό μου οδοιπορικό σε ουζερί και μπαρ που είχαν στεγάσει τους καημούς και τις χαρές μου ή που με βοήθησαν να επινοήσω φανταστικές μυθοπλασίες, που πιστεύω είναι πολύ κοντά στην πραγματικότητα. Πήγα στο ίδιο μαγαζί που σύχναζα πριν δεκαετίες κι ένιωσα σαν να βγήκα από μια ασπρόμαυρη ταινία για να μπω στο τώρα. Δεν ξέρω αν είμαι λιγότερο ρομαντική τώρα από τότε, ούτε αν η νοσταλγία τα εξαγνίζει όλα».
*Ήταν και η ανάγκη συνεύρεσης με άλλους ανθρώπους που σαν να έγινε εντονότερη στα χρόνια της καραντίνας;
-«Στα χρόνια της πανδημίας η αναπόληση στις παλιές καλές εποχές πήρε συχνά την θέση της πραγματικότητας. Κι όσο κι αν η εξωστρέφεια ήταν αυτό που ζητούσαμε και πάλι στις όποιες βόλτες μας τα πίναμε συνήθως μόνοι ή με ελάχιστους φίλους.
Εξάλλου, πέρα από τον κορωνοϊό σε αρκετά έργα υπάρχει η μοναξιά της εποχής μας. Βλέπετε η μοναξιά συνδέεται συχνά και με την ελευθερία μας: δεν χρειάζονται δικαιολογίες πια να βγεις μόνος ή μόνη για ένα ποτό» μας λέει για αυτή την εικαστική περιήγηση στους χώρους γιορτής ή εναπόθεσης καημών, σε βόλτες σε γραφικές γειτονιές και καλοκαιρινά ταξίδια σε νησιά. Χώρους που λες κι έρχονται απευθείας από τη μνήμη ή μια ασπρόμαυρη ταινία, το παντοπωλείο της γειτονιάς σε ρόλο καφενείου και αυτοσχέδιου ουζερί μέχρι τα νυχτερινά στέκια μετά μουσικής με το αλκοόλ να αποτελεί κοινή συνισταμένη. Μια ενότητα στην οποία μεταφέρεται ένα μεγάλο μέρος της κουλτούρας μας και της νεανικής κουλτούρας, οι συνήθειές μας, οι μουσικές μας, τα παλιά και νέα αγαπημένα στέκια.
Στα περισσότερα υπάρχει κι η παρουσία της, είτε σαν μια μικρή φιγούρα, είτε σαν αντανάκλαση σε έναν καθρέφτη, είτε σαν αληθινό πορτραίτο στην ατμόσφαιρα ενός ρεμπετάδικου ή σε ένα μπαρ.
«Περί μέθης» λοιπόν η έκθεση – στην πόλη του γλεντιού και του καρναβαλιού αλλά όχι μόνο, όπως μας λέει: «Η επιλογή μου να εκτεθούν αυτά τα έργα στην Πάτρα δεν ήταν τυχαία. Οι μεγάλοι πεζόδρομοι γεμάτοι ουζερί και καφέ που συχνάζουν φοιτητές και μεγάλες παρέες δίνουν το σκηνικό για πολλά ακόμα έργα…»
Παρατηρώντας την ενότητα των έργων «Περί μέθης», σε εκείνο το μεταίχμιο που σε οδηγεί στην εξωτερίκευση και στο χορό, βλέπεις ότι οι ήρωες των έργων μπορεί να τρικλίζουν, αλλά σώζονται από την παρακμή. Κρατούν απ’ το κρασί την ευφορία και σταματούν πριν την καταστροφή.
Η έκθεση εγκαινιάζεται απόψε στην cube gallery, (Μιαούλη 39, Πάτρα) και θα είναι ανοιχτή ως τις 13 Μαίου καθημερινά με ωράριο: Δευτέρα, Τετάρτη, Σάββατο 10.00-14.00 και Τρίτη, Πέμπτη, Παρασκευή 10.00-14.00 και 18.00-21.00.
