Ο Θανάσης Παπαγεωργίου συναντά τον Μάρκο Βαμβακάρη

Ο Μάρκος Βαμβακάρης φαίνεται ότι βρήκε κάποιες γωνιές στην καρδιά και στο σώμα του Θανάση Παπαγεωργίου, για να κατοικήσει μέσα του και να εκφραστεί. Και ο Παπαγεωργίου απέδειξε ότι ο Μ. Βαμβακάρης δεν είναι εξόριστος στον χώρο και στον χρόνο της μνήμης.

Σ’ ένα κατάμεστο θέατρο (Στοά), την Κυριακή το βράδυ, θυμηθήκαμε τον στίχο του Τάσου Λειβαδίτη από το «Μικρό βιβλίο για μεγάλα όνειρα»: «…και καμιά φορά τη νύχτα μια κραυγή που ζητάει βοήθεια ακούγεται από το παρελθόν…».

Σ’ αυτόν τον ρόλο θαυμάζεις το εξαιρετικό ταλέντο του Θ. Παπαγεωργίου που καταφέρνει σε μιάμιση ώρα να ερμηνεύσει, κάνοντας ένα στροβίλισμα σαν τη δίνη του ανέμου, την ιστορία του Μάρκου Βαμβακάρη. Κινητήρια δύναμη τα τραγούδια του καημού, της μιζέριας, του πόνου, του πάθους και της μοναξιάς, μαζί με το σιγοψιθύρισμα στα χείλη των θεατών της «Φραγκοσυριανής», κυριευμένων από στοχασμό.

Τα τραγούδια του Μάρκου Βαμβακάρη είναι εμπνευσμένα από τους απόκληρους και εξεγερμένους. Ο ίδιος ξεστράτισε στη ζωή, αλλά τον έσωσε το μπουζούκι του, το ιερό αυτό όργανο όπως το ονομάζει. Αυτή τη μεγάλη μορφή που ο Θ. Παπαγεωργίου ζωντάνεψε στη σκηνή, τον εφημεριδοπώλη, τον χαμάλη, τον εκδορέα, τον μάγκα… τον μετατρέπει σε ζωντανή, πολύτιμη πηγή της μουσικής μας.

Μετέφερε την ατμόσφαιρα των τεκέδων και των καπηλειών σε μια απλή, λιτή σκηνή της Λέας Κούση. Το κείμενο είναι της Νάνση Τουμπακάρη. Από την πρώτη σκηνή αρχίζει η ιστορία της ζωής του με την αφήγηση:

«…Ο άνθρωπος, για να λέγεται αληθινός άνθρωπος, πρέπει να μπορεί να ‘ρθει και στη θέση του άλλου, του ομοίου του. Γιατί απ’ όσα θα σας πω και τα παθήματα και τα φταιξίματα ίδια είναι. Και τα φταιξίματα είναι κι αυτά παθήματα. Γι’ αυτό παίρνω το θάρρος να εκθέσω τα αμαρτήματά μου στον κόσμο. Σ’ έναν κόσμο που εγώ του τραγούδησα τις χαρές του, τις λύπες του, τα πλούτη του, τη φτώχεια του, την ορφάνια του, την ξενιτιά του. Αυτός ο κόσμος θέλω να γίνει ο εξομολόγος μου. Πιστεύω ότι όλοι αυτοί για τους οποίους έχω γράψει, γράφω μα και θα γράφω, εκατοντάδες τραγούδια θα με συγχωρέσουν…»

Την παράσταση παρακολούθησε και ο Δημήτρης Κουτσούμπας, γενικός γραμματέας του ΚΚΕ. Μαζί του και ο Νίκος Σοφιανός, υπεύθυνος του Πολιτιστικού Τμήματος. Δήλωσαν ότι ενθουσιάστηκαν από την παράσταση.

Η ερμηνεία του Θ. Παπαγεωργίου και όλη η σκηνοθετική ματιά του απαντά στους νόμους και τα νομοσχέδια ότι το επάγγελμα του ηθοποιού είναι τρόπος ζωής και το οξυγόνο μας. Μια παράσταση που πρέπει να δουν όλοι.