Πέθανε ο «Ιακχος» της παλιάς κοσμικής Αθήνας

Κοσμικογράφος, χρονογράφος, συγγραφέας, πάντα καλοντυμένος, «μπον βιβέρ» βέβαια. Μία χαρακτηριστική προσωπικότητα της παλιάς κοσμικής, αστικής Αθήνας. Ή όπως ήταν διάσημος μία εποχή, ο «Ιακχος» του «Ταχυδρόμου» και ο «Διακριτικός» των «Νέων». Ο Ζάχος Χατζηφωτίου δηλαδή που πέθανε ακριβώς δύο ημέρες μετά τα 99α ή (κατά άλλους) τα 101α του γενέθλια, στο ΝΙΜΤΣ όπου νοσηλευόταν σε σοβαρή κατάσταση εδώ και μερικές εβδομάδες.

Είχε γεννηθεί στις 28 Σεπτεμβρίου του 1921 ή του 1923 στην Πλάκα. Καταγόταν όμως από τα Ψαρά, από όπου η οικογένειά του είχε φύγει το 1824, μετά την καταστροφή του νησιού από τους Τούρκους και εγκαταστάθηκε αρχικά στη Σύρο και τελικά στην Αθήνα. Σχολείο πήγε στο Πειραματικό του Πανεπιστημίου Αθηνών. Οταν αποφοίτησε στην Κατοχή, σε ηλικία 17 ετών, απέδρασε στην Αίγυπτο, όπου έλαβε μέρος σε πολεμικές επιχειρήσεις, πρώτα ως στρατιώτης στους «Ποντικούς της Ερήμου», στην πολιορκία του Τομπρούκ, και μετά συμμετέχοντας στην ΙΙΙη Ορεινή Ταξιαρχία η οποία μπήκε πρώτη στο Ρίμινι, όπου και παρασημοφορήθηκε.

Μετά το τέλος του πολέμου εργάστηκε στις επιχειρήσεις της οικογένειάς του που ήταν εύπορη και ασχολούνταν μεταξύ άλλων με εμπόριο υφασμάτων. Ανήσυχο πνεύμα και πολύγλωσσος (μιλούσε αγγλικά, γαλλικά, αραβικά και ιταλικά), το 1956 έφυγε και πήγε στο Παρίσι και μέχρι το 1962 βρέθηκε να διευθύνει έναν εκδοτικό οίκο. Ετσι, γοητεύτηκε κατ’ αρχάς από τον γραπό λόγο και τα βιβλία και τελικά στράφηκε στη δημοσιογραφία και τη συγγραφή, αφού πρώτα πέρασε και μια 8ετία που είχε δραστηριοποιηθεί στις ναυτιλιακές επιχειρήσεις. Από το 1970 εμφανίζεται πάντως ως συγγραφέας και δημοσιογράφος. Ηταν πρώτα χρονογράφος στην «Καθημερινή» (1974-1977), αλλά την ευρεία αναγνώριση την είχε κυρίως στον «Ταχυδρόμο» όπου έγραφε με το ψευδώνυμο «Ιακχος» από το 1975 και στα «Νέα» ως «Ο Διακριτικός» από το 1977. Και βέβαια ιστορικό θα μείνει στην κρατική τηλεόραση «Το πεντάλεπτο του Ζάχου Χατζηφωτίου», όπου σχολίαζε διάφορες εκφάνσεις της αθηναϊκής ζωής.

Ηταν συγγραφέας των βιβλίων «Τα εν οίκω… εν Δήμω», «Πωλείται συνείδησις», «Συννεφιάζει και στη Μύκονο», «Πάντα την Κυριακή», «Ο Ιακχος κι εγώ», «100 εκπομπές», «Χιούμορ και ζωγραφική», «Τα μονοπάτια του πολέμου» και άλλα.

Γνωστός όμως ήταν και για τη θυελλώδη ερωτική ζωή του και τους πέντε γάμους του.

Ο πρώτος του γάμος ήταν με μια Γαλλίδα, κόρη στρατηγού. Ο δεύτερος με τη Δανάη Σωσσίδη, γόνο της οικογένειας Κύρου, της εφημερίδας «Εστία», με την οποία έφεραν στον κόσμο την κόρη τους Μανίτα. Ο επόμενος γάμος ήταν στο Παρίσι με μια Γαλλίδα, την Ιρέν, η οποία δούλευε στον οίκο Ντιόρ. Ο τέταρτος ήταν και ο διασημότερος γιατί ήταν με την Τζένη Καρέζη (παντρεύτηκαν μάλιστα με τελετή στην οποία οι προσκεκλημένοι ήταν 500 και οι απρόσκλητοι 5.000). Και ο πέμπτος ήταν με την Κατερίνα Παπαδημητρίου, πρώην Μις Ελλάς.