Θλίψη προκάλεσε στον καλλιτεχνικό κόσμο -και όχι μόνο- ο θάνατος, χθες, του ηθοποιού Κώστα Κλεφτόγιαννη, στα 75 του χρόνια, καθώς η χρόνια ασθένειά του τον κατέστησε εξαιρετικά ευάλωτο στην πανδημία.
Για μας η θλίψη είναι ακόμη βαθύτερη, καθώς, εκτός από μία πολύπλευρη καλλιτεχνική προσωπικότητα, πρόκειται και για τον πατέρα της καλής μας συναδέλφου από τον καιρό της Ελευθεροτυπίας, Ιωάννας Κλεφτόγιαννη (δεν θα ξεχάσουμε τις επισκέψεις στα γραφεία τότε του Κώστα Κλεφτόγιαννη, τις κουβέντες για το θέατρο και το σινεμά αλλά και το… τσιγάρο που το απεχθανόταν).
Ο Κλεφτόγιαννης πρωτοεμφανίστηκε στη σκηνή περισσότερα από 50 χρόνια πριν, το 1970, στο έργο του Νότη Περγιάλη «Το Νυφιάτικο Τραγούδι». Είχαν προηγηθεί σπουδές Δραματικής στη σχολή του Πέλου Κατσέλη και σεμινάρια θεάτρου στη Νέα Υόρκη.
Στην πλούσια καριέρα του, διακρίθηκε για τους πρωταγωνιστικούς ρόλους που είχε στο θέατρο, σε παραστάσεις του Εθνικού Θεάτρου, σε κορυφαίους ρόλους σε αρχαίες τραγωδίες αλλά και σε έργα τόσο κλασσικά όσο και από το ελληνικό ρεπερτόριο.
Στον κινηματογράφο συνεργάστηκε κυρίως με τον Παντελή Βούλγαρη, συμμετέχοντας στις ταινίες «Πέτρινα Χρόνια», «Φανέλα με το 9», «Ψυχή Βαθιά» (κρατάμε την εξαιρετική του ερμηνεία στον κόντρα ρόλο στην προσωπικότητα και τα πιστεύω του, ως ταξίαρχου του Εθνικού Στρατού, Τσαγκλή/Τσακαλώτου), «Μικρά Αγγλία».
Στην τηλεόραση είχε εμφανιστεί και στο θέατρο της Δευτέρας.
Στενή ήταν η συνεργασία του με τον ζωγράφο Γιάννη Τσαρούχη. Το 1986, παρακινούμενος από τον μεγάλο ζωγράφο, μαζί με την επίσης ηθοποιό σύζυγό του Αταλάντη Κλαπάκη δημιούργησαν, στο Μαρούσι, το Αθμόνιο Θέατρο, στο οποίο, μαζί με διακεκριμένους συνεργάτες -τον σκηνοθέτη Διαγόρα Χρονόπουλο και τον συνθέτη Χρήστο Λεοντή ανάμεσα σε άλλους- παρουσίασαν σε σκηνογραφία Τσαρούχη την «Τύχη της Μαρούλας» του Κορομηλά, τη «Γυναικοκρατία» του Βυζάντιου και το «Γενικό Γραμματέα» του Καπετανάκη. Με την Αταλάντη Κλαπάκη ο ζωγράφος σκηνοθέτησε και σκηνογράφησε για το Αθμόνιο Θέατρο την «Στέλλα Βιολάντη» (1986-1989).
Το 2000, ανθολογούσε κείμενα του Γιάννη Τσαρούχη για την ΕΡΑ ως παραγωγός και παρουσιαστής της ραδιοφωνικής εκπομπής «Αγαθόν το Εξομολογείσθαι», ενώ συνέγραψε το βιβλίο «Τσαρούχης», με έργα, μαρτυρίες και ντοκουμέντα από τη στενή συνεργασία του με τον μεγάλο ζωγράφο.
Οι συνδημότες του είχαν την τύχη να τον γνωρίσουν ως ενεργό πολίτη που συμμετείχε στα κοινά, υπηρετώντας τον πολιτισμό: διετέλεσε αντιπρόεδρος και καλλιτεχνικός διευθυντής στο Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Αμαρουσίου, διοργάνωσε θερινά φεστιβάλ στο θέατρο Αναβρύτων, μετέτρεψε τον Δήμο σε υπαίθρια γλυπτοθήκη, για να τιμήσει τον Μαρουσιώτη ολυμπιονίκη Σπύρο Λούη, ενώ επιμελήθηκε έκθεση στη Δημοτική Πινακοθήκη με τίτλο «11 Ελληνες ζωγράφοι δημιουργούν για το Μαρούσι του 2004 και την ολυμπιακή Ιδέα», στην οποία συνέπραξαν κορυφαίοι εικαστικοί.
Πολύπλευρη προσωπικότητα, υπήρξε μαραθωνοδρόμος με διακρίσεις και ο ίδιος, αγαπούσε την ασπρόμαυρη φωτογραφία, ενώ άφησε ανολοκλήρωτη μια μονογραφία για τον πρωτοπόρο αεροπόρο, λαογράφο κι ελληνευρέτη, Θάνο Μούραη Βελλούδιο.
Αποχαιρετώντας τον φίλο και συνεργάτη του, ο Παντελής Βούλγαρης σημείωσε ανάμεσα σε άλλα: «Ωραίος άνθρωπος, ήπιος, σεμνός. Θαύμασα την ποιότητά του στη σκηνή του με τον Θανάση Βέγγο. Ημασταν στα βουνά της Καστοριάς, στο Μάνκοβιτς, μεσ’ το κρύο και την αγωνία για το γύρισμα.
Στα μάτια του Κλεφτόγιαννη, λατρεία και σεβασμός για τον Θανάση. Οταν συναντώνται στ’ αλήθεια τα βλέμματα των καλλιτεχνών, ανάβει μια πραγματική σπίθα. Την είδαμε όσοι ήμασταν εκεί, συνεργείο, κομπάρσοι και κόσμος που είχε ανεβεί από την πόλη για να παρακολουθήσει γύρισμα».
Τα θερμά της συλλυπητήρια στους οικείους του εξέφρασε σε ανακοίνωσή της η τομεάρχης Πολιτισμού του ΣΥΡΙΖΑ, Σία Αναγνωστοπούλου, κάνοντας λόγο για έναν δημιουργό που συνέβαλε, μαζί με άλλους, στην ανανέωση του ελληνικού κινηματογράφου, ενώ έκανε ιδιαίτερη μνεία στη συνεργασία του «με το Εθνικό Θέατρο, τον Γιάννη Τσαρούχη, τον Λευτέρη Βογιατζή –πόσο σπουδαία ήταν αλήθεια η ερμηνεία του στον ρόλο του Πλατόν Μιχαΐλοβιτς Μπόριτς, στο «Συμφορά από το πολύ μυαλό» του Αλεξάντρ Γκριμπογέντοφ, που ανέβασε ο Λευτέρης Βογιατζής στο Θεάτρου της Οδού Κυκλάδων–, το πάθος του για τη φωτογραφία και την αγάπη του για τα κοινά».
Συλλυπητήρια ανακοίνωση εξέδωσε και το ΚΚΕ, κάνοντας ειδική μνεία στην καλλιτεχνική πορεία του εκλιπόντος και εκφράζοντας τα θερμά του συλλυπητήρια στην οικογένεια, τους φίλους και τους συνεργάτες του.
