Η τέχνη είναι από τους μεγάλους χαμένους την εποχή της πανδημίας. Ετσι, δεν είναι μόνο οι Ελληνες καλλιτέχνες, ηθοποιοί, σκηνοθέτες, μουσικοί, κι ένας ολόκληρος κόσμος που κινείται γύρω από την τέχνη και τη διοργάνωση εκδηλώσεων, που απαιτούν άμεση οικονομική στήριξη και συγκεκριμένα, μακροπρόθεσμα μέτρα από την ελληνική πολιτεία. Είναι και οι Γάλλοι.
Με ένα κείμενο που δημοσιεύτηκε αποκλειστικά στην εφημερίδα «Le Monde», μια ομάδα καλλιτεχνών απευθύνεται κατευθείαν στον Πρόεδρο Εμανουέλ Μακρόν και του ζητά να λύσει αυτός το πρόβλημα, αφού, όπως γράφουν, «ο υπουργός Πολιτισμού Φρανκ Ριεστέρ εδώ και έξι εβδομάδες δεν λέει απολύτως τίποτα», μόνο ασάφειες και ευχολόγια.
«Κύριε Πρόεδρε, διορθώστε την παράλειψη της τέχνης και του πολιτισμού. Απαιτήστε από τον υπουργό Πολιτισμού ένα σχέδιο σωτηρίας, που θα διαρκεί μέχρι το φθινόπωρο του 2021, το οποίο θα σταματήσει να εφαρμόζεται, όταν πια ξαναρχίσουν οι δραστηριότητές μας. Απαιτήστε από τον υπουργό Πολιτισμού ένα λεπτομερές πλάνο για τον τομέα του πολιτισμού, όλα τα εξαρτώμενα επαγγέλματα, αλλά και για το ίδιο μας το έθνος, τον πολιτισμό του οποίου κρατάμε ζωντανό».
Ανάμεσα στους υπογράφοντες οι Κατρίν Ντενέβ, Ιζαμπέλ Ιπέρ, Iζαμπέλ Ατζανί, Ζιλιέτ Μπινός, Καρίν Βιάρ, Μαριόν Κοτιγιάρ, Ζακ Οντιάρ, Ζοέλ Πομερά, Ζαν Ντιζαρντέν, Ματιέ Αμαλρίκ, Λικ Μπεσόν, Ομαρ Σι, Πιερ Νινέ κ.ά.
«Ο πολιτισμός δίνει δουλειά σε 1,3 εκατομμύρια Γάλλους», τονίζουν. «Αλλά βοηθάει και να κρατηθούν όρθιοι κι αυτοί που βλέπουν τα έργα μας ζωντανά, κρεμασμένα, ηχογραφημένα και, σήμερα πια, on line. Κανένας δεν ξέρει πότε θα ξανανοίξουν θέατρα, κινηματογράφοι, αίθουσες συναυλιών και μεγάλα μουσεία: τον Ιανουάριο του 2021; Κανένας δεν ξέρει πότε θα ξαναρχίσουν γυρίσματα και πρόβες: Ιούλιο; Οκτώβριο; Δεκέμβριο; Κι αν η επιστροφή στην κανονικότητα έρθει το φθινόπωρο του 2021;».
«Δεν μπορούμε να ζούμε με υποθέσεις», γράφουν οι καλλιτέχνες. Και έχουν κυρίως στο μυαλό τους τους intermittents του χώρου, αυτή τη δύσκολη να μεταφραστεί στα ελληνικά εργασιακή κατηγορία καλλιτεχνών και τεχνικών, που ζει υπογράφοντας συμβάσεις περιορισμένης διάρκειας και που ανάλογα με τις ώρες που έχει δουλέψει, τα χρόνια κ.λπ. δικαιούται στα ενδιάμεσα ταμείο ανεργίας, ασφάλιση και άλλα επιδόματα. Οι intermittents είναι αυτοί που με τις απεργίες τους ματαίωσαν το 2003 το Φεστιβάλ της Αβινιόν, πρώτη φορά στην ιστορία του – φέτος, λόγω του κορονοϊού ήταν η δεύτερη φορά.
Ο υπουργός Πολιτισμού έχει, βέβαια, ανακοινώσει τρεις μήνες επέκταση των δικαιωμάτων τους. Οι καλλιτέχνες ζητούν από τον Μακρόν έναν χρόνο επιπλέoν, αφού η ανεργία, που μπορεί να κρατήσει για πολύ, θα εμποδίσει τους περισσότερους να συγκεντρώσουν τις 507 ώρες εργασίας – απαραίτητη προϋπόθεση για να ανανεώσουν την επόμενη χρονιά τα ασφαλιστικά δικαιώματά τους και το ταμείο ανεργίας.
