efsyn.gr , Βασιλική Τζεβελέκου
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Η φύλαξη και προστασία των μνημείων, μαζί με την προβολή και ανάδειξή τους, είναι υποχρέωση του κράτους. Αλλά όχι μόνον.

Ορισμένες δεκαετίες πριν, μουσεία και αρχαιολογικοί χώροι ήταν αποστειρωμένα πεδία, προσιτά κυρίως στους ειδικούς επιστήμονες.

Σήμερα είναι κοινή πεποίθηση ότι ο πολιτιστικός και εκπαιδευτικός ρόλος τους, αλλά και η αποτελεσματική φύλαξή τους επιτυγχάνονται μόνον όταν αποτελούν μέρος της ζωής των πολιτών.

Και ιδιαίτερα των παιδιών, που αποκτούν κατ’ αρχάς βιωματική σχέση μαζί τους και στη συνέχεια εγκυκλοπαιδική γνώση.

Ποιες είναι, λοιπόν, οι δομές του υπουργείου Πολιτισμού που εξασφαλίζουν τη φύλαξη των μνημείων;

Και τι έχει ζητήσει η ΠΕΥΦΑ (Πανελλήνια Ενωση Υπαλλήλων Φύλαξης Αρχαιοτήτων) από τους πολιτικούς προϊσταμένους της στην Μπουμπουλίνας, ώστε τα μνημεία να είναι ανοιχτά και προσβάσιμα στο κοινό;

Γιατί άραγε σε πρόσφατο (21/4) δελτίο Τύπου προσπάθησε να καλύψει πλήρως τις δηλώσεις της νέας προέδρου του ΤΑΠΑ, Ασπασίας Λούβη, η οποία ανέφερε «εθελοντές ν’ αναλαμβάνουν τη φύλαξη των μνημείων, ακόμα και στις απεργίες των φυλάκων»;

«Οι δηλώσεις της δεν αποδόθηκαν σωστά και σίγουρα δεν εκφράζουν την πολιτική βούληση του υπουργείου Πολιτισμού», έγραψε η ΠΕΥΦΑ, αφήνοντας να εννοηθεί ότι οι δημοσιογράφοι παραποίησαν τα λόγια και το πνεύμα της. Επειτα από διαμαρτυρίες των δημοσιογράφων, όμως, οι δηλώσεις της χαρακτηρίστηκαν «ατυχείς».

Γιατί αποφάσισαν να χαϊδέψουν την ηγεσία του υπουργείου; Γιατί δεν άσκησαν κριτική επί της ουσίας;

Αντ’ αυτού, όμως, έβαλαν στο στόχαστρο το «Διάζωμα». Το ανέφεραν μάλιστα ως ΜΚΟ (αμαρτωλή ή καθαρή).

Δεν γνωρίζουν ότι πρόκειται περί σωματείου;

Ούτε γνωρίζουν ότι οι δράσεις του Σταύρου Μπένου τα προηγούμενα εφτά χρόνια γίνονταν σε πλήρη συνεργασία και με το υπουργείο Πολιτισμού;

Και ότι πάγια θέση του «Διαζώματος» είναι να μην παίρνει και να μη διαχειρίζεται δημόσιο χρήμα;

Τελικά, ποιον φοβούνται οι συνδικαλιστές και από πρόθεση ή αφέλεια αγνοούν ότι η χορηγία υπήρξε θεσμός από την αρχαιότητα, χωρίς να διαλύσει την πόλη-κράτος ή τους χορούς των θεάτρων, απ’ όπου πήρε και το όνομά της;