Tι σχέση έχει η ταινία του Γιάννη Δαλιανίδη «Κορίτσια για φίλημα» αλλά και η Αλίκη Βουγιουκλάκη με το βραβείο Turner;
Αποτελούν μέρος της αθηναϊκής έκθεσης «Like water on a buffet» του πρωτοποριακού «πολυκαλλιτέχνη» Μάρτιν Κριντ, ο οποίος σαν σύγχρονος αναγεννησιακός ενώνει τη ζωγραφική και τη γλυπτική με το βίντεο, τη μουσική, τους στίχους και τον χορό με επίκεντρο το ανθρώπινο σώμα.
Ο διάσημος Βρετανός εικαστικός υποδέχτηκε την Παρασκευή τους πολυάριθμους θαυμαστές του στην γκαλερί Καππάτος με μια πρωτότυπη περφόρμανς που έκανε ειδικά για τη χώρα μας στο πλαίσιο του επιτυχημένου Προγράμματος Φιλοξενίας.
Από το απόγευμα μέχρι τις 11 το βράδυ φοιτητές τής Καλών Τεχνών, επιμελητές, συλλέκτες, φιλότεχνοι κάθε εθνικότητας είχαν την ευκαιρία να τον απολαύσουν να τραγουδά με την κιθάρα του και να καθοδηγεί τρεις χορεύτριες (Βιβή Μπουτάτη, Χριστίνα Ράινχαρτ, Μυρτώ Χαριτάκη) για να εκτελέσουν ζωγραφιές με τα άκρα τους, τοποθετώντας ένα πινέλο στα δάχτυλα των ποδιών τους.
Σχήματα στον καμβά, καπέλα και ειδικές φορεσιές από υφάσματα που βρήκε στο Μοναστηράκι συμπλήρωναν την περφόρμανς.
Ωστόσο η μεγαλύτερη έκπληξη ήταν η ελληνική διάσταση που της έδωσε μέσα από το προσωπικό του βίωμα.
Παρακολουθώντας στην τηλεόραση παλιές ταινίες δελεάστηκε από τη χρυσή δεκαετία του ‘60 και αποφάσισε να προβάλει στον τοίχο τα «Κορίτσια για φίλημα». Παράλληλα, ζωγράφισε ορισμένους φημισμένους Ελληνες καλλιτέχνες, όπως η Μελίνα Μερκούρη, η Μαρία Κάλλας, ο Ντέμης Ρούσσος, από μνήμης, βασιζόμενος μόνο στην περιγραφή των χαρακτηριστικών των προσώπων τους από τον συνεργάτη του, Ρομπ Ιγκλ.
Μινιμαλιστική και περιεκτική, παιχνιδιάρικη και εύστοχη, η έκθεση του Μάρτιν Κριντ επιβεβαιώνει ένα πνεύμα ανήσυχο, ερευνητικό, που επιδιώκει την επικοινωνία με τον κόσμο.
Κάθε φορά κάτι νέο επινοεί: έχει βάλει δρομείς να τρέχουν πάνω-κάτω στην Τέιτ θέλοντας να δείξει ότι η τέχνη δεν είναι στατική και έχει γεμίσει αίθουσες με μπαλόνια για να «βουτήξουν» οι επισκέπτες.
Τελευταία ενδιαφέρεται ιδιαίτερα για την έννοια της κίνησης ως μετάβασης από τη δυνατότητα στην πραγματικότητα και η χορογραφία του εστιάζει στη διαλεκτική της ελευθερίας του σώματος.
Επιχειρώντας το πέρασμα από το «αισθητικό» στο «υπαρξιακό» επίπεδο χρησιμοποιεί ως συνδετικό κρίκο την αντίφαση, το χιούμορ και συχνά τον αυτοσαρκασμό, όπως διαφαίνεται και στους νέους στίχους που έγραψε κατά τη διάρκεια του προγράμματος φιλοξενίας: «Θέλω να ζω απλά, δεν θέλω να κάνω ό,τι λέω… Δεν ξέρω τι θέλω να πω, αλλά θέλω να προσπαθήσω να πω κάτι…».
Χαμηλών τόνων, ο Κριντ δεν εστιάζει στο πομπώδες, αλλά στις λεπτομέρειες που θα περνούσαν απαρατήρητες, όπως ένα επιφώνημα, ένα φευγαλέο βλέμμα, μια ανύποπτη χειρονομία… «λίγες στάλες νερού σ’ έναν μπουφέ», όπως είναι και ο τίτλος της έκθεσης. Λίγες στάλες νερού που περνούν μέσα του επιχειρεί να μοιραστεί με τους άλλους, ζητώντας πάνω απ’ όλα «Κατανόηση» και το γράφει με νέον στο φωτεινό σήμα που κατασκεύασε ειδικά για το ελληνικό κοινό.
Info:
Aίθουσα Τέχνης Kappatos (Αθηνάς 12, 2ος όρ., τηλ. 2103217931). Μέχρι 16 Μαΐου.
Επιμέλεια: δρ Σωζήτα Γκουντούνα, Νεφέλη Σκαρμέα.
